Πρακτικά Ημερίδας της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

«Πιστοποίηση των Δεξιοτήτων Χρήσης Η/Υ, Αναγκαιότητα, Παρούσα Κατάσταση και Προοπτικές»

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2005, Αίθουσα «ΕΡΜΗΣ», Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθήνας

Συνδιοργάνωση:
Πανελλήνιος Σύλλογος Διπλωματούχων Μηχανικών Η/Υ & Πληροφορικής(ΠΣΔΜΗΥΠ)
Σύλλογος Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής (ΣΤΕΜΠ)

Συντονισμός εκδήλωσης:
Νατάσα Μποζίνη, Δημοσιογράφος, ΝΕΤ, Εφημερίδα «Μακεδονία»

Περιεχόμενα

Χαιρετισμοί

• Παναγιώτης Πανέττας, Οικονομικός Επόπτης ΕΒΕΑ
• Ανδρέας Καραμάνος, γ.γ. ΥΠΕΠΘ
• Δημήτριος Σκιαδάς, Ειδ. Γραμ. ΕΔΤ Θεμάτων ΕΕ & Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης
• Χαράλαμπος Μπότσαρης, Πρόεδρος Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΕΕΚ)
• Δημήτριος Παπαδημητρόπουλος, Διευθυντής Οργανωτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
• Κωνσταντίνος Καγκαράκης, Πρόεδρος της Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (ΕΣΥΔ) Α.Ε.
• Δημήτριος Παπαματθαιάκης, Πληροφορικός, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ένωσης Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων Πληροφορικής
• Κώστας Ασβεστάς, Σύλλογος Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής (ΣΤΕΜΠ)

Κυρίως Πρόγραμμα

• Νεκτάριος Μουμουτζής, Πρόεδρος Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας:
  Χαιρετισμός - Θεματικό πλαίσιο ημερίδας
• Ιωάννης Μάτσας, Μέλος ΕΣΥΔ & Πρόεδρος της ΤΕ ΕΣΥΔ, Φορέων Πιστοποίησης Προσωπικού:
  Διαπιστευμένες υπηρεσίες πιστοποίησης χειριστών Η/Υ
• Ευαγγελία Κρασαδάκη - Νικόλαος Ματσατσίνης, Εργαστήριο ΕΡΓΑΣΥΑ, Τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Πολυτεχνείο Κρήτης:
  Μια πρόταση πιστοποίησης δεξιοτήτων πληροφορικής: Η περίπτωση της Ελλάδας
• Αθανάσιος Ρούσκας (προϊστάμενος του Τμήματος Πιστοποίησης του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης):
  Εθνικό Σύστημα Πιστοποίησης Επαγγελματικής Κατάρτισης αποφοίτων Ι.Ε.Κ. και προτάσεις για πιστοποίηση άτυπων μορφών κατάρτισης
• Χαράλαμπος Ζαγούρας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών - Γεώργιος Ανδρουλάκης, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (Ε.Α.Ι.Τ.Υ.), Τομέας Επιμόρφωσης & Κατάρτισης:
  Ένα εργαλείο για την πιστοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων Εφαρμογή: Πιστοποίηση εκπαιδευτικών στις βασικές δεξιότητες - Επίδειξη
• Γιάννης Βέργαδος, Γενικός Γραμματέας ΠΣΔΜΗΥΠ:
  Πιστοποίηση Δεξιοτήτων ΤΠΕ - Οι πραγματικές ανάγκες, οι εμπορικές λύσεις και οι εναλλακτικές προτάσεις
• Γρηγόρης Χωματάς, Ένωση Χρηστών και Φίλων Linux Ελλάδας (HELLUG):
  Αναγκαιότητα, οφέλη και προοπτικές πιστοποίησης δεξιοτήτων σε Ελεύθερο Λογισμικό και Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα.
  Η εισήγηση δεν έγινε λόγω απουσίας του εισηγητή
• Βασιλική Δενδρινού, Καθηγήτρια Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας:
  Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας: Εμπειρίες και Προοπτικές
• Βασίλης Γερογιάννης, Αντιπρόεδρος Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας:
  Η πρόταση της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας για το κρατικό Ενδεικτικό Χρήσης Υπολογιστών (ΕΧΥ)
• Τοποθετήσεις συμμετεχόντων

Φωτογραφίες από την εκδήλωση

Σελίδα με φωτογραφίες

Πρακτικά Ημερίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Καταρχήν καλημέρα σας. Σας ευχαριστώ που είστε εδώ. Το όνομά μου είναι Νατάσσα Μποζίνη, είμαι δημοσιογράφος και θέλω να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μου έγινε να είμαι εδώ και να συντονίσω μια κουβέντα. Θέλω να σας πω ότι όταν πήρα την πρόσκληση της Ένωσης Πληροφορικών σκέφτηκα ότι η Ένωση Πληροφορικών θέλει αυτό, ζητά αυτό. Τι αντίκρισμα θα έχει αυτό στο κοινό, τους πολίτες, στους καταναλωτές. Ήταν η πρώτη μου σκέψη γιατί έχουμε μάθει εξ επαγγέλματος να σκεφτόμαστε πάντοτε αυτό. Κατάλαβα λοιπόν ότι αυτός ο κλάδος, αυτές οι ιδιότητες και αυτές οι ικανότητες δεν είναι εύκολο για τους Έλληνες να το κατανοήσουν και δη οι επιχειρήσεις. Διάβασα και ένα άρθρο που λέει ότι κάθε επιχείρηση χρειάζεται πληροφορική αλλά δεν ξέρει ακριβώς πού να την εφαρμόσει και πού να απευθυνθεί. Θεώρησα λοιπόν ότι ήταν πάρα πολύ καλή μια πρωτοβουλία που θα βοηθούσε τουλάχιστον τους Έλληνες καταναλωτές και την αγορά να ξέρουν ότι στους ανθρώπους που απευθύνονται για να ζητήσουν τη βοήθεια τους είναι πιστοποιημένοι από κάπου. Αυτοί ήταν καταρχήν η αρχική και παιδική μου σκέψη.

Αρχή σελίδας

Να ευχαριστήσουμε το Εμπορικό και το Βιομηχανικό Επιμελητήριο που μας φιλοξενεί σήμερα εδώ σε μια υπέροχη αίθουσα και να ζητήσουμε από τον κ. Παναγιώτη Πανέτα που είναι ο οικονομικός επόπτης να μας χαιρετήσει για να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες.

Παναγιώτης Πανέτας (εκπρόσωπος ΕΒΕΑ): Κύριε πρόεδρε, κύριοι του Προεδρείου, κύριοι επίσημοι προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι. Αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που χαιρετίζω την σημερινή σας ημερίδα εκ μέρους του ΕΒΕΑ του μεγαλύτερου Επιμελητηρίου της χώρας με 85.000 μέλη επιχειρήσεων. Επιτρέψτε μου μάλιστα να τονίσω ότι θεωρώ την εν λόγω ημερίδα όχι μόνο ως μια δυνατότητα γόνιμου προβληματισμού και παραγωγικής ανταλλαγής εμπεριστατωμένων απόψεων από ειδικούς του θέματος. Αλλά παράλληλα ως μια ευκαιρία ευαισθητοποίησης τόσο της πολιτείας όσο και γενικότερα της κοινής γνώμης από τα ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα το παρόν και το μέλλον της Ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. Συνιστά κοινοτοπία, αλλά δυστυχώς για τον τόπο μας τα αυτονόητα για τους άλλους αντιπροσωπεύουν για εμάς αλήθειες προς απόδειξη. Είναι αδύνατη πλέον η κάθε σκέψη οικονομικής και κοινωνικής προόδου χωρίς την ευρύτερη υποστήριξη των Η/Υ και των παντοειδών υπηρεσιών που μας παρέχουν. Σε μία τέτοια προσπάθεια πρέπει να λάβουν ενεργό μέρος η πολιτεία, το εκπαιδευτικό μας σύστημα, τα ΜΜΕ, οι επιχειρήσεις, η κοινωνία των πολιτών διότι επιβάλλεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά η ανάπτυξη των απαραιτήτων υποδομών ως και του θεσμικού πλαισίου για την παραγωγή και ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας στα ευρύτερα πλαίσια προώθησης της οικονομίας και της τεχνολογικής εξέλιξης.

Δεν είναι υπερβολή να υποστηριχτεί ότι μεταξύ των όσων πολλών πρέπει να γίνουν σχετικά με την αποτελεσματική αξιοποίηση των τεχνολογιών της πληροφορικής και επικοινωνιών, η πιστοποίηση γνώσεων χρήσης Η/Υ πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής. Η δημιουργία ενός σύγχρονου ανοικτού ως και αδιάβλητου συστήματος που θα υπηρετεί αποτελεσματικά την συγκεκριμένη ανάγκη επιβάλλει ως εκ των ουκ άνευ για την οικοδόμηση της κοινωνίας της πληροφορίας στη χώρα μας. Είμαι σίγουρος ότι η σημερινή εκδήλωση θα οδηγήσει κατά τρόπο ουσιαστικό σε μια καρποφόρα ανάπτυξη και ανταλλαγή απόψεων και θέσεων τόσο μεταξύ των παρισταμένων, όσο και προς την κατεύθυνση εκείνων που επηρεάζουν ενεργά την εξέλιξη και πορεία ενός τομέα στρατηγικής σημασίας για την χώρα μας.

Εύχομαι κάθε επιτυχία στην σημερινή σας ημερίδα και σας ευχαριστώ θερμά που με ακούσατε.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Διαβάζεται από την συντονίστρια της ημερίδας, επιστολή του κ. Καλού, Υφυπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο οποίος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί .

Προς την ΕΠΕ

Πρόεδρο κ. Ν. Μουμουτζή

Αξιότιμε κ. Μουμουτζή,

Ευχαριστώ πολύ για την φιλόφρονα πρόσκλησή σας να παραστώ και να παρακολουθήσω τις εργασίες της ημερίδας με θέμα «Πιστοποίηση των δεξιοτήτων χρήσης Η/Υ, αναγκαιότητα, παρούσα κατάσταση και προοπτικές» που διοργανώνει η ΕΠΕ σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Διπλωματούχων Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής και το Σύλλογο Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής. Δυστυχώς, λόγω ανειλημμένων κυβερνητικών υποχρεώσεων μου δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ στην πρόσκληση σας παρά την αληθή μου βούληση. Με την ευκαιρία όμως αυτή θα ήθελα να σας ευχηθώ καλή επιτυχία στις εργασίες σας και συγχαρητήρια για την εξαίρετη πρωτοβουλία σας. Εύχομαι η εκδήλωση σας να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα, δικαιώνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τους διοργανωτές και τις προσπάθειες τους προσφέροντας ταυτόχρονα σύγχρονα και ωφέλιμα μηνύματα για τους συμμετέχοντες και τους προσκεκλημένους σας.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Γ. Καλός

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Είναι, όμως, κοντά μας ο κ. Α. Καραμάνος, Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας, τον οποίο θα θέλαμε να έρθει στο βήμα να μας χαιρετήσει.

Α. Καραμάνος (Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Καλή σας μέρα. Δεν είναι τυχαίο που το Υπουργείο Παιδείας παρίσταται στην σημερινή εκδήλωση με τρεις (3) εκπροσώπους. Τον ομιλούντα, τον Πρόεδρο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, τον κ. Μπότσαρη, και τον Ειδικό Γραμματέα του Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης , το ΕΠΕΑΕΚ δηλαδή, τον κ. Δ. Σκιαδά. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον λάβαμε την πρόσκλησή σας και είδαμε ότι ακριβώς λόγω του κεντρικού θέματος του συνεδρίου το ΥΠΕΠΘ είχε να πει αρκετά πράγματα. Και δεν είναι καθόλου συμπτωματικό που στο Π.Δ. το οποίο ετοιμάζει το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, υπήρξε αποτελεσματική παρέμβαση του ΥΠΕΠΘ για την οποία θα σας μιλήσουν οι συνάδελφοι από το Υπουργείο που θα με ακολουθήσουν στο βήμα, αποφασιστική προς τη διασφάλιση του τρόπου πιστοποίησης γνώσεων Η/Υ και Πληροφορικής.

Πριν από λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στην Πράγα ένα συνέδριο στο οποίο συμμετείχαν εξέχουσες προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής πολιτικής και όχι μόνο. Το συνέδριο είχε να κάνει με τη χρήση των τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας γενικά, και το ρόλο του για την επίτευξη των στόχων που ετέθησαν στη Λισσαβόνα το 2000. Πέρα βέβαια από το σχόλιο το γενικό ότι οι στόχοι της Λισσαβόνας τουλάχιστον μέχρι τώρα έχουν επιτευχθεί, ο μεγάλος προβληματισμός ήταν με ποιο τρόπο οι νέες τεχνολογίες θα μπορούσαν να συμβάλουν σε μια επιτάχυνση της διαδικασίας επίτευξης αυτών των στόχων. Και όλοι βέβαια γνώριζαν ότι με μια μεγάλη ένταση στο τρόπο χρήσης των νέων τεχνολογιών θα μπορούσαμε ίσως να κλείσουμε λίγο το έλλειμμα το οποίο υπάρχει σε σχέση με τους στόχους οι οποίοι είχαν τεθεί.

Αναφερόμενος ειδικότερα για την εκπαίδευση -και κάνω και ορισμένα σχόλια για το τι επικρατεί στη χώρα μας- γενικά, η έμφαση η οποία δόθηκε ήταν η ουσιαστική χρήση των νέων τεχνολογιών, όχι απλώς η γνώση, ούτε βεβαίως η αριστεία στη γνώση, αλλά η χρήση η αποτελεσματική στη διαδικασία την εκπαιδευτική. Οι νέες τεχνολογίες βασικά παρέχουν ένα εργαλείο. Το οποίο εργαλείο θα πρέπει να το ενσωματώσουμε ουσιαστικά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μια απλή γνώση δηλαδή, χρήσης υπολογιστών και μια απλή εμβάθυνση της πληροφορικής δεν αρκεί. Το ερώτημα είναι, πώς χρησιμοποιούμε αυτές τις τεχνολογίες τις οποίες έχουμε στην διάθεση μας σήμερα για να τις χρησιμοποιήσουμε στο τρόπο διδασκαλίας. Και στον τρόπο ώστε η διδασκαλία να είναι περισσότερο ελκυστική στα παιδιά. Έχουμε λοιπόν ένα εργαλείο, στο οποίο η νέα ηγεσία του ΥΠΕΠΘ πιστεύει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί επαρκώς.

Θα μπορούσα να αναφέρω διάφορες δράσεις τις οποίες το ΥΠΕΠΘ ήδη έχει προβεί. Η πρώτη δράση, η οποία έχει τελειώσει, αφορούσε την επιμόρφωση 76.000 εκπαιδευτικών στη χρήση των Η/Υ. Η φάση αυτή έχει ολοκληρωθεί, και ήδη από την 1η Ιανουαρίου έχει αρχίσει η διαδικασία της πιστοποίησης των γνώσεων των εκπαιδευτικών. Η πιστοποίηση λοιπόν, γίνεται σε ειδικά κέντρα πιστοποίησης, εξουσιοδοτημένα, που είναι εργαστήρια πληροφορικής Πανεπιστημίων και ΤΕΙ σε όλη την Ελλάδα. Ξεκινάει η διαδικασία πιστοποίησης η οποία πραγματικά είναι μια μεγάλη πρόκληση. Είναι μια πρώτη θα έλεγε κανείς ουσιαστική διαδικασία πιστοποίησης γνώσης στη χρήση Η/Υ. Ελπίζουμε ότι θα ολοκληρωθεί κατά το καλύτερο δυνατό τρόπο. Βεβαίως δεν αρκεί αυτό. Ήδη προβλέπεται να επεκταθούν τα επιμορφωτικά προγράμματα σε άλλους 35.000 εκπαιδευτικούς, επίσης να επιμορφωθούν περίπου 15.500 εκπαιδευτικοί, στη χρήση και την διδακτική αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών μέσα στη τάξη. Ουσιαστικά στην αξιοποίηση των εκπαιδευτικών λογισμικών που ήδη έχουμε στην διάθεση μας. Παραπέρα, στην εξειδικευμένη επιμόρφωση περίπου 10.000 εκπαιδευτικών, ειδικοτήτων των ΤΕΕ στην παιδαγωγική αξιοποίηση και στη χρήση των λογισμικών. Επίσης, προγραμματίζουμε και επιμόρφωση 2.000 καθηγητών πληροφορικής μέσω διαδικασιών τηλεκπαίδευσης.

Όλα αυτά γίνονται με βασικούς στόχους να υποστηρίξουμε και να αναπτύξουμε παραπέρα την αποτελεσματική χρήση των τεχνολογιών πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών σε όλα τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Δεύτερον, να συμβάλλουμε στην ποιοτική εκπαίδευση, προσαρμόζοντας αυτή την εκπαίδευση στις ανάγκες της κοινωνίας της γνώσης, μέσω διαδικασιών δια βίου μάθησης και τέλος να παράσχουμε υποστηρικτικούς μηχανισμούς που θα προωθήσουν την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ηλεκτρονικής μάθησης τόσο στις μεθόδους διδασκαλίας όσο και στη διαδικασία μάθησης. Είδα με μεγάλη χαρά ότι μέσα στο πρόγραμμα αναφέρεστε στο χαρακτηριστικό παράδειγμα του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας και ξεκινώντας από αυτό, η φιλοσοφία είναι ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί, ένα κρατικό πιστοποιητικό γνώσεως στις νέες τεχνολογίες. Όπως σας είπα και από την αρχή, είναι ένας από τους πρώτους στόχους του Υπουργείου και έχουμε συγκεκριμένα σχέδια γι αυτό, τα οποία θα σας αναπτύξει ίσως με λίγα λόγια ο Γ.Γ. κ. Σκιαδάς όταν θα λάβει το λόγο. Εκείνο που θα ήθελα να τονίσω είναι, ότι με βάση την τεχνογνωσία η οποία αποκτάται ήδη με την πιστοποίηση των εκπαιδευτικών σε αυτές τις γνώσεις, θεωρούμε ότι είμαστε σε θέση να ξεκινήσουμε και να έχουμε πάρα πολύ σύντομα αποτελέσματα για την καθιέρωση ενός αξιόπιστου κρατικού πιστοποιητικού στη γνώση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και λυπάμαι που θα πρέπει να αποχωρήσω, αν και ήθελα να μείνω σε όλη τη διάρκεια του συνεδρίου, οι παρουσιάσεις είναι η μια πιο ενδιαφέρουσα από τη άλλη, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων μου στο Υπουργείο, αναγκάζομαι να αποχωρίσω. Εύχομαι κάθε επιτυχία και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είναι στη διάθεσή σας, γιατί οι στόχοι είναι κοινοί.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Η κα Μποζίνη ευχαριστεί τον κ. Καραμάνο και προλογίζει τον κ. Σκιαδά, Ειδικός Γραματέας θεμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης.

κ. Δ. Σκιαδάς (Ειδικός Γραματέας θεμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): κ. Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ήδη έχει προκαταλάβει λίγο-πολύ το περιεχόμενο των όσων θα σας πω ο κ. Καραμάνος. Πράγματι, υπήρξε πλέον η πολιτική απόφαση να θεσμοθετηθεί το πιστοποιητικό δεξιοτήτων χρήσης Η/Υ. Στο ΥΠΕΠΘ, μελετήσαμε πολύ προσεχτικά το ζήτημα, πως μπορούμε να προχωρήσουμε σε μια τέτοια ενέργεια. Η απόφαση στην οποία έχουμε καταλήξει είναι η εξής: Καταρχήν, στην πρόσφατη αναθεώρηση του συμπληρώματος προγραμματισμού και του επιχειρησιακού προγράμματος εκπαίδευσης και αρχική επαγγελματική κατάρτιση εντάξαμε συγκεκριμένη δράση με το τίτλο «Θεσμοθέτηση κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας». Αυτό σημαίνει ότι, μέχρι το 2006, έχουμε δεσμεύσει πόρους για αυτήν την δραστηριότητα. Ο προγραμματισμός ο οποίος θα γίνει έγκειται σε αδρές γραμμές στα εξής: Πρώτα, θα ξεκινήσει μια διαδικασία διαβούλευσης με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, η ΕΠΕ είναι ένας από αυτούς τους οποίους θα απευθυνθούμε, και αυτή η διαδικασία διαβούλευσης θα γίνει στα πλαίσια μελέτης την οποία έχουμε εντάξει ως πρώτη δραστηριότητα επιλέξιμη για την θεσμοθέτηση του πιστοποιητικού. Εκτιμούμε ότι, μέχρι το καλοκαίρι θα μπορούμε να έχουμε τυπώσει όλες τις απόψεις και θα μπορούμε να έχουμε κατασταλάξει σε ένα κοινό συμπέρασμα το πώς θα μπορέσει να δομηθεί και να λειτουργήσει η πιστοποίηση των δεξιοτήτων χρήσης Η/Υ. Στην συνέχεια, όπως είπε και ο κ. Καραμάνος, θα προχωρήσουμε στη θεσμοθέτηση θετικά πλέον του κρατικού πιστοποιητικού χρήσης Η/Υ. Στα πρότυπα του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας.

Αυτός είναι ο σχεδιασμός στον οποίο έχουμε καταλήξει, είναι ένας σχεδιασμός απαιτητικός χρονικά όπως αντιλαμβάνεστε, δεν έχουμε περιθώρια για καθυστερήσεις γιατί θέλουμε να συμβαδίσουμε τόσο την προγραμματική περίοδο που έχουμε αυτή την στιγμή στα χέρια μας, μέχρι το 2006, αλλά και να ανταποκριθούμε στην ανάγκη την οποία υπάρχει για ένα τέτοιο πιστοποιητικό. Παράλληλα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, έχουμε κατασταλάξει στο πώς θα πιστοποιείται η γνώση των Η/Υ στις περιπτώσεις που πρέπει να γίνονται προσλήψεις στο δημόσιο μέσω ΑΣΕΠ, το οποίο ο κ. Μπότσαρης θα σας πει περισσότερα ως πιο αρμόδιος σε αυτά τα ζητήματα, εμείς από την πλευρά μας είμαστε πάντοτε ανοιχτοί στις προτάσεις σας, θέλουμε την συνεργασία σας στην προσπάθεια μας αυτή για να μπορέσουμε να θεσμοθετήσουμε ένα τέτοιο πιστοποιητικό, έχουμε την εμπειρία του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας, έχουμε την εμπειρία της πιστοποίησης εκπαιδευτικών, πιστεύουμε ότι αν συνδυάσουμε αυτά τα δύο, μπορούμε να καταλήξουμε σ’ ένα μοντέλο πιστοποίησης πολύ αποτελεσματικό και σίγουρα αναγκαίο. Με αυτές τις λίγες σκέψεις θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ για την τιμητική σας πρόσκληση, δυστυχώς και εγώ πρέπει να ακολουθήσω τον κ. Καραμάνο, είναι κοινή η υποχρέωση που έχουμε στο Υπουργείο, με πολύ ενδιαφέρον όμως, και θα παρακαλούσα για αυτό, θα θέλαμε να λάβουμε τις εισηγήσεις του συνεδρίου, γιατί οι θεματικές οι οποίες θίγονται είναι καίριες και θα μας βοηθήσουν και εμάς στο σχεδιασμό μας, και από εκεί και πέρα είμαστε στη διάθεση σας για οποιαδήποτε συνεργασία. Σας ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ο κ. Χαράλαμπος Μπότσαρης, Πρόεδρος Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης.

κ. Χαράλαμπος Μπότσαρης (πρόεδρος του ΟΕΕΚ): Κυρίες και κύριοι, οι συνεργάτες μου από το Υπουργείο Παιδείας είπαν πολλά και σημαντικά. Πράγματι οι εξελίξεις που υπήρχαν στο τομέα αυτό, ήταν εξελίξεις των τελευταίων δέκα (10) ημερών. Θα ήθελα με την σειρά μου να συγχαρώ και να εξάρω την παρέμβαση της Υπουργού Παιδείας κας Γιαννάκου, δεν μπορώ όμως να μην εξάρω και την υπέρβαση του Υπουργού Εσωτερικού, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης κ. Π. Παυλόπουλου προς την κατεύθυνση αυτή. Θεωρώ ότι αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες είναι αυτό που ονομάζουμε «καλή πρακτική». Δείχνει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις σε διυπουργικό επίπεδο. Θεωρώ αντίστοιχες αποφάσεις πρόκειται και άλλες να ληφθούν. Γιατί στην κοινωνία της δια βίου μάθησης και δια βίου κατάρτισης όπου κάθε πολίτης πρέπει να μπορεί να μπαίνει στο σύστημα, όποτε εκείνος θέλει, να παίρνει όσες και όποιες μονάδες γνώσεις θέλει, να βγαίνει από το σύστημα και να ξαναμπαίνει στο σύστημα χρειαζόμαστε και άλλου είδους πιστοποιήσεις. Πιστοποιήσεις προγραμμάτων σπουδών και κατάρτισης, πιστοποίηση εκπαιδευτικών και καθηγητών, πιστοποίηση επαγγελματικών προσόντων, πιστοποίηση (γιατί όχι, θα πάμε και εκεί) επαγγελματικής εμπειρίας. Μόνο μέσα από τέτοιες πιστοποιήσεις θα μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους, όχι απλά της Λισσαβόνας και της διακήρυξης της Κοπεγχάγης και πρόσφατα του Μάαστριχτ, στόχους κοινωνικούς όπως είναι η διαφάνεια, η ποιότητα και η μεταφορά πιστωτικών μονάδων. Έτσι ώστε να κάνουμε πράξη και κάτι ακόμα. Να κάνουμε πράξη και δυνατότητα, το δικαίωμα του πολίτη, μέσα από αυτές τις διαδικασίες της δια βίου μάθησης και κατάρτισης να μπορεί (και γιατί όχι) ν’ ανεβαίνει και βαθμίδα αν θέλει στο τυπικό σύστημα μάθησης. Και αυτό δεν μπορεί διαφορετικά να γίνει παρά μόνο μέσα από πιστοποιημένες διαδικασίες.

Κυρίες και κύριοι, ο Οργανισμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης αναλαμβάνει με βαθύ συναίσθημα ευθύνης το έργο που του ανατίθεται. Όπως ανέφερε και ο κ. Σκιαδάς, το ΥΠΕΠΘ θα απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε όλα τα Πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ της χώρας, τα ερευνητικά κέντρα, γιατί στο βαθμό που ο Οργανισμός αναλαμβάνει σε μια πρώτη φάση την πιστοποίηση φορέων, θα πρέπει να μπορεί να πιστοποιεί, τα εργαλεία, τις διαδικασίες και τις μεθόδους που αυτοί οι φορείς θα χρησιμοποιούν για να παρέχουν ένα τέτοιο πιστοποιητικό επάρκειας δεξιοτήτων στη χρήση Η/Υ. Επί πλέον αφού αναλαμβάνει σε μια πρώτη φάση την πιστοποίηση των συμμετεχόντων στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, χρειάζεται ένα εργαλείο το οποίο θα κάνει αυτή τη πιστοποίηση. Και για την ανάπτυξη των εργαλείων αυτών θα απευθυνθούμε όχι μόνο σε όλους τους φορείς, Πανεπιστήμια, ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα της χώρας, αλλά θα ζητήσουμε, όπως είπαν και οι κ.κ. Καραμάνος και Σκιαδάς, και θα έχουμε τη γνώμη φορέων και ενώσεων όπως είναι η ΕΠΕ. Καταρχήν ο Οργανισμός έχει μια μακρόχρονη εμπειρία σε θέματα πιστοποίησης. Εμείς θέλουμε να κατεβάσουμε την πιστοποίηση σε επίπεδο Νομού ή ακόμα και πόλης. Να μην φέρνουμε τον πιστοποιούμενο στην Αθήνα αλλά να πιστοποιείται εκεί που μένει. Θα πρέπει και θα αξιοποιήσουμε τις υποδομές του Υπουργείου Παιδείας. Θα κατέβουμε σε επίπεδο σχολείου, σε επίπεδο ΙΕΚ, σε εργαστήριο πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο, σε εργαστήριο πληροφορικής στο ΤΕΙ. Είναι δύσκολο το έργο που αναλαμβάνομε, με δεδομένο και το κρατικό πιστοποιητικό, πιστεύουμε όμως ότι θα πετύχουμε στην προσπάθεια αυτή, θα πετύχουμε γιατί το Υπουργείο Παιδείας έχει τους πόρους, υλικούς και ανθρώπινους, έχει την τεχνογνωσία μέσα από την πιστοποίηση των εκπαιδευτικών και πέρα από όλα όμως έχει το κύρος και την αποδοχή της κοινωνίας.

Σας ευχαριστώ για την πρόσκλησή σας.

Κύριε Πρόεδρε της ΕΠΕ, θα πρέπει να αλλάξετε λίγο το καταστατικό σας γιατί ήταν μια παράλειψή μου, θα υποβάλλω μια αίτηση να γίνω μέλος. Βεβαίως πληροφορήθηκα ότι για να γίνει κανείς μέλος πρέπει να έχει βασικό πτυχίο πληροφορικής. Έχω δεν έχω βασικό πτυχίο σε πληροφορική γιατί τότε που αποφοιτούσα δεν υπήρχε πληροφορική αλλά έχω master σε πληροφορική οπότε πρέπει να δείτε και εσείς ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες της ημερίδας σας.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστείται ο κ. Μπότσαρης και καλείται ο κ. Δημήτρης Παπαδημητρόπουλος, Διευθυντής Οργανωτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών αν παρευρίσκεται, να πάρει το λόγο, διότι κατά την έναρξη της ημερίδας δεν είχε προσέλθει ακόμα.

κ. Δ. Παπαδημητρόπουλος (Διευθυντής Οργανωτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης): Καλημέρα σας. Είμαι υπάλληλος του Υπουργείου Εσωτερικών και μεταφέρω τις ευχαριστίες του Υπουργού και του Γ.Γ. του Υπουργείου για την πρόσκληση και τη λύπη τους που δεν μπορούνε να παρευρίσκονται σήμερα εδώ. Με εξουσιοδότησαν να κάνω μια σύντομη παρέμβαση, να ακούσω, να καταγράψω τις προτάσεις και τις ιδέες που θα διατυπωθούν εδώ και να τις μεταφέρω. Σαφώς έχουμε αντιληφθεί όλοι στο Υπουργείο Εσωτερικών και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης ότι η διοικητική μεταρρύθμιση σήμερα συνδέεται με την υιοθέτηση εφαρμογών που έχουν να κάνουν με την πληροφορική και τις νέες τεχνικές επικοινωνίας. Ήδη αρκετά προγράμματα που εφαρμόζονται σε ευρεία έκταση όπως τα ΚΕΠ, το ΤΑΧΙΣ, η ηλεκτρονική διακίνηση των εγγράφων που έχουν επίσημα νομοθετηθεί ότι μπορούν να γίνονται πλέον στο Δημόσιο, κάνουν σαφές ότι απαιτούνται οι υπάλληλοι να γνωρίζουν τις νέες τεχνολογίες, είτε έχουν άμεση εμπλοκή με τα προγράμματα αυτά είτε όχι.

Με το προσοντολόγιο, όπως λέγεται το Π.Δ. που καθορίζει τα προσόντα διορισμού στο Δημόσιο και στα ΝΠΙΔ, προβλέψαμε και αναδείξαμε την σημασία των κλάδων πληροφορικής, επίσης θεσπίστηκε ως πρόσθετο ποσόν η γνώση Η/Υ από το Π.Δ. 50/2001 χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν αντίστοιχες απαιτήσεις σε προκηρύξεις ή ότι υπήρχε τέτοιος περιορισμός από το Υπουργείο να μην ζητούν οι φορείς τέτοια προσόντα αν υπήρχε ανάγκη, απλώς τώρα ο κανόνας είναι ότι η γνώση χειρισμού Η/Υ είναι ένα απαραίτητο πρόσθετο προσόν. Με το Π.Δ. 347 διευρύνθηκαν οι κατηγορίες των υπαλλήλων που έπρεπε να έχουν αυτό το πρόσθετο προσόν και επεκτάθηκε ακόμα και σε συγκεκριμένα πεδία και σε υπαλλήλους κατηγοριών Δ.Ε. Για μεν τους διοικητικούς υπαλλήλους ΔΕ είχε ήδη δημιουργηθεί ειδικός κλάδος των διοικητικών γραμματέων το 2001 με το Π.Δ. 50 όπως προανέφερα όπου για να διοριστεί κάποιος σε αυτό το κλάδο έπρεπε να γνωρίζει χειρισμό Η/Υ, επεξεργασία κειμένου, κλπ. Ουσιαστικά αντικατέστησε αυτός ο κλάδος, το κλάδο των δακτυλογράφων.

Τώρα όμως, με το Π.Δ. 347, η γενίκευση της απαίτησης γνώσης της πληροφορικής, ενώ είναι ένα σοβαρό βήμα εκσυγχρονισμού, είδαμε ότι στη πράξη δημιουργούσε ορισμένα προβλήματα, ειδικά για την εξεύρεση υποψηφίων στις κατηγορίες ΔΕ που δεν είχαν άμεση σχέση με γραφική δουλειά. Υπάρχουν στους Δήμους και τις Κοινότητες πολλοί υπάλληλοι ΔΕ, οι οποίοι είναι χειριστές μηχανημάτων, οδηγοί, οδηγοί απορριμματοφόρων οι οποίοι κρίναμε ότι δεν ήταν απαραίτητο να έχουν γνώσεις πληροφορικής. Γι αυτό προωθήθηκε ένα σχέδιο προεδρικού διατάγματος που προσπάθησε να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα. Όπως και το πρόβλημα της πιστοποίησης που φαίνεται ότι βρίσκει λύση. Διότι, δεν είχε προβλέψει το Π.Δ. 347, τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που είχαν ήδη πτυχίο πληροφορικής. Έπρεπε και αυτοί να πιστοποιήσουν τις γνώσεις τους; Ένας απόφοιτος Πολυτεχνείου ο οποίος έχει διδαχθεί σε βάθος ζητήματα πληροφορικής, έπρεπε να πιστοποιήσει τις γνώσεις του σε ένα άλλο φορέα μετά; Με το προωθούμενο Π.Δ. το οποίο σας πληροφορώ ότι κρατείτε αυτή τη στιγμή για να μελετηθεί και να ακουστούν και άλλες απόψεις. Προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε τέτοια ζητήματα και νομίζω πως θα αντιμετωπιστούν. Εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες σας και θα παραμείνω μέχρι το τέλος για να καταγράψω τις ιδέες και να πάρω και τις εισηγήσεις.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Επόμενος καλεσμένος ο κ. Κων/νος Καγκαράκης, εκπρόσωπος του Υπουργείου Ανάπτυξης, πρόεδρος της Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης Α.Ε.

κ. Κων/νος Καγκαράκης (πρόεδρος της ΕΣΥΔ ΑΕ): Κύριε Πρόεδρε της ΕΠΕ, κα Σταματάκη, Δ/ντρια της Διεύθυνσης Ποιότητας του Υπουργείου Ανάπτυξης, ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση, που μου δώσατε την ευκαιρία να έρθω στην σημερινή σας εκδήλωση και να μεταφέρω τον χαιρετισμό της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και την εκτίμηση που έχει στην πρωτοβουλία σας για την σημερινή ημερίδα γιατί αυτό βρίσκεται έτσι και αλλιώς μέσα στα ενδιαφέροντα του Υπουργείου Ανάπτυξης, τόσο επειδή το αντικείμενό σας έχει την τόσο καίρια σημασία που όλοι καταλάβαμε, αλλά και γιατί έτσι και αλλιώς η πιστοποίηση των δεξιοτήτων και της επάρκειας των προσώπων είναι μέσα στις πρώτες προτεραιότητες του Υπουργείου Ανάπτυξης και μάλιστα πρόσφατα η έδρα της ΙΑΤΚΑ, δηλαδή της Παγκόσμιας οργάνωσης των Φορέων Πιστοποίησης Προσώπων, έχει έρθει στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω περισσότερο από την πλευρά του Υπουργείου Ανάπτυξης και συμπληρωματικά σ΄ αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα τα οποία ακούσαμε από τους εκπροσώπους του Υπουργείου Παιδείας, είναι ότι θα ήθελα να προσθέσω μια διάσταση στην πιστοποίηση. Δηλαδή, κ. Μπότσαρη αναφέρατε ότι έχετε την πρόθεση να κατεβάσετε (και είναι μια ευθύς έκφραση) από τις διαστάσεις της Αθήνας και του Υπουργείου, στους Νομούς και στα σχολεία την διαδικασία αυτή. Η δικιά μας άποψη πως μπορεί αυτή η πιστοποίηση να κατέβει αλλά συγχρόνως και να ανέβει σε Ευρωπαϊκή διάσταση. Αυτή τη δυνατότητα σας την δίνει η διαπίστευση. Δηλαδή, κ. Πρόεδρε, η διαπίστευση που είναι μια διαδικασία που μπορεί να υποστηρίξει πάρα πολύ αποτελεσματικά τις πρωτοβουλίες της πιστοποίησης των δεξιοτήτων και της επάρκειας των χρηστών των Η/Υ. Αυτό το θέμα της σχέσης πιστοποίησης-διαπίστευσης θα την αναλύσει στη συνέχεια ο κ. Γιάννης Μάτσας, ο οποίος είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διαπίστευσης και Πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής για τους φορείς πιστοποίησης προσώπων. Όπως είναι και ο φορέας πιστοποίησης ο οποίος προτίθεται να οργανώσει το Υπουργείο Παιδείας. Δεν αμφισβητώ βέβαια το απόλυτο κύρος το οποίο θα έχει αυτό το πιστοποιητικό που θα εκδίδεται από το Υπουργείο Παιδείας. Όμως η διαπίστευση, που είναι μια διαδικασία αναγνώρισης ότι ο φορέας πιστοποίησης λειτουργεί με επάρκεια και αμεροληψία την οποία αναμφισβήτητα διαθέτει το ΥΠΕΠΘ. Αυτό όμως στο Ευρωπαϊκό χώρο και στο Διεθνή χώρο, αυτή η αναγνώριση της επάρκειας και της αμεροληψίας (το ξαναλέω αυτό), του φορέα πιστοποίησης καλύπτεται με τη διαπίστευση. Από φορέα πιστοποίησης διαπιστευμένο, δηλαδή διαπιστευμένο από το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης, αυτός αποκτά άμεσα την αναγνώριση σε όλες τις χώρες που υπάρχει αντίστοιχοι φορείς διαπίστευσης. Δηλαδή σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και του κόσμου. Αν δηλαδή, ένα πρόσωπο είναι διαπιστευμένο από φορέα διαπιστευμένο και πάει στην Αγγλία θα είναι σαν να έχει διαπιστευτεί και από το φορέα διαπίστευσης της Αγγλίας. Είναι ένα πολύ σημαντικό όπλο που θα πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπόψη σας. Είναι ένα στήριγμα που μπορεί να βοηθήσει και εσάς και γενικότερα όλους τους πολίτες που δραστηριοποιούνται στο χώρο τους και θέλουν να έχουν μια αξιόπιστη αναγνώριση των δεξιοτήτων τους. Τις παρατηρήσεις αυτές μου έδωσαν την ευκαιρία να τις κάνω οι τοποθετήσεις των προσώπων του Υπουργείου Παιδείας. Δεν θα ήθελα να σας πάρω περισσότερο χρόνο, να ευχηθώ επιτυχία για την ημερίδα σας και να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Καγκαράκη. Ο κ. Δημήτριος Παπαματθαιάκης, Πληροφορικός, μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων Πληροφορικής.

κ. Δημήτριος Παπαματθαιάκης (εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ένωσης Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων Πληροφορικής): Καλημέρα σας, ονομάζομαι Δημήτρης Παπαματθαιάκης . Εδώ και 10 Χρόνια είμαι Ιδιοκτήτης Εργαστηρίου Σπουδών Πληροφορικής στο Ηράκλειο Κρήτης, μέλος του Δ.Σ της ΠΕΙΕΠ και μέλος της ΕΠΕ.

Η ΠΕΙΕΠ είναι η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Εργαστηρίων Πληροφορικής και εκπροσωπεί περισσότερα από 1000 Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών. Πληροφορικής σε όλη την Ελλάδα και μάλιστα με μεγάλη γεωγραφική διασπορά αφού σήμερα υπάρχουν Ε.Ε.Σ. Πληροφορικής ακόμα και σε μικρές πόλεις και χωριά. Τα Εργαστήρια-Πληροφορικής έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κατάρτιση στις βασικές δεξιότητες χρήσης Η/Υ και συνεχίζουν βέβαια, αφού συμβάλουν ιδιαίτερα στην καταπολέμηση του ψηφιακού αναλφαβητισμού της Ελληνικής κοινωνίας. Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι πάρα πολλοί συνάδελφοι μας επιστήμονες Πληροφορικής και μέλη της ΕΠΕ είτε είναι ιδιοκτήτες Εργαστηρίων Ελ. Σπουδών Πληροφορικής είτε εργάζονται σε αυτά.

Χαιρετίζω την σημερινή εκδήλωση αλλά πιστεύω ότι η ΠΕΙΕΠ θα έπρεπε να είναι από τους κύριους συμμετέχοντες στην παρούσα ημερίδα, διότι κάθε χρόνο εκπαιδεύουμε πάνω από 100.000 άτομα στην χρήση των Υπολογιστών και γνωρίζουμε τις αγωνίες και τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων και του Συστήματος. Θα θέλαμε λοιπόν και αναφέρομαι αυτή την στιγμή στους κυβερνητικούς εκπροσώπους που σήμερα παρευρίσκονται σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα να καλέσουν στην μελέτη που εκπονούν για το θέμα της πιστοποίησης και εκπρόσωπους της ΠΕΙΕΠ για να εκφράσουμε αναλυτικά τις απόψεις μας.

Η θέση της ΠΕΙΕΠ είναι ξεκάθαρη υπέρ της ύπαρξης Πιστοποίησης στη Χρήση Η/Υ. Αυτό που συνέβαινε τόσα χρόνια να αποδεικνύεται η γνώση χειρισμού Ηλ. Υπολογιστών με υπεύθυνη δήλωση του νόμου 1599 (δηλ του παλιού νόμου 105) ήταν εντελώς αναχρονιστικό και χαιρετίζουμε τις πρωτοβουλίες του κράτους για καθιέρωση Συστήματος Πιστοποίησης .

Για την ΠΕΙΕΠ δεν είναι τόσο Σημαντικό αν ο φορέας Πιστοποίησης είναι το Κράτος ή άλλοι φορείς ΑΡΚΕΙ να εξασφαλιστεί η ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ και το ΑΔΙΑΒΛΗΤΟ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ και να μπουν κριτήρια ώστε να αναβαθμιστεί το κύρος και η ποιότητα των Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών που προσφέρουν τις γνώσεις Χειρισμού Υπολογιστών. Δηλαδή απ’ ότι βλέπετε ζητάμε ακόμα και να μπουν κριτήρια και στα μέλη μας. Θα επιθυμούσαμε επίσης τα Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών να μπουν υπό την αιγίδα κάποιου κυβερνητικού φορέα, είτε αυτός είναι το Υπουργείο Παιδείας είτε το Υπουργείο Εργασίας.

Όσον αφορά την θέση της ΕΠΕ για την δημιουργία Κρατικού Πιστοποιητικού Υπολογιστών είμαστε απόλυτα σύμφωνοι (άλλωστε ως ΠΕΙΕΠ είμαστε από τους πρώτους που έχουμε προτείνει κάτι τέτοιο στο Υπουργείο παιδείας πριν μερικά χρόνια) αλλά εδώ τίθενται ζητήματα όπως η διεθνής εγκυρότητα και αναγνωρισιμότητα αυτού του πιστοποιητικού και εκτός Ελλάδος. Αν αυτό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει και πιστοποιητικό που να μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάποιος Έλληνας Πολίτης και στο Εξωτερικό.

Επίσης τίθεται και το θέμα τι θα γίνει με τους 200.000 περίπου έλληνες πολίτες που ωθήθηκαν από το κράτος με το προηγούμενο προεδρικό διάταγμα να αποκτήσουν μία από τις υπάρχουσες πιστοποιήσεις στην Χρήση Υπολογιστών. Και εδώ αναφέρομαι και στους 20.000 ανέργους που καταρτίστηκαν στα ΚΕΚ με επιδοτούμενα προγράμματα του Υπουργείου Εργασίας για την απόκτηση των συγκεκριμένων Πιστοποιητικών. Θα πρέπει λοιπόν να τιμωρήσουμε αυτούς τους ανθρώπους που οδηγήθηκαν από το κράτος στις υπάρχουσες πιστοποιήσεις μιας που δεν υπήρχε μέχρι τώρα Κρατικό Πιστοποιητικό;

Ζητάμε λοιπόν εκτός από το κρατικό πιστοποιητικό να ισχύσουν και τα πιστοποιητικά από τους ιδιωτικούς φορείς όπως και στην γλωσσομάθεια, αφού βέβαια μπουν αυστηρά κριτήρια για την αξιοπιστία και την εγκυρότητα τους. Ειδικά για την μεταβατική περίοδο, δηλαδή μέχρι να παρθούν αποφάσεις, πρέπει να ισχύσουν οπωσδήποτε οι υπάρχουσες πιστοποιήσεις αντί της αναχρονιστικής υπεύθυνης δήλωσης.

Ως ΠΕΙΕΠ με χαρά θα ακούσουμε τις απόψεις σας στην σημερινή ημερίδα και δεσμευόμαστε να σας αποστείλουμε γραπτώς και τις δικές μας αναλυτικές θέσεις για το θέμα της Πιστοποίησης.

Αγαπητοί συνάδελφοι της ΕΠΕ. Το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερη προσοχή και χαιρετίζω την σημερινή ημερίδα και τις πρωτοβουλίες σας γι αυτό το θέμα.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Παπαματθαιάκη. Ο κ. Κώστας Ασβεστάς, από το Σύλλογο Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής.

κ. Κώστας Ασβεστάς (εκπρόσωπος του Συλλόγου Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής): Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σταθώ σε δύο θέματα. Καταρχήν, όπως είπε και ο κ. Παπαδημητρόπουλος, αν θα πρέπει να πιστοποιούνται οι απόφοιτοι των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ στη χρήση Η/Υ. Νομίζω ότι αν χρειάζεται η πιστοποίηση μιας τέτοιας δεξιότητας, ρίχνουμε μόνοι μας το επίπεδο της Ελληνικής Παιδείας. Αμφισβητούμε δε, το Πρόγραμμα Σπουδών, τους εκπαιδευτικούς, τους συναδέλφους, σχεδόν τους πάντες. Όπως και σε προηγούμενο νομοσχέδιο, με κοινή μας προσφυγή με την ΕΠΕ, έχουμε ζητήσει να εξαιρεθούμε από μια τέτοια διάταξη για αυτούς ακριβώς τους λόγους. Συμφωνούμε με τον κ. Μπότσαρη για τη δημιουργία ενός κρατικού πιστοποιητικού ενδεικτικού χρήσης Η/Υ. Κανείς δεν είπε ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν φορείς που να δίνουν αντίστοιχα πιστοποιητικά, κανείς δεν είπε ότι όσοι έχουν πάρει τέτοιου είδους πιστοποιητικά θα τιμωρηθούν ή κάτι ανάλογο, αλλά θα πρέπει να δούμε και κάποια συγκεκριμένα θέματα. Το γεγονός ότι χρειάζονται από το ΑΣΕΠ πιστοποίηση χρήσης Η/Υ, έχει οδηγήσει χιλιάδες νέους στην προσπάθεια λήψης αυτού του πιστοποιητικού. Αυτό που φαίνεται παράδοξο ή παράλογο είναι η παραγκώνιση των δημοσίων φορέων στην διαδικασία της πιστοποίησης. Δηλαδή, από την μια αποδεχόμαστε τους διεθνείς φορείς, μπορώ να σας αναφέρω τις πιστοποιήσεις που ήδη υπάρχουν, και παράλληλα δεν θεωρούμε ικανό το Ελληνικό κράτος να κάνει κάτι αντίστοιχο. Νομίζω αυτό μειώνει τη Δημόσια Διοίκηση, την πολιτική ηγεσία και το κράτος γενικότερα. Αν κάποιοι εκτός Ελλάδας μπορούν να κάνουν τέτοιες πιστοποιήσεις και τέτοια προγράμματα, νομίζω ότι και το Ελληνικό κράτος μπορεί να κάνει κάτι ανάλογο.

Επίσης, υπάρχουν κάποια μειονεκτήματα για την απόκτηση τέτοιων πιστοποιήσεων από τους ιδιωτικούς φορείς. Το πρόβλημα είναι στο θέμα των διδάκτρων. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ευπαθείς κοινωνικές ομάδες που δυστυχώς δεν έχουν τα χρήματα να πάρουν μια πιστοποίηση. Δυστυχώς αυτό τους φέρνει σε δεύτερη μοίρα και δεν ξέρω αν η πολιτική ηγεσία θέλει να συνεχίσει να γίνεται αυτό το πράγμα. Επίσης μπορούμε να πούμε ότι από την πλευρά της ανάπτυξης δημιουργούνται αυτομάτως θέσεις εργασίας σε ένα τέτοιο φορέα που θα εκδίδει αυτά τα πιστοποιητικά. Μπορεί να εξειδικεύσει το κράτος εξεταστές ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.

Υπάρχει το θέμα του ανοικτού λογισμικού. Δηλαδή όταν μιλάμε για πιστοποιητικό γνώσης χρήσης υπολογιστή, μιλάμε για συγκεκριμένες εταιρίες, συγκεκριμένα λειτουργικά συστήματα και συγκεκριμένα μονοπώλια. Κάτι που και η ίδια η ΕΕ δεν θέλει πλέον να υφίσταται. Πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε πλέον σε τεχνολογίες ανοιχτού λογισμικού και να μην εξαρτιόμαστε από συγκεκριμένες εταιρίες. Όπως αναφέρω και στις σημειώσεις μου, χρειάζεται η απεξάρτηση των Δημοσίων Υπηρεσιών από δυτικές εταιρίες με μορφή μονοπωλίου. Σ΄ όλους μας είναι γνωστές ποιες είναι αυτές οι εταιρείες και δεν έχω κανένα πρόβλημα να τις αναφέρω. Δεν μπορεί το ελληνικό Δημόσιο να εξαρτάται απόλυτα από τέτοιες περίεργες σχέσεις.

Θα πρέπει και υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί το κρατικό ενδεικτικό χρήσης Η/Υ. Θα συμφωνήσω ότι ναι, πρέπει να υπάρχουν και ιδιωτικοί φορείς πιστοποίησης, ναι, πρέπει να υπάρχει κρατικός έλεγχος αλλά πρέπει να κοιτάξουμε τους Έλληνες πληροφορικούς. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή οι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι παραγκωνισμένοι από τη αγορά και προτιμάται το φθηνό εργατικό δυναμικό. Έτσι, σε ένα τέτοιο τομέα, που δεν έχει ουσιαστικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, κατώτερους μισθούς, κλπ, στον ιδιωτικό τομέα και κάποιοι από τους άνεργους ζητούν μια θέση στο Δημόσιο, δεν μπορούμε να ζητούμε καινούργια πιστοποίηση στη χρήση Η/Υ, στο αντικείμενό τους, δεν μπορούμε να απαιτούμε να πάρουν αυτή τη πιστοποίηση διαφορετικά δεν μπορούν να διοριστούν βάσει του ΑΣΕΠ, και ουσιαστικά να τους στερούμε και αυτή τη εργασιακή διέξοδό τους. Κλείνοντας θα ήθελα να πω, ότι συμφωνούμε απόλυτα στην υιοθέτηση των υπαρχουσών κρατικών δομών για να δημιουργηθεί ο φορέας που θα εκδίδει τα πιστοποιητικά χρήσης Η/Υ και αυτό θα θέλαμε να γίνει πράξη. Μέχρι τότε όμως και εμείς σαν Σύλλογος και η ΕΠΕ θέλουμε να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι δεν θα χρειαστεί να πιστοποιήσουμε για ακόμα μια φορά τις γνώσεις μας πάνω στην δεξιότητα χρήσης των Η/Υ. θεωρούμε ανεπίτρεπτο να υπάρχουν άνθρωποι με πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά που θα πρέπει να πάρουν ECDL. Ευχαριστώ, αυτά είχα να πω.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Ασβεστά. Να ζητήσουμε από τον πρόεδρο της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας, τον κ. Νεκτάριο Μουμουτζή να έλθει στο βήμα. Πρέπει να επισημάνω, ότι ενώ ακόμα βρισκόμαστε στο α΄ κύκλο των διαδικασιών, αντί χαιρετισμών, έχουν ακουστεί εξαιρετικές τοποθετήσεις και προτάσεις.

κ. Ν. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Κύριοι εκπρόσωποι της Πολιτείας, Κύριε εκπρόσωπε του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Κύριοι εκπρόσωποι φορέων, Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ξεκινήσουμε αυτή την ημερίδα με την υπόμνηση δύο εξαιρετικά σημαντικών Συνταγματικών επιταγών. Η πρώτη χρονολογείται από τα πρώτα επαναστατικά Συντάγματα και έχει γραφτεί με το αίμα των Ελλήνων. Είναι η παράγραφος 1 του άρθρου 2 του Συντάγματός μας, την οποία έχουμε και ως προμετωπίδα των ιστοσελίδων της Ένωσής μας: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Είναι μια συνταγματική επιταγή τόσο αυτονόητη που πολλές φορές τη ξεχνούμε, Πολιτεία και Πολίτες, ενώ θα πρέπει να είναι διαρκώς στη σκέψη μας και να καθορίζει τη δράση μας. Αυτός, εξάλλου, είναι και ο λόγος για τον οποίο την επιλέξαμε ως προμετωπίδα: για να υπενθυμίζει σε όλους μας ότι πρωταρχική μας υποχρέωση είναι ο σεβασμός του Ανθρώπου και η ανάδειξη της αξίας του. Ο καθένας στο πεδίο της αρμοδιότητάς του και μέσα από τον ειδικό ρόλο που του έχει εμπιστευθεί η Κοινωνία, οφείλει να δίνει νόημα με τις πράξεις του σε αυτή τη σαφή εντολή του Καταστατικού μας Χάρτη.

Η δεύτερη Συνταγματική επιταγή, που θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε, είναι νεότερη. Για την ακρίβεια προσετέθη στο Σύνταγμα της Πατρίδας μας κατά την τελευταία αναθεώρησή του. Είναι μια διάταξη που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής μας και πρέπει να τη μελετήσουμε όλοι μας ώστε να βρούμε τους τρόπους για τη βέλτιστη εφαρμογή της στην πράξη. Όχι τυχαία, την έχει επιλέξει το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ως προμετωπίδα των ιστοσελίδων του. Είναι η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 5Α του Συντάγματος: «Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους». Η νέα αυτή Συνταγματική επιταγή παραμένει ακόμη ανερμήνευτη και, άρα, χωρίς εφαρμογή, παρά το γεγονός ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις επιβάλλουν τάχιστα την ενεργοποίηση της Πολιτείας προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου, το οποίο θα εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος ισότιμης συμμετοχής όλων στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Ένα δικαίωμα το οποίο θα πρέπει να ασκείται στο πλαίσιο πάντα της άλλης, της ευρύτερης και γενικότερης, επιταγής που μας έρχεται από τα παλιά και μας επιβάλει να θέτουμε παντού και πάντα σε πρώτη προτεραιότητα τον Άνθρωπο.

Πώς, όμως, θα εφαρμοστεί στην πράξη η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 5Α του Καταστατικού μας Χάρτη; Είναι κοινό μυστικό ότι ο κλάδος των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα οι ρυθμοί ανάπτυξής του να υπολείπονται κατά πολύ του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Ενδεικτικά αναφέρουμε την χαμηλή απορρόφηση κονδυλίων στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα της Κοινωνίας της Πληροφορίας, την έλλειψη βασικών υποδομών, την έλλειψη συντονισμού των Υπουργείων, την ελλιπή κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού στη χρήση των πληροφορικών αγαθών καθώς και την απουσία ενός Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής.

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας, στα τέσσερα χρόνια της λειτουργίας της, έχει διατυπώσει επεξεργασμένες προτάσεις προς τις Δημόσιες Αρχές για την υπέρβαση της σημερινής παρακμιακής πραγματικότητας. Προτείνει την καθιέρωση ενός κρατικού Ενδεικτικού Χρήσης Υπολογιστών (ΕΧΥ) το οποίο θα χορηγείται στα πρότυπα του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας. Αγωνίζεται να αναγνωριστούν τα προσόντα των πληροφορικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και να δοθεί τέρμα στην αντιμετώπιση της πληροφορικής παιδείας με αντιεπιστημονικά και πελατειακά κριτήρια. Επισημαίνει, σε κάθε ευκαιρία, την ανάγκη να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση των επαγγελμάτων της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Έχει διατυπώσει τις βελτιωτικές της προτάσεις σε σειρά νομοσχεδίων και σχεδίων προεδρικών διαταγμάτων. Επιδιώκει τη σύναψη κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας με τον εργοδοτικό φορέα του κλάδου, ώστε να μπει μια τάξη στο χάος που μαστίζει τον ιδιωτικό τομέα και έχει ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων Πληροφορικών. Προτείνει την θεσμοθέτηση μητρώων κατασκευαστών και εργοληπτών στα έργα Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Προτείνει την καθιέρωση ομοιόμορφων διαδικασιών μελέτης, εκτέλεσης, επίβλεψης, παραλαβής και συντήρησης των έργων Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Προτείνει την καθιέρωση προδιαγραφών για τις εγκαταστάσεις Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Έχει, τέλος, διαμορφώσει και προωθεί στο Κοινοβούλιο πρόταση νόμου για την ίδρυση Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής (ΕΘΕΕΠ).

Καλούμε, λοιπόν, την κυβέρνηση, τα κόμματα και όλους τους θεσμικούς φορείς να μελετήσουν τις προτάσεις που τους έχουμε καταθέσει και να λάβουν τις αναγκαίες αποφάσεις, για να ξεκινήσει η οικοδόμηση της Κοινωνίας της Πληροφορίας και στη Χώρα μας. Πιστεύουμε ότι οι προτάσεις μας έχουν να προσφέρουν πολλά στη Χώρα και τους Πολίτες. Αρκεί να ανταποκριθούν οι αποδέκτες των προτάσεων αυτών. Έγκαιρα. Εμείς, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και αναμένουμε από την Πολιτεία και τους κοινωνικούς φορείς να μας περιβάλλουν με την αναγκαία εμπιστοσύνη και τους θεσμούς που θα επιταχύνουν την πραγματοποίηση των κοινών μας οραμάτων.

Θα ήθελα να κλείσουμε τη σύντομη αυτή εισαγωγή στη σημερινή ημερίδα μας με τον ίδιο τρόπο, όπως ξεκινήσαμε. Ανατρέχοντας στις εντολές που μας δίνει η Πατρίδα μας δια μέσου του Συντάγματός της. Δύο είναι, πάλι, οι σημαντικές διατάξεις που μας καλούν να τις φέρουμε στη μνήμη μας. Και οι δύο περιλαμβάνονται στο ακροτελεύτιο άρθρο του Καταστατικού μας Χάρτη, το άρθρο 120.

Η πρώτη επιταγή είναι αυτή της παραγράφου 2: «O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων». Δεν χρειάζονται νομίζω διευκρινήσεις. Είναι μια εντολή προς όλους μας, διοικούντες και διοικούμενους. Ας μην την ξεχνούμε.

Η δεύτερη επιταγή, που πρέπει να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας, είναι ακόμη πιο σημαντική. Είναι το πρώτο εδάφιο της τελευταίας παραγράφου: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων». Όλοι μας, λοιπόν, από κοινού, οφείλουμε να εξασφαλίσουμε την τήρηση των Συνταγματικών εντολών που αναφέραμε στη μικρή αυτή εισαγωγή.

Εμείς οι πληροφορικοί είμαστε όλοι νέοι άνθρωποι. Δεν ζήσαμε τις εποχές των δύσκολων και αιματηρών αγώνων για ελευθερία και δημοκρατία. Μεγαλώσαμε, ζούμε, σπουδάζουμε, μιλάμε και δρούμε ελεύθερα. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τον πατριωτισμό μας καταφεύγοντας στα όπλα. Έχουμε όμως την υποχρέωση να αξιοποιήσουμε το όπλο της γνώσης που κατέχουμε. Ένα όπλο που αποκτήσαμε με τις οικονομικές θυσίες των οικογενειών μας και της Κοινωνίας. Ένα όπλο που οφείλουμε και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για το καλό όλων των πολιτών. Έχουμε, δηλαδή, την υποχρέωση να δείξουμε τον πατριωτισμό μας μέσα από την επαγγελματική και συνδικαλιστική μας δράση ανοίγοντας, με το Λόγο και την Πράξη μας, το δρόμο, τον οποίο θα πορευθεί η Πατρίδα μας για την Κοινωνία του Αύριο.

Αυτό, λοιπόν, που ζητούμε από την Πολιτεία είναι να αποδεχθεί το ρόλο μας και να μας περιβάλει με τους θεσμούς και την εμπιστοσύνη που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να προσφέρουμε αυτά που μπορούμε να προσφέρουμε. Για να αποδώσει η τεράστια επένδυση που έχει πραγματοποιηθεί και πραγματοποιείται για τη μόρφωσή μας. Θέλουμε να μπορούμε να προσφέρουμε εδώ, στον τόπο μας, τις υπηρεσίες μας. Όχι να μεταναστεύουμε αναζητώντας καλύτερες συνθήκες επαγγελματικής σταδιοδρομίας. Απλή και εύλογη η απαίτησή μας. Ο τόπος που μας γέννησε και οι άνθρωποι που μόχθησαν για μας δικαιούνται και πρέπει να καρπωθούν τα αγαθά της εργασίας μας.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Να ζητήσουμε από τον κ. Ιωάννη Μάτσα, μέλος στο Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης και πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Φορέων Πιστοποίησης.

κ. Ι. Μάτσας (μέλος στο Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης και πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Φορέων Πιστοποίησης): Κύριες και κύριοι, νομίζω ότι το ξεκίνημα ήταν πολύ δυναμικό σ΄ αυτή την ημερίδα και μάλιστα έδωσε και το στίγμα. Μου έδωσε επίσης και ένα πολύ ωραίο παράδειγμα για να ξεκινήσω την παρουσίαση μου. Αν θέλαμε να δούμε τι είναι η διαπίστευση, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε τι υπάρχει στο χώρο διακίνησης των ανθρώπων στην Ευρώπη και στον κόσμο. Είχαμε ξεκινήσει με την ταυτότητά μας. Υπήρχε η βίζα για κάποιες χώρες, το διαβατήριο για κάποιες άλλες. Νομίζω η διαπίστευση, αποτελεί την νέα ταυτότητα, το νέο μέσο που έχουμε για να μπορούμε να κινηθούμε ελεύθερα στην αγορά εργασίας σε διάφορους τομείς, ένας από τους οποίους είναι και η αγορά των χρηστών των Η/Υ και των δεξιοτήτων τους. Η αναγκαιότητα για την διαπίστευση, η οποία είναι το ανώτατο σκαλοπάτι μεταξύ προσώπων και μεταξύ εταιριών, από τη μεγάλη προσφορά για χειριστές Η/Υ και όλοι επικαλούνταν ότι γνωρίζουν τη χρήση Η/Υ, μεγάλη εξειδίκευση προγραμμάτων που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, η αναγκαιότητα εξειδίκευσης πάνω στη χρήση αυτών των προγραμμάτων και βεβαίως την αναγκαιότητα αντικειμενικού τρόπου αξιολόγησης των γνώσεων και των δεξιοτήτων των χρηστών Η/Υ.

Σε διεθνές επίπεδο, όχι μόνο Ευρωπαϊκό, οι διεθνείς οργανισμοί τυποποίησης (ISO και η Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (ICE)), συνέταξαν και έθεσαν σε κυκλοφορία που ισχύει πλέον διεθνώς, ένα διεθνές πρότυπο το 17.024 το οποίο περιέχει κριτήρια και απαιτήσεις για φορείς πιστοποίησης προσώπων, για αυτό που συζητάμε σήμερα. Η ευρωπαϊκή συνεργασία για τη διαπίστευση, που είναι η ένωσης των φορέων διαπίστευσης όλης της Ευρώπης και που υπάγεται στο IIF που είναι η διεθνής οργάνωση των φορέων διαπίστευσης του κόσμου έχει συντάξει μια κατευθυντήρια οδηγία για την εφαρμογή αυτού του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Προτύπου που είναι 0801 ενώ το Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης έχει συγγράψει και έχει θέσει σε εφαρμογή κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι φορείς πιστοποίησης προσωπικού. Όλα αυτά είναι τα εργαλεία μας έτσι ώστε να μπορούμε να κινηθούμε με άνεση στις διαδικασίες διαπίστευσης φορέων πιστοποίησης προσώπων.

Στόχος των φορέων θα πρέπει να είναι η επιβεβαίωση της επαρκούς γνώσης και εμπειρίας των χειριστών και όλων αυτών που χρησιμοποιούν Η/Υ, η παρακολούθηση της διατήρησης της επαρκούς γνώσης και εμπειρίας. Εδώ θα ήθελα να επισημαίνω ότι δεν είναι μόνο σημαντικό να μπορούμε να αποδείξουμε ότι γνωρίζουμε, και αυτό γίνεται με ένα αποδεικτικό ή ένα πιστοποιητικό, αλλά πρέπει μετά από πέντε (5) χρόνια που θα υπάρχει μια καινούργια γενιά υπολογιστών και προγραμμάτων θα πρέπει να μπορούμε να αποδείξουμε ότι γνωρίζουμε και αυτό. Μιλάμε λοιπόν, για διατήρηση της επαρκούς γνώσης και της εμπειρίας έτσι ώστε να διασφαλίζεται, τόσο ο χρήστης υπηρεσιών του χειριστή Η/Υ όσο και ο τελικός παραλήπτης των υπηρεσιών όλων των χειριστών γενικότερα.

Ο στόχος του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης το οποίο θα ήθελα να επισημαίνω ότι, ναι μεν είναι ένα όργανο που υπάγεται κάτω από το Υπουργείο Ανάπτυξης αλλά υπάρχει αντιπροσώπευση από όλες τις αρμόδιες κρατικές αρχές αλλά και όργανα , όπως το ΤΕΕ, γύρω στα επτά (7) Υπουργεία, κλπ., ώστε να υπάρχει αντικειμενική και πλήρης αντιπροσώπευση. Ο στόχος λοιπόν του ΕΣΥΔ είναι, η διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών των φορέων εκείνων που παρέχουν υπηρεσίες διαπίστευσης χρήσης Η/Υ, η παρακολούθηση της διατήρησης αυτής της ποιότητας την οποία προσφέρουν οι φορείς διαπίστευσης, η διασφάλιση των πιστοποιούμενων προσώπων και η εξασφάλιση πάντα των καταναλωτών. Στο παρελθόν έχουμε εφαρμόσει και λειτουργούν και σήμερα αρκετά παραδείγματα όσο αφορά την πιστοποίηση προσώπων και τη διαπίστευση των φορέων αυτών από το ΕΣΥΔ, και έτσι έχουμε Ηλεκτρολόγους εγκαταστάτες πιστοποιημένους, ενδεχομένως υδραυλικούς, πιστοποιημένους ελεγκτές εγκαταστάσεων, κλπ., και διάφορα άλλα σχήματα όπως έρχονται από τους διαφόρους φορείς πιστοποίησης που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Οι γενικές απαιτήσεις που πρέπει να πληροί ένας φορέας πιστοποίησης προσώπων , ίσως χειριστών Η/Υ, έτσι ώστε να μπορεί να διαπιστεύει. Πρέπει να έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις πιστοποίησης και επαναπιστοποίησης των χειριστών. Πρέπει να έχει διεργασίες ανάπτυξης του σχήματος χειριστών Η/Υ, πρέπει να συμμορφώνεται με νόμους και κανονισμούς και κανονιστικές διατάξεις, πρέπει να παρέχει την δυνατότητα πρόσβασης της υπηρεσίας πιστοποίησης σε όλους τους ενδιαφερόμενους, να μην υπάρχουν στεγανά και πρέπει να έχει καθορισμένες διαδικασίες και πολιτική για την ανάκληση, απονομή, απόσυρση, κλπ., της πιστοποίησης. Εφ’ όσον από το σχήμα πιστοποίησης απαιτούνται προηγουμένως παρακολούθηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ο φορέας πιστοποίησης ο οποίος θέλει να διαπιστεύσει από εμάς, πρέπει να διαθέτει και να τηρεί αμερόληπτη διαδικασία αξιολόγησης αυτών των προγραμμάτων. Ο φορέας πιστοποίησης πρέπει να διαθέτει και να εφαρμόζει επίσης διαδικασία της χρήσης τόσο του λογοτύπου του ΕΣΥΔ που θα του χορηγηθεί με τη διαπίστευση του, όσο και του ιδίου του λογοτύπου. Η διοικητική δομή ενός φορέα πιστοποίησης προσώπων χειριστών Η/Υ, θα πρέπει να είναι αμερόληπτη, ικανή και ηθικά ακέραιη. Θα πρέπει να είναι ο φορέας πιστοποίησης ένα αναγνωρισμένο Νομικό Πρόσωπο που θα φαίνεται και θα αποδεικνύεται η ανεξαρτησία του από άλλες δραστηριότητες, θα πρέπει να διαθέτει ένα εγκεκριμένο οργανόγραμμα και καθηκοντολόγιο για όλους τους εμπλεκόμενους, σε περίπτωση δε που ο οργανισμός αυτός ή είναι μέρος ενός άλλου οργανισμού ο οποίος εκπαιδεύει πρόσωπα, θα πρέπει να επιδεικνύεται ότι εξασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα, η αντικειμενικότητα και η αμεροληψία, δηλαδή η ίση μεταχείριση μεταξύ αυτών που έχουν εκπαιδευτεί από ένα αδελφό οργανισμό και από κάποιον τρίτο ο οποίος δεν έχει εκπαιδευτεί από αυτόν τον οργανισμό. Και βέβαια, θα πρέπει να μην υπάρχουν άδηλες συναλλαγές απασχόλησης με υποψηφίους. Θα πρέπει να υπάρχει ένα συμβούλιο πιστοποίησης το οποίο θα είναι το ανώτατο εκείνο όργανο στο οποίο θα εκπροσωπούνται κατά το δυνατόν περισσότερα ενδιαφερόμενα μέρη, χωρίς να υπάρχει κυρίαρχο συμφέρον το οποίο θα παρέχει τελικά την πιστοποίηση των προσώπων και θα εγκρίνει τους κανονισμούς. Σε περίπτωση όμως που υπάρχει κυρίαρχο συμφέρον, το πρότυπο 17.024, προβλέπει ότι θα πρέπει να συσταθεί ένα γνωμοδοτικό συμβούλιο το οποίο είναι υπόλογο το συμβούλιο πιστοποίησης και το οποίο θα παρακολουθεί τις διαδικασίες του συμβουλίου πιστοποίησης. Στο γνωμοδοτικό αυτό συμβούλιο, δεν πρέπει να υπάρχει κυρίαρχο συμφέρον και πρέπει οπωσδήποτε να είναι αμερόληπτο, ο τρόπος δε ορισμού των μελών του γνωμοδοτικού συμβουλίου πρέπει να είναι τεκμηριωμένος και να παρουσιάζεται αναλυτικά μέσα στο σύστημα του φορέα πιστοποίησης προσωπικού. Το μόνιμο προσωπικό που θα απασχολείται στο φορέα πρέπει να λειτουργεί με αμερόληπτο τρόπο.

Επιτρέπεται η εμπορική διαφήμιση του φορέα πιστοποίησης μαζί με εκπαιδευτικούς φορείς, εφόσον δεν συγχέεται η εκπαίδευση με την πιστοποίηση, και αυτό είναι πολύ σημαντικό σημείο που πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη, ο φορέας δεν πρέπει να κατευθύνει την εκπαίδευση προσωπικού προς συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς φορείς, ούτε άμεσα ούτε έμμεσα. Και βεβαίως κατά την αξιολόγηση του προσωπικού απαγορεύεται οι αξιολογητές να λειτουργούν ως εκπαιδευτές, σύμβουλοι ή εμπειρογνώμονες και το αντίθετο. Η οργανωτική δομή του φορέα πιστοποίησης πρέπει να παρέχει μετά από αίτηση, το οργανόγραμμα και την σχέση μεταξύ των θέσεων εκείνων εργασίας που εκτελούν αξιολόγηση και πιστοποίηση, πρέπει να έχει στη διάθεση του επαρκείς πληροφορίες για την αξιολόγηση ενός χειριστή Η/Υ, πρέπει να περιγράφει επακριβώς το πρότυπο οικονομικής στήριξης και αυτοδυναμίας του φορέα πιστοποίησης, ώστε να αποδεικνύει ότι υπάρχει αμεροληψία και ανεξαρτησία του, περιγραφή της νομικής του υπόστασης, τεκμηρίωση των συστημάτων πιστοποίησης, των διαδικασιών αλλά και των κανόνων πιστοποίησης που αυτός εφαρμόζει. Το προσωπικό που πρέπει να απασχολεί, πρέπει να υποβάλλει και να τηρείται η δήλωση συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του φορέα, εμπιστευτικότητα προς τις πληροφορίες που λαμβάνει, και αμεροληψία όλου του προσωπικού έναντι των πληροφοριών και των προσώπων τους οποίους πιστοποιούν ή ελέγχουν. Πρέπει να υπάρχει ένας υπεύθυνος διαχείρισης της ποιότητας στον φορέα αυτόν, το προσωπικό πρέπει να είναι επαρκή ώστε να μπορεί να καλύπτει όλη την Ελλάδα και πρέπει να δίνονται πληροφορίες για τα προσόντα και τις ικανότητες του προσωπικού, επίσης το προσωπικό το οποίο διενεργεί τις εξετάσεις πρέπει να διαθέτει τα σχετικά προσόντα και ο φορέας πρέπει να διαθέτει διαδικασίες εξασφάλισης ότι το προσωπικό αυτό έχει και τηρεί αυτά τα προσόντα. Επίσης το προσωπικό το οποίο διενεργεί τις εξετάσεις πρέπει να διαθέτει τα σχετικά προσόντα και ο φορέας πρέπει να διαθέτει διαδικασίες εξασφάλισης ότι το προσωπικό αυτό έχει και διατηρεί αυτά τα προσόντα. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι, μέσα στο προσωπικό μπορεί να είναι και «υπεργολάβοι» όπως τους λέμε εμείς, οι φορείς εκείνοι οι οποίοι θα συνεργάζονται ή θα λειτουργούν για λογαριασμό του φορέα πιστοποίησης, όπως τα εξεταστικά κέντρα ανά την Ελλάδα όπως προηγούμενα αναφέρθηκα. Το προσωπικό πρέπει να διαθέτει οδηγίες για την εκτέλεση των καθηκόντων του και να εκπαιδεύεται σχετικά, και όταν όπως προανέφερα, οι εργασίες ανατίθενται υπεργολαβία, πρέπει να εξασφαλίζεται ότι και το προσωπικό του υπεργολάβου, του εξεταστικού κέντρου ή οποιουδήποτε ικανοποιεί τις απαιτήσεις που αφορούν και το προσωπικό του φορέα.. Η αξιολόγηση των υποψηφίων οι οποίοι θέλουν να ονομαστούν αύριο χειριστές Η/Υ, πρέπει για αυτούς να διαθέτει διαδικασίες και μέσα για την αξιολόγηση των υποψηφίων, σύμφωνα με πρότυπα και κανονιστικά έγγραφα, πρέπει να διασφαλίζεται ότι τηρούνται με τον ίδιο τρόπο από όλο το προσωπικό του φορέα πιστοποίησης, οπουδήποτε είναι αυτό, οι εξετάσεις αν υπάρχουν, είναι γραπτές, προφορικές, πρακτικές, παρατηρήσεις, κλπ., πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να εξασφαλίζεται ότι η κάλυψη των κρισίμων σημείων του σχήματος πιστοποίησης υπάρχει και ότι αυτές είναι αντικειμενικές και βεβαίως τα αποτελέσματα της αξιολόγησης πρέπει να παραπέμπουν σε σχετική τεκμηρίωση αναφοράς η οποία θα τηρείται στο φορέα πιστοποίησης.

Πρέπει να διαθέτει ένα εγχειρίδιο ποιότητας ο φορέας ο οποίος να έχει δηλώσει μέσα σε αυτό τη πολιτική για τη ποιότητα, να δηλώνει την οργανωτική του δομή, το σύστημα πιστοποίησης του, το καταστατικό και τις αρμοδιότητες που αυτός θα καλύψει, τα ονόματα προσώπων και αρμοδιότητες του προσωπικού, οργανόγραμμα και καθηκοντολόγιο του προσωπικού, λεπτομερή περιγραφή των διαδικασιών αξιολόγησης για την πιστοποίηση χειριστών.

Ένα κρίσιμο θέμα που πρέπει να καλύπτεται σε κάθε περίπτωση είναι η εμπιστευτικότητα και η αμεροληψία. Γι αυτό λοιπόν πρέπει να διαθέτει διαδικασίες τήρησης της εμπιστευτικότητας σε όλα τα ιεραρχικά επίπεδα, να παρέχει πληροφορίες για πιστοποιημένο πρόσωπο μόνο εφ’ όσον ζητηθεί εγγράφως αυτό, ή υπάρξει και η συναίνεση του προσώπου για το οποίο ζητούνται πληροφορίες, να διαθέτει ένα δημοσιοποιημένο κατάλογο των πιστοποιημένων προσώπων από αυτόν τον φορέα με το αντίστοιχο πεδίο πιστοποίησης τους, δηλαδή το πρόγραμμα το οποίο γνωρίζουν και να έχει την δυνατότητα να δημοσιοποιεί το σύστημα πιστοποίησης του. Να μην υπάρχουν στεγανά, αυτό το οποίο ακούστηκε προηγουμένως περί κλειστών προγραμμάτων. Σε περίπτωση που υπάρχουν ενστάσεις, παράπονα και αμφισβητήσεις πρέπει να διαθέτει και να τηρεί διαδικασίες εξέτασης ενστάσεων από όλους αυτούς που έχουν έννομο συμφέρον να υποβάλουν κάτι τέτοιο, πρέπει αυτές και οι ενστάσεις και οτιδήποτε άλλο να επιλύονται με ανεξάρτητο και αμερόληπτο τρόπο, ο ενιστάμενος να μπορεί να φέρει τεκμηριωμένη αντίρρηση στη σύνθεση της επιτροπής ενστάσεων και βεβαίως το συμβούλιο πιστοποίησης του φορέα να είναι σε θέση να λειτουργεί την εξέταση της βασιμότητας των αντιρρήσεων και να μπορεί να αποφασίζει σχετικά. Να έχει διαδικασίες επιτήρησης της κακής χρήσης των πιστοποιητικών και να διαχειρίζεται αυτά τα παράπονα τα οποία θα του υποβληθούν. Πρέπει να έχει λοιπόν διαδικασίες χειρισμού της παραπλανητικής ή κακής χρήσης των πιστοποιητικών (στο παρελθόν έχουμε γνωρίσει τέτοιες περιπτώσεις) και βεβαίως πρέπει να διαθέτει ένα κώδικα συμπεριφοράς τον οποίο πρέπει να τηρούνε απαραιτήτως οι πιστοποιημένοι χειριστές Η/Υ. Επίσης πρέπει να διαθέτει και να εφαρμόζει τεκμηριωμένες διαδικασίες για την ανάκληση, απόσυρση και ακύρωση πιστοποιητικών επάρκειας και σκεφθείτε αυτό τι προστιθέμενη αξία έχει για αυτούς που διατηρούν πράγματι τις ικανότητες τους.

Πριν κλείσω και αναφερθώ στον επίλογο, θα ήθελα να πω σχετικά με αυτά που ανέφερα και ο πρόεδρος της ΕΠΕ προηγουμένως, ότι το Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης, οι δομές του Υπουργείου Ανάπτυξης, που είναι κατ’ εντολή των εκάστοτε κυβερνητικών αρχών ώστε το Υπουργείο Ανάπτυξης να εφαρμόζει αυτές, για αυτό και το ΕΣΥΔ έχει πολύπλευρη εκπροσώπηση από όλα τα παραγωγικά Υπουργεία, η εντολή είναι να διαχύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τη διαπίστευση στη χώρα μας, έτσι ώστε να υπάρχει και η διεθνής αναγνώριση των φορέων πιστοποίησης, είτε είναι για προσωπικό, είτε είναι για συστήματα ή κάτι άλλο. Μέσα από τα συστήματα αυτά αναφύεται και μια άλλη αναγκαιότητα. Η αναγκαιότητα των προτύπων, των προδιαγραφών στις οποίες αναφέρθηκε ο Πρόεδρός σας. Εκεί, υπάρχει ένας άλλος πυλώνας της ποιότητας στην Ελλάδα, είναι ο Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης, ο οποίος ισότιμα με τους άλλους Ευρωπαϊκούς και διεθνείς φορείς τυποποίησης συμμετέχει ισότιμα στην ευρωπαϊκή επιτροπή τυποποίησης και δραστηριοποιείται έντονα , θα γνωρίζεται ότι υπάρχουν πρότυπα Ευρωπαϊκά και διεθνή στο κομμάτι της πληροφορικής, αν υπάρχει αναγκαιότητα για κάποιο εθνικό πρότυπο, για κάποια εθνική προδιαγραφή που λείπει από την Ελληνική ή Ευρωπαϊκή ή διεθνή αγορά, πιστεύω ότι ο ΕΛ.Ο.Τ. είναι σε θέση να συνδράμει σε αυτή τη κατεύθυνση και να καθιερώσει ένα εθνικό πρότυπο, μια εθνική προδιαγραφή σε θέματα τα οποία εσάς ενδιαφέρουν. Κλείνοντας λοιπόν, θα ήθελα να πω για την διαπίστευση ότι, με την διαπίστευση των φορέων πιστοποίησης χειριστών Η/Υ, μπορεί να επιτευχθεί η βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών χειρισμού Η/Υ, η ασφάλεια κατά τη χρήση Η/Υ και προγραμμάτων, η διαλογή μεταξύ των ικανών και μη ικανών, η συνεχής παρακολούθηση των ικανοτήτων τους, η επιβίωση των σωστών επαγγελματιών στο έντονο ανταγωνιστικό περιβάλλον της απασχόλησης και κυρίως, αυτό που πρέπει να ενδιαφέρει όλους μας ως καταναλωτές, η εξυπηρέτηση της κοινωνίας, δηλαδή όλων μας. Ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Μάτσα. Το λόγο έχουν η κα Λ. Κρασαδάκη και ο κ. Ν. Ματσατσίνης από το Τμήμα Παραγωγής και Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης (εργαστήριο ΕΡΓΑΣΥΑ). Το θέμα «Μία πρόταση πιστοποίησης δεξιοτήτων πληροφορικής - η περίπτωση της Ελλάδας».

κα Λ. Κρασαδάκη (εργαστήριο ΕΡΓΑΣΥΑ Πολυτεχνείου Κρήτης): Καλημέρα σας και από εμένα. Καταρχήν θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε θερμά για την πρόσκληση που μας απευθύνατε προκειμένου να συμμετάσχουμε στη σημερινή ημερίδα. Εμείς είμαστε λίγο πιο θεωρητικοί, αλλά θα σας παρουσιάσουμε ορισμένα συμπεράσματα και προβληματισμούς τα οποία προέκυψαν από μια ερευνητική εργασία την οποία πραγματοποιήσαμε το έτος 1997, στο Πολυτεχνείο Κρήτης σε συνεργασία με τον Αναπλ. Καθηγητή κ. Ν. Ματσατσίνη και τον Καθηγητή κ. Ι. Σίσκο από το Πανεπιστήμιο Πειραιά. Η έρευνα την οποία πραγματοποιήσαμε τότε, είχε ως θέμα την ανάπτυξη μιας πολυκριτήριας μεθοδολογίας αξιολόγησης προσόντων πληροφορικής. Ήταν ενταγμένη στα πιλοτικά προγράμματα του Leonardo Da Vinci και ο χρονικός ορίζοντας που ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε ήταν τα έτη 1997-2001. Ήταν ένα θέμα που τότε θεωρήθηκε αρκετά πρώιμο, αλλά ακόμη και σήμερα τόσο το θέμα πιστοποίησης και ειδικότερα πιστοποίησης δεξιοτήτων πληροφορικής είναι ενδιαφέρον και για αυτό και εμείς θα σας παρουσιάσουμε κάποιες δυσκολίες που συναντήσαμε τότε στην ανάπτυξη του θέματος.

Την περίοδο εκείνη δεν υπήρχε ένας κρατικός θεσμοθετημένος φορέας ο οποίος να ασχολείται σε εθνικό επίπεδο με ζητήματα που αφορούν τη πιστοποίηση δεξιοτήτων, πολύ περισσότερο δε με ζητήματα που αφορούν τη πιστοποίηση δεξιοτήτων Η/Υ ή e-skills. Δεν υπήρχε μια σαφής άποψη για τα ποια ήταν τα επαγγέλματα πληροφορικής. Βεβαίως σε δευτερεύων επίπεδο, δεν υπήρχε σαφής προσδιορισμός ποιο είναι το προφίλ των επαγγελμάτων πληροφορικής ή ποιες είναι αυτές οι δεξιότητες που τα προσδιορίζουν. Βασικά ερωτήματα στα οποία είχαμε προβληματιστεί και έπρεπε να δώσουμε απαντήσεις ήταν τα εξής:

- Τι είναι η πληροφορική του σήμερα και τι θα είναι στο μέλλον

- Ποια είναι τα επαγγέλματα πληροφορικής;

- Τι είναι η πιστοποίηση, και

- Τι αφορούν οι δεξιότητες;

Βέβαια σήμερα είναι σ’ όλους γνωστό μετά την απόφαση της Λισσαβόνας ότι για να μεταβούμε σε μια κοινωνία της γνώσης, δύο (2) είναι οι πυλώνες από τους οποίους περνάει η πρόσβαση αυτή. Ο ένας πυλώνας αφορά τις ICT Τεχνολογίες και ο δεύτερος πυλώνας αφορά τα e-skills.

Ας ξεκινήσουμε βασικά από τι είναι η πληροφορική, να σας αναπτύξουμε μερικούς προβληματισμούς που είχαμε. Δεν πρόκειται να δώσουμε κανένα ορισμό γιατί υπάρχουν πολλές απόψεις και αλληλοσυγκρουόμενες. Γενικώς είναι αποδεκτό ότι η πληροφορική είναι εκείνος ο χώρος, η επιστήμη που έχει εφαρμογή σε πάρα πολλές άλλες επιστήμες, στην καθημερινότητά μας, και γι’ αυτό υπάρχουν και πολλές διαφορετικές ορολογίες οι οποίες υιοθετήθηκαν κατά καιρούς. Αναφέρονται ως νέες ή σύγχρονες τεχνολογίες. Αναφέρονται ως τεχνολογίες πληροφοριών, εννοώντας κάτι πιο soft, αναφέρονται ως συστήματα πληροφοριών και τελικώς αναφέρονται ως τεχνολογίες πληροφοριών και τηλεπικοινωνιών. Αυτό δείχνει τη ρευστότητα που υπάρχει στο κλάδο, για αυτό και ένα ερώτημα που μπορούμε να θέσουμε είναι, τι είναι πληροφορική σήμερα και τι θα είναι αύριο. Τι είναι η web τηλεόραση. Πρόκειται για μια εφαρμογή πληροφορικής; Είναι ένας υπολογιστής; Είναι απλά μια τηλεόραση; Τι είναι ο υπολογιστής παλάμης; Πρόκειται για ένα κινητό τηλέφωνο διευρυμένων δυνατοτήτων ή πρόκειται για ένα υπολογιστή διευρυμένων δυνατοτήτων; Αυτή όλη η κατάσταση δείχνει κα αποτυπώνει και τη ρευστότητα που υπάρχει και στις διάφορες ειδικότητες που έχουν σχέση με το κλάδο.

Οι νέες τεχνολογίες επηρεάζουν το ΑΕΠ; Βεβαίως έχει διατυπωθεί σαφώς ότι το ΑΕΠ επηρεάζεται θετικά μέσω των νέων τεχνολογιών κατά τρεις (3) τρόπους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Οικονομικής Ανάπτυξης, οι επενδύσεις σε ΤΠΕ επηρεάζουν θετικά το ΑΕΠ. Επίσης, το ΑΕΠ επηρεάζεται θετικά μέσω της βιομηχανίας παραγωγής σχετικών προϊόντων και βέβαια αντίστοιχων υπηρεσιών. Το ΑΕΠ επηρεάζεται θετικά μέσω της αύξησης παραγωγικότητας. Και τέλος το ΑΕΠ επηρεάζεται θετικά μέσω της βελτίωσης της απόδοσης των επιχειρήσεων.

Το επόμενο ερώτημα στο οποίο έπρεπε να απαντήσουμε είναι ποια είναι τα επαγγέλματα πληροφορικής. Διερευνώντας ποια επαγγέλματα ορίζονται ως επαγγέλματα πληροφορικής τόσο σε ελληνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο βρήκαμε αρκετές προσεγγίσεις οι οποίες ήταν διαφορετικές μεταξύ τους. Σε ελληνικό επίπεδο η προσέγγιση επαγγελμάτων πληροφορικής αποτυπώνεται στη ταξινόμηση των επαγγελμάτων κατά ΣΤΕΠ-92 ενώ οι κλάδοι οικονομικής δραστηριότητας αποτυπώνονται κατά την NACE κωδικοποίηση. Μια διαφορετική προσέγγιση των επαγγελμάτων πληροφορικής έχει διατυπώσει η ΕΠΥ, στην οποία ακολούθησε την προσέγγιση των επαγγελμάτων πληροφορικής που είχε προτείνει η Ευρωπαϊκή CEPIS το 1996. Η πρόταση της ΕΠΥ αποτυπώνει τα επαγγέλματα πληροφορικής περισσότερο προσαρμοσμένα προς τον ελληνικό δημόσιο χώρο και δεν προχωράει καθόλου σε επίπεδο ανάλυσης δεξιοτήτων. Σε διεθνές επίπεδο προστρέξαμε στο NorthWest Center for Emerging Technologies (Bellevue Community College), ένα φορέα των ΗΠΑ όπου το 1999 είχε καταρτίσει ένα πολύ μεγάλο δίτομο έργο μετά από πολυετή συνεργασία με πολλές επιχειρήσεις ICΤ τεχνολογιών των ΗΠΑ, επιστημονικούς και άλλους παραγωγικούς φορείς, όπου αποτύπωνε με σαφήνεια και ιεραρχικότητα όλους τους κλάδους, τομείς και ειδικότητες πληροφορικής, καθώς επίσης και τις δεξιότητες ανά ειδικότητα. Και τέλος, μια διαφορετική προσέγγιση την οποία μελετήσαμε, αφορά τα επαγγέλματα πληροφορικής, όπως αυτά ορίζονται από το Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ μέσω του δικτύου O-NET, όπου πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση, δεν πηγαίνει σε βάθος, όμως περιγράφει τι πρέπει να γνωρίζει κάποιος που ασκεί ένα επάγγελμα, ποιο πρόγραμμα σπουδών πρέπει να έχει παρακολουθήσει, τι δυνατότητες έχει στην αγορά εργασίας, κλπ. Όλες οι προσεγγίσεις, ήταν αξιόλογες, παρόλα αυτά όμως καμία δεν έμοιαζε Με κάποια άλλη. Κυρίως στις δύο προσεγγίσεις των ΗΠΑ προέκυπτε στον α’ ή β’ βαθμό κάποια ανάλυση δεξιοτήτων αλλά οι ειδικότητες πληροφορικής τελικώς ήταν διαφορετικές. Όσο αφορά την Ελληνική προσέγγιση η οποία μας προβλημάτισε περισσότερο, μπορώ να σας δείξω, τουλάχιστον τότε αλλά πιστεύω και σήμερα, πως ορίζονται τα επαγγέλματα πληροφορικής κατά ΣΤΕΠ-92. Στο ΣΤΕΠ-92 ορίζονται πρωτοβάθμιοι, δευτεροβάθμιοι και λοιποί κωδικοί. Για παράδειγμα στον κωδικό με αριθμό 2 περιγράφονται τα πρόσωπα που ασκούν επιστημονικά, καλλιτεχνικά και συναφή επαγγέλματα. Ο δευτεροβάθμιος κωδικός 21 αναφέρεται σε φυσικούς, μαθηματικούς και ασκούντες συναφή επαγγέλματα ενώ ο τετραψήφιος κωδικός 2131 αναφέρεται στους σχεδιαστές-αναλυτές και προγραμματιστές συστημάτων υπολογιστών ενώ ο 2139 στα πρόσωπα που αναπτύσσουν επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα της πληροφορικής, μη ανήκοντα σε κατηγορία (μ.α.κ.). Επίσης στο κωδικό 22 και κάτω από τους Αρχιτέκτονες Μηχανικούς και ασκούντες συναφή επαγγέλματα και ειδικότερα στους τετραψήφιους κωδικούς 2232, 2299 αναφέρονται οι Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί και Μηχανικοί Τηλεπικοινωνιών και άλλοι Μηχανικοί μη ανήκοντες σε κατηγορία (μ.α.κ.). Αυτή ήταν η κατάσταση όσον αφορά τα επαγγέλματα πληροφορικής, που υποδεικνύει τη ρευστότητα που υπήρχε αλλά και εξακολουθεί να υπάρχει.

Το επόμενο ερώτημα το οποίο μας απασχόλησε είναι τι είναι η πιστοποίηση. Η πιστοποίηση είναι μια διαδικασία την οποία μελετήσαμε κυρίως μέσω δημοσιεύσεων του CEDEFOP κυρίως από τον J. Bjornavold. Σύμφωνα με τον τελευταίο “η πιστοποίηση ικανοτήτων αφορά μια διαδικασία προσδιορισμού ή απόδοσης μιας τυπικής απόδειξης της αξίας των ικανοτήτων, ανεξαρτήτως του τρόπου που οι συγκεκριμένες ικανότητες έχουν αποκτηθεί. Ειδικότερα, η διαδικασία της πιστοποίησης εφαρμόζεται τόσο στις τυπικές όσο και στις άτυπες ικανότητες, με τη διαφορά ότι η πιστοποίηση των τυπικών ικανοτήτων (αυτά που λέμε προσόντα), οδηγεί στη χορήγηση διπλωμάτων, ενώ η πιστοποίηση άτυπων ικανοτήτων, δηλαδή δεξιοτήτων, π.χ. αποκτηθέντων κατά την άσκηση ενός επαγγέλματος, οδηγεί στην αναγνώριση με μια σχετικά τυπική μορφή”. Η περίπτωση που μας ενδιέφερε και σύμφωνα με τον ορισμό του J. Bjornavold, ήταν η δεύτερη. Ανατρέξαμε να βρούμε τι έχει γίνει σε άλλες χώρες όσον αφορά το γενικότερο θέμα της πιστοποίησης δεξιοτήτων, και όχι ειδικά το θέμα που αφορά τις δεξιότητες πληροφορικής. Μέθοδοι λοιπόν αναγνώρισης πιστοποίησης κατοχύρωσης προσόντων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που αποκτήθηκαν μέσω της άτυπης επαγγελματικής κατάρτισης, είχαν κατατεθεί μέσω διαφορετικών προτάσεων σε ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα το Γαλλικό σύστημα ανάλυσης δεξιοτήτων, γνωστό ως Bilan de Competences, το οποίο μέσω μιας μη υποχρεωτικής διαδικασίας, δίδει τη δυνατότητα σε κάποιο άτομο που διαθέτει επαγγελματικές δεξιότητες, τις οποίες δεν μπορεί να αποδείξει με τυπικό τρόπο, δεν έχει δηλαδή ένα πτυχίο, ένα χαρτί, μπορεί μέσω μιας διαδικασίας στην οποία συμμετέχει, να αποδείξει εάν αυτές οι επαγγελματικές δεξιότητες που διαθέτει είναι επαρκείς και σε ποιο βαθμό, προκειμένου να του αποδοθεί ένα δίπλωμα της τυπικής επαγγελματικής κατάρτισης. Άλλο σύστημα στην Αγγλία είναι το Accreditation of Prior Learning, δηλαδή μια διαδικασία αναγνώρισης της πρότερης μάθησης, κάτι παρόμοιο εφαρμόζεται και στην Ιρλανδία και τέλος στη Γερμανία εφαρμόζεται το σύστημα πιστοποίησης μέσω του Criteria Referenced Testing. To Γερμανικό σύστημα αναφέρεται στη διαδικασία πιστοποίησης άτυπων δεξιοτήτων οι οποίες πιστοποιούνται μέσω της παρακολούθησης του ενδιαφερομένου στο χώρο δουλειάς του. Δηλαδή, ελέγχεται κατά πόσο κάποιος είναι επαρκής στο επαγγελματικό του περιβάλλον. Όσον αφορά το ειδικότερο κομμάτι της πιστοποίησης δεξιοτήτων πληροφορικής, σε μια έρευνα την οποία πραγματοποιήσαμε, διαπιστώσαμε ότι είχαν ήδη τότε ξεκινήσει αρκετές πρωτοβουλίες οι οποίες εστιάζονταν σε πιστοποίηση μέσω εξετάσεων. Τις συγκεκριμένες εξεταστικές διαδικασίες αποτίμησης γνώσεων, πρότειναν κυρίως εταιρείες πληροφορικής για τα προϊόντα τα οποία παρείχαν οι ίδιες, ή κάποιοι ανεξάρτητοι ιδιωτικοί φορείς. Μια τέτοια χαρακτηριστική εξεταστική πρωτοβουλία πιστοποίησης ήταν του Πανεπιστημίου του Cambridge, που ισχύει και σήμερα, και όπως ήταν τότε σχεδιασμένες οι εξετάσεις μέσω της ολοκλήρωσης ενός project από τον υποψήφιο του αποδιδότανε η σχετική πιστοποίηση επάρκειας των σχετικών γνώσεων Σημερινή γνωστή εξέλιξη του Cambridge αποτελεί το MOUS (βασικές δεξιότητες χρήσης υπολογιστών). Μια άλλη χαρακτηριστική πρωτοβουλία είναι το ECDL, γνωστό ως Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια και καθιερώθηκε κυρίως στη Βόρεια Ευρώπη αρχικά, το οποίο μέσω εξεταστικής διαδικασίας των γνώσεων σε βασικές δεξιότητες πληροφορικής παρέχει τη σχετική πιστοποίηση. Αρχικά το ECDL είχε ευρεία αποδοχή στα παιδιά ηλικίας δημοτικού σχολείου αποτελούσε δε τη βασική προϋπόθεση στις βορειο-ευρωπαϊκές χώρες άδειας χρήσης των υπολογιστών των σχολείων χωρίς την επίβλεψη των δασκάλων. Μια άλλη διαδικασία διαφορετικού χαρακτήρα ήταν αυτή της εταιρείας Brainbench, η οποία παρείχε και παρέχει ακόμα και σήμερα, εξετάσεις πιστοποίησης μέσω διαδικτύου. Βεβαίως ανάλογες πρωτοβουλίες πιστοποίησης μέσω εξετάσεων, οι οποίες την περίοδο που πραγματοποιήθηκε η έρευνα, ήταν πάρα πολλές και έχουν περιληφθεί στη μελέτη μας. Οι συγκεκριμένες κυρίως αναφέρονται σε προϊόντα εταιρειών πληροφορικής ή τεχνικών λύσεων που προσφέρουν και οι οποίες αποτυπώνονται σε αρκετές σελίδες.

Το ερώτημα όμως παρέμενε και έτσι έπρεπε να δούμε τι αφορούν οι δεξιότητες πληροφορικής. Τελικά υιοθετήσαμε για τις δεξιότητες την άποψη την οποία πρότεινε το NorthWest Center for Emerging Technologies, το οποίο λέει ότι, οι δεξιότητες ακολουθούν μια πυραμίδα. Στο πρώτο επίπεδο εντάσσονται εκείνες οι δεξιότητες, ικανότητες και γνώσεις που χρειάζονται σε κάθε εργαζόμενο προκειμένου να ενταχθεί και να δουλέψει σ’ ένα εργασιακό περιβάλλον. Στο δεύτερο επίπεδο εντάσσονται εκείνες οι τεχνικές δεξιότητες, γνώσεις και ικανότητες που είναι κοινές για το ίδιο επάγγελμα, ανεξαρτήτως χώρου εργασίας. Ενώ στο τρίτο επίπεδο, εξειδικεύονται οι δεξιότητες και οι γνώσεις ακόμα περισσότερο και έχουν να κάνουν με τα ίδια τα προϊόντα και τις λύσεις τις οποίες εφαρμόζει κάθε μια επιχείρηση χωριστά.

Ανάλογη προσέγγιση διατυπώθηκε πρόσφατα και στο e-skills forum το 2004, όπου οι δεξιότητες αναλύονται σε τρία (3) επίπεδα. Αναλύονται κατά ένα ανάλογο τρόπο σε βασικές δεξιότητες, σε δεξιότητες χρήστη και επαγγελματικές δεξιότητες υψηλής εξειδίκευσης. Ως βασικές δεξιότητες θεωρούνται εκείνες όπου η απουσία τους, σημαίνει έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού στο μέλλον και περιορισμό ανάπτυξης της κοινωνίας της πληροφορίας. Ως δεξιότητες χρήστη, θεωρούνται εκείνες που είναι απαραίτητες σε όλα τα επαγγέλματα και αποτελούν βασική απαίτηση για ανάπτυξη της παραγωγικότητας και βεβαίως για ανάπτυξη όλων των υπηρεσιών όπως είναι το e-health, το e-learning, το e-government. Ενώ τέλος, υψηλής εξειδίκευσης επαγγελματικές δεξιότητες θεωρούνται εκείνες οι οποίες είναι απαραίτητες για καινοτομία , παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα.

Στην προσπάθεια μας προκειμένου να προσεγγίσουμε το πρόβλημα, ακολουθήσαμε την ιεραρχική προσέγγιση δεξιοτήτων ανά ειδικότητα, αυτή την οποία πρότεινε και το NorthWest Center for Emerging Technologies, όπου κάθε επαγγελματικός κλάδος αναλύεται σε τομείς εξειδίκευσης, κάθε τομέας εξειδίκευσης αναλύεται σε ειδικότητες και κάθε ειδικότητα αναλύεται σε δεξιότητες. Για παράδειγμα, ο κλάδος της πληροφορικής, μπορεί να αναλυθεί σε πολλούς τομείς, μεταξύ αυτών και την τεχνική υποστήριξη, η τεχνική υποστήριξη περιλαμβάνει αρκετές ειδικότητες, μεταξύ αυτών και τον ειδικό υποστήριξης υπολογιστών και ο ειδικός υποστήριξης υπολογιστών μπορεί να περιγραφεί με ένα πλήθος δεξιοτήτων. Το ιδανικό θα ήταν αν μπορούσαμε να είχαμε καταγεγραμμένα σε μια βάση δεδομένων, όλο των πλήθος δεξιοτήτων από τη μια και όλες τις ειδικότητες από την άλλη και να μπορούσαμε να κάνουμε μια αντιστοίχηση δεξιοτήτων με ειδικότητες και τότε να μπορούμε να πούμε αν κάποιος υποψήφιος διαθέτει στοιχειωδώς κάποιες από αυτές, αν πιστοποιείται σε κάποια ειδικότητα ή κάποια δεύτερη κ.λπ. Ας λάβουμε υπόψη μας βέβαια ότι ένα άτομο μπορεί να διαθέτει πολλές δεξιότητες οι οποίες αρκετές φορές είναι και αφανείς. Αυτό υποδεικνύει τη δυνατότητα πιστοποίησης σε μια ή περισσότερες ειδικότητες/επαγγέλματα στον α’ ή β’ βαθμό.

Αυτό που υιοθετήσαμε ήταν το πιο εφικτό. Δηλαδή, να έχουμε μια ειδικότητα, να λάβουμε υπόψη όλες τις δεξιότητες στις οποίες η ειδικότητα αναλύεται και να δούμε αν κάποιος υποψήφιος κατέχει κάποιες από αυτές, θέτοντας το ερώτημα τότε πώς αυτός μπορεί να πιστοποιηθεί. Λαμβάνοντας υπόψη ως αφετηρία ένα επάγγελμα, μια ειδικότητα, αυτή του τεχνικού υποστήριξης υπολογιστών αναζητήσαμε μέσω της βιβλιογραφικής δουλειάς του NorthWest Center τις σχετικές δεξιότητες για το επάγγελμα. Η ανάλυση ήταν τόσο βαθιά, πήγαινε σε εκατό (100) τουλάχιστον επιμέρους δεξιότητες που περιγράφουν το συγκεκριμένο επάγγελμα, όπου όπως θα σας εξηγήσω αργότερα ήταν ανέφικτο για οποιαδήποτε επιστημονική μεθοδολογία να λειτουργήσουν όλα αυτά ως κριτήρια, κι έτσι αποφασίστηκε το θέμα των δεξιοτήτων να προσεγγιστεί πιο γενικά. Έτσι η πρότασή μας περιελάμβανε τα εξής: Κατ’ αρχήν μια ανάλυση των βασικών δεξιοτήτων και σε δεύτερο επίπεδο μια ανάλυση των εξειδικευμένων δεξιοτήτων ανά ειδικότητα. Ξεχωρίσαμε τις δύο αυτές κατηγορίες όπου στη μεν πρώτη των βασικών δεξιοτήτων συμπεριλάβαμε δύο (2) κριτήρια,. Την χρήση των βασικών εργαλείων software και hardware και την χρήση υπηρεσιών internet, ενώ στις εξειδικευμένες δεξιότητες και με γνώμονα ότι κάθε μια ειδικότητα από την πλέον αναλυτική δουλειά την οποία μελετήσαμε αυτή του NorthWest Center, είδαμε ότι κάθε ειδικότητα αναλύεται σε πλήθος δεξιοτήτων, κάτι το οποίο όπως προείπα θα οδηγούσε σε κάτι μη φιλικό και μη εφαρμόσιμο, για αυτό διατυπώσαμε τις εξειδικευμένες δεξιότητες τουλάχιστον σε πιλοτικό επίπεδο με μια γενική μορφή που λέει ότι, κάποιος μπορεί να αξιολογηθεί κατά πόσο έχει επάρκεια στη διαχείριση έργων και εργασιών, στην ανταπόκριση και επίλυση προβλημάτων, στην ανάλυση, σχεδίαση, ανάπτυξη, έλεγχο-συντήρηση, υλοποίηση και τεκμηρίωση.

Βέβαια σήμερα πάρα πολλοί φορείς ασχολούνται με τα θέματα των e-skills και των ICT. Σήμερα σ’ αυτό το θέμα απασχολείται η Γενική Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Γενική Διεύθυνση Επιχειρήσεων, το πρόγραμμα Leonardo Da Vinci που εξακολουθεί να ασχολείται κατά ένα τμήμα του με αυτά, ο Οργανισμός CEDEFOP, το ICT Skills Monitoring Group, το Ευρωπαϊκό e-skills forum, όπου από το Μάρτιο του 2003 δημιουργήθηκε ως ένα πλαίσιο ανάπτυξης διαλόγου, το πρόγραμμα e-learning και e-learning industry consortium (e-LIG) στο οποίο μετέχουν σαράντα πέντε (45) φορείς κυρίως από τη βιομηχανία και προβληματίζονται στη προώθηση των e-learning τεχνολογιών στην Ευρώπη. Επίσης, άλλες ανάλογες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες είναι: το Ευρωπαϊκό e-skills certification consortium, το Career Space που έχει ως στόχο την ανάπτυξη γενικών ICT Job Profiles και οδηγίες για curriculum και προγράμματα σπουδών, η παλαιότερη άποψη ότι μπορεί να δημιουργηθεί και να αναπτυχθεί το European Skills Card, ενώ έχει δρομολογηθεί και προωθείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση το Ευρωπαϊκό Βιογραφικό με την έννοια της ομοιόμορφης αποτύπωσης γνώσεων δεξιοτήτων και βεβαίως η Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία του ECDL.

Η δική μας η πρόταση ήταν ένα σύστημα το οποίο δεν προτείνει εξετάσεις. Δεν προτείνεται ως διαδικασία αποτίμησης γνώσεων η εξέταση ανθρώπων οι οποίοι προέρχονται από όλο το φάσμα των ηλικιών, περισσότερο με το σκεπτικό ότι οι εξετάσεις είναι προσφιλείς για νέους ανθρώπους και λιγότερο για εργαζομένους, πλην της περίπτωσης βέβαια εάν η εξέταση θεωρηθεί ως υποχρεωτική διαδικασία. Με αυτό το σκεπτικό και μέσω μιας πολυκριτήριας αξιολόγησης, προσπαθήσαμε να εντάξουμε όλες τις μορφές μάθησης που μπορεί να διαθέτει ένας άνθρωπος, μέσω τυπικής διαδικασίας μάθησης, άτυπης και ανεπίσημης πάνω σε τέσσερις (4) άξονες. Η αξιολόγηση να γίνεται πάνω στην επαγγελματική εμπειρία που διαθέτει ένας υποψήφιος, έμμεση δηλαδή αξιολόγηση των εξειδικευμένων δεξιοτήτων ανά ειδικότητα, των σπουδών που διαθέτει από την τυπική μάθηση, της επαγγελματικής κατάρτισης που μπορεί να διαθέτει μέσω άτυπης κατάρτισης, και βέβαια της προσωπικής ενασχόλησης, που αποτελεί και αυτή μια πηγή μάθησης (ανεπίσημη μάθηση). Τα κριτήρια ήταν πάρα πολλά, απλά θα ήθελα να διαχωρίσω και να γίνει σαφές ότι η πρόταση η οποία κατετέθη αφορούσε δύο (2) διαφορετικά επίπεδα, δύο (2) διαφορετικές φάσεις αξιολόγησης. Χωριστή φάση ήταν αυτή των βασικών δεξιοτήτων, ενώ όσοι ήθελαν μπορούσαν να συνεχίσουν την αξιολόγηση και στη δεύτερη φάση, εφόσον είχαν κριθεί επαρκώς στην α’ φάση, για αξιολόγηση στις εξειδικευμένες δεξιότητες. Εδώ παρουσιάζεται μια προσαρμογή στο επάγγελμα του ειδικού υποστήριξης υπολογιστών, όπου είχαμε λάβει για τις εξειδικευμένες δεξιότητες ένα υποσύνολο των γενικά διατυπωθέντων εξειδικευμένων δεξιοτήτων που είχαν χρησιμοποιηθεί ως κριτήρια.. Ο στόχος της α’ φάσης αξιολόγησης που αναφέρεται στις βασικές δεξιότητες είναι να αξιολογηθεί ο υποψήφιος στη χρήση βασικών εργαλείων λογισμικού και εξοπλισμού, εννοώντας επεξεργαστή κειμένου, λογιστικά φύλλα, λογισμικό παρουσιάσεων, κλπ., και στην χρήση υπηρεσιών internet, e-mail, κ.λπ. με στόχο να κριθεί η επάρκεια ή η μη επάρκεια του. Εδώ θα μπορούσε να σταματήσει η αξιολόγηση ή να συνεχίσει εφόσον ο υποψήφιος αξιολογήθηκε επαρκώς. Στην α’ φάση αξιολόγησης ως πηγές απόκτησης των γενικών δεξιοτήτων λήφθηκαν οι εξής: η επαγγελματική εμπειρία, η επαγγελματική κατάρτιση, οι σπουδές που διαθέτει ο υποψήφιος και η προσωπική ενασχόληση. Ενώ στόχος της β’ φάσης αξιολόγησης είναι η ταξινόμηση των υποψηφίων σε μια εκ των τεσσάρων (4) ομάδων επαγγελματιών που προτείνονται: αρχάριοι επαγγελματίες, ικανοί, έμπειροι και ώριμοι. Δευτερεύων στόχος τόσο της α’ φάσης όσο και της β΄ φάσης ήταν η έκδοση μιας βεβαίωσης δεξιοτήτων (βασικών ή εξειδικευμένων ανά επάγγελμα). Όλη η διαδικασία που προτείνεται, υποστηρίζεται μέσω μιας επιτροπής αξιολόγησης και εμπειρογνωμόνων πληροφορικής οι οποίοι λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους και εισηγούνται στην Επιτροπή, η οποία τελικώς γνωματεύει. Όλα αυτά προτείνονται μέσω ενός υβριδικού σχήματος Επιτροπής-Εμπειρογνωμόνων, Στα βασικά χαρακτηριστικά της πρότασης η οποία αναπτύχθηκε τότε με τους περιορισμούς που περιγράψαμε παραπάνω, ήταν ότι διατυπώσαμε το διαχωρισμό βασικών και εξειδικευμένων δεξιοτήτων, διατυπώσαμε την άποψη ότι η αξιολόγηση των βασικών και εξειδικευμένων δεξιοτήτων μπορεί να γίνει χωριστά. Οσο αφορά τις βασικές δεξιότητες διατυπώσαμε τις έννοιες της επάρκειας ή της μη επάρκειας, όσο αφορά τις εξειδικευμένες δεξιότητες διατυπώθηκαν τέσσερα (4) επίπεδα ανά ειδικότητα ξεκινώντας από αρχαρίους ως ώριμους επαγγελματίες, προβλέφθηκε στη διαδικασία να συμπεριληφθεί προς αξιολόγηση κάθε τύπος πιστοποιητικού επαγγελματικής κατάρτισης ή αποδεικτικού κάποιας εξεταστικής διαδικασίας, προβλέφθηκε στη διαδικασία να περιληφθούν όλοι οι τίτλοι σπουδών δευτεροβάθμιας έως τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και υιοθετήθηκε ο όρος της συνάφειας των τίτλων προς την ειδικότητα που κάθε φορά ζητείται πιστοποίηση, υιοθετήθηκε η εθελοντική συμμετοχή στη διαδικασία, προτάθηκε η διαδικασία αυτή να υλοποιείται μέσω επιτροπής εμπειρογνωμόνων και σχετικής επιτροπής αξιολόγησης και προβλέφθηκε η έκδοση της βεβαίωσης δεξιοτήτων.

Βέβαια αυτά ήταν σε πιλοτικό επίπεδο και θεωρώ ότι ακόμα και μέχρι σήμερα, ορισμένα ζητήματα από αυτά χρίζουν προβληματισμού. Εμείς προβληματιζόμαστε και ερευνούμε και μελετούμε αυτά τα ζητήματα και χαιρόμαστε που μπορούμε να ανταλλάξουμε κάποιες απόψεις σήμερα μαζί σας. Βέβαια όποια θέση και να υιοθετηθεί στο μέλλον, υπάρχουν αρκετά ζητήματα που πιστεύουμε ότι είναι ανοιχτά, όπως θεσμικά, μεθοδολογικά, πρακτικά θέματα, τα οποία μέσω κάποιου forum διαλόγου που μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ επιστημονικών φορέων, επαγγελματικών φορέων αλλά ακόμα και κοινοτικών εταίρων, μπορούν όλα αυτά τα θέματα να τεθούν και να αναπτυχθούν. Ένα ζήτημα είναι η θεσμοθέτηση κάποιας επιτροπής η οποία να ασχοληθεί για παράδειγμα με τα e-skills, να αναλυθούν οι επαγγελματικοί κλάδοι σε τομείς και ειδικότητες, κάτι το οποίο είναι αρκετά ανεπαρκές αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα,, να δοθεί μια σαφής περιγραφή των δεξιοτήτων ανά κλάδο και τομέα, τα job profiles δηλαδή, να οριστικοποιηθούν κάποια κριτήρια αξιολόγησης καθώς και κάποια πρότυπα επίτευξης ανά κριτήριο. Για μας μία πρόταση ήταν και παραμένει όσον αφορά τις εξειδικευμένες δεξιότητες να υιοθετηθεί η ταξινόμηση σε ομάδες και βεβαίως να θεσμοθετηθεί μια βεβαίωση δεξιοτήτων η οποία να έχει μια συγκεκριμένη αξία στην αγορά εργασίας. Όλα αυτά είναι ζητήματα ανοιχτά, πιστεύουμε ότι όλα αυτά πρέπει να λυθούν με μακροπρόθεσμες και διαρκείς ενέργειες και βεβαίως η εξεύρεση λύσεων αποτελεί μια κοινή και διαμοιραζόμενη ευθύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε την κα Κρασαδάκη και ευχόμαστε κάποτε να γίνει μια τέτοια μελέτη και στον κλάδο των δημοσιογράφων. Να ζητήσουμε από τον κ. Αθανάσιο Ρούσκα, προϊστάμενο του Τμήματος Πιστοποίησης του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης να πάρει το λόγο. Το θέμα της ομιλίας είναι «Εθνικό Σύστημα Πιστοποίησης Επαγγελματικής Κατάρτισης αποφοίτων ΙΕΚ και Προτάσεις για Πιστοποίηση Άτυπων Μορφών Κατάρτισης».

κ. Α. Ρούσκας (προϊστάμενος του Τμήματος Πιστοποίησης του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης): Καλημέρα σας κυρίες και κύριοι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ΕΠΕ για την δυνατότητα που δίνεται στον ΟΕΕΚ να παρουσιάσει το Εθνικό Σύστημα Πιστοποίησης Επαγγελματικής Κατάρτισης αποφοίτων ΙΕΚ και να δώσει προτάσεις για πιστοποίηση άτυπων μορφών κατάρτισης. Στην διαφάνεια που βλέπετε, παρακολουθούμε το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, όπου τα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ) καλύπτουν το επίπεδο τρία (3) και αφορούν τους αποφοίτους Λυκείου και ΤΕΕ Β’ κύκλου, και τα ΙΕΚ επιπέδου ένα (1) όπου αφορούν αποφοίτους Γυμνασίου. Το Εθνικό Σύστημα Σύνδεσης Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και της Απασχόλησης αποτελείται από έξι (6) συστήματα. Είναι το σύστημα έρευνας των αναγκών της αγοράς της εργασίας, το σύστημα τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, το σύστημα αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, σύστημα συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης, σύστημα πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης και επαγγελματικών προσόντων, σύστημα επαγγελματικού προσανατολισμού και σύνδεσης με την αγορά εργασίας.

Η νέα στρατηγική του ΕΣΣΕΕΚΑ στηρίζεται σε πέντε (5) άξονες. Ο πρώτος είναι η δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος διερεύνησης των αναγκών αγοράς εργασίας σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, ο δεύτερος είναι ο συντονισμός και η σύνδεση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης τόσο μεταξύ τους, όσο και με τις ανάγκες της τοπικής αγοράς εργασίας, η αρχική επαγγελματική κατάρτιση ανοίγει για το σύνολο του ανθρωπίνου δυναμικού σε όλα τα επαγγελματικά επίπεδα που καθορίζονται από την οδηγία 9251 της ΕΟΚ όπως αυτή συμπληρώθηκε στην συνέχεια. Δεν καλύπτει πλέον αδυναμίες του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά προσανατολίζεται να καλύψει συγκεκριμένες υπαρκτές ανάγκες του ανθρώπινου δυναμικού και της αγοράς εργασίας. Τέταρτος άξονας είναι η δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος πιστοποίησης προσόντων που αποκτήθηκαν από την αρχική και την συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση και την επαγγελματική εμπειρία. Και ο τελευταίος άξονας είναι η δημιουργία υπερκείμενης εθνικής αρχής του Εθνικού Συμβουλίου, σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με την απασχόληση. Ο ρόλος του ΟΕΕΚ είναι διπλός. Είναι επιτελικός με δημοσίου χαρακτήρα αρμοδιότητες και έχει ρόλο εφαρμογής προγραμμάτων κατάρτισης. Ο επιτελικός ρόλος συνίσταται στο σχεδιασμό και την εποπτεία εφαρμογής της Εθνικής Δημόσιας Πολιτικής για την αρχική επαγγελματική κατάρτιση. Σχετικές δράσεις είναι η έρευνα των αναγκών της αγοράς εργασίας και ο προσδιορισμός των απαραίτητων ειδικοτήτων, η πιστοποίηση ίδρυσης και λειτουργίας των ΙΕΚ, η πιστοποίηση των προσόντων, γνώσεων και δεξιοτήτων αποφοίτων των ΙΕΚ, ο καθορισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων όλων των επιπέδων επαγγελματικής εκπαίδευσης και αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, η πρακτική άσκηση των καταρτιζομένων των ΙΕΚ, η επιμόρφωση των εκπαιδευτών και των στελεχών της αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, η πιλοτική εφαρμογή καινοτομιών και της σύγχρονης τεχνολογίας στην επαγγελματική κατάρτιση, η αξιολόγηση της αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, η μέριμνα για το σχεδιασμό και εφαρμογή των λοιπών δράσεων διασύνδεσης επαγγελματικού προσανατολισμού, παρακολούθηση αποφοίτων, κλπ. Επομένως ο επιτελικός ρόλος εστιάζεται σε πιστοποίηση, επαγγελματικά δικαιώματα και Ευρωπαϊκή προοπτική.

Ο ρόλος της εφαρμογής συνίσταται στην ανάπτυξη των ακόλουθων προγραμμάτων κατάρτισης. Επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στις νέες ειδικότητες αποφοίτων Λυκείου, κατάρτιση σε νέες ειδικότητες αποφοίτων ΤΕΕ β’ κύκλου, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης αποφοίτων Γυμνασίου και αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής, επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση ειδικών πληθυσμιακών ομάδων κυρίως μέσω προγραμματικών συμβάσεων με αρμόδιους φορείς, όπως τα ΑΜΕΑ, στρατιώτες και φυλακισμένους και επανακατάρτιση επαγγελματιών. Ο ρόλος εφαρμογής συνίσταται, στην εφαρμογή δράσης όπως κοινωνία της πληροφορίας, κοινοτική πρωτοβουλία Equal, πρόγραμμα Amenda & Leonardo, και το Eurostat. Ο ΟΕΕΚ μεταξύ άλλων ιδρύει και λειτουργεί τα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης, εποπτεύει και ελέγχει τα ιδιωτικά ΙΕΚ και πιστοποιεί την επαγγελματική κατάρτιση αποφοίτων ΙΕΚ. Όπως ανέφερα και στην αρχή, τα προγράμματα σπουδών καλύπτουν τα δύο (2) επίπεδα, ΙΕΚ επιπέδου Ι όπου έχουμε δύο (2) εξάμηνα σπουδών, τα ΙΕΚ επιπέδου τρία (3) συν, που έχουμε μέχρι και τέσσερα (4) εξάμηνα σπουδών.

Στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης περιόδου 2000-06, θεσπίσθηκε μηχανισμός διοίκησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, τέθηκαν κανόνες παρακολούθησης διαχείρισης, ελέγχου και χρηματοδότησης, θεσμοθετήθηκε ο ρόλος των επιτροπών παρακολούθησης τόσο του κοινοτικού πλαισίου όσο και των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Ως προς την υλοποίηση του 3ου ΚΠΣ λειτουργούν στα ΙΕΚ καινοτόμες ειδικότητες με πλήρη χρηματοδότηση, οι οποίες είναι σύγχρονης τεχνολογίας, αναγκαίες στη αγορά εργασίας και περιφερειακής ανάγκης, αλλά και παραδοσιακές ειδικότητες για τις οποίες υπάρχει μειωμένη χρηματοδότηση. Όπως επίσης με την υλοποίηση του 3ου ΚΠΣ έχουμε εξοπλισμό των εργαστηρίων της πληροφορικής και άλλων ειδικοτήτων. Ως προς το σχεδιασμό του 3ου ΚΠΣ, σχεδιάζονται κατάρτιση για ΑΜΕΑ, επιμόρφωση εκπαιδευτών-στελεχών, υποτροφίες, πρακτική άσκηση, διασφάλιση ποιότητας και πιστοποίησης και η αναμόρφωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Διαμορφώνονται Κέντρα Σταδιοδρομίας, προγραμματίζονται προγράμματα Δια Βίου Εκπαίδευσης, συμβουλευτικής και επαγγελματικός προσανατολισμός, προγράμματα υποστήριξης αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης για τις γυναίκες, οργανώνονται και λειτουργούν βιβλιοθήκες και προστασία του περιβάλλοντος. Οι ειδικότητες που προσφέρονται στα ΙΕΚ καλύπτουν δεκατέσσερις (14) τομείς όπου καλύπτουν όλο το φάσμα της εργασίας.

Αναφέρω τον τομέα της πληροφορικής όπου κάποιες σχετικές ειδικότητες που λειτουργούν αυτή τη στιγμή στα ΙΕΚ είναι «Τεχνικός Εφαρμογών Ιατρικής Πληροφοιρκής», «Τεχνικός Δικτύων Υπολογιστών», «Τεχνικός Εφαρμογών Πληροφορικής», «Συστημάτων Υπολογιστών», κλπ. Ο σκοπός της κατάρτισης είναι εκτός από την παροχή γενικών γνώσεων και η δημιουργία άρτια εκπαιδευμένων στελεχών σε επίπεδο οργάνωσης, διοίκησης και παραγωγής. Μέσω αυτών, ο απόφοιτος θα μπορεί να αναπτύξει τις ικανότητες του σε διάφορα θεματικά αντικείμενα, προσεγγίζοντας με αυτό τον τρόπο διαφορετικού είδους πελατεία πετυχαίνοντας παράλληλα το κέντρισμα του ενδιαφέροντος του πελάτη και τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας της επιχείρησης. Σαν εκπαιδευτικό υλικό τώρα, η αποτελεσματική κατάρτιση στις ειδικότητες του τομέα, στηρίζεται σε ένα μεγάλο μέρος στη χρησιμοποίηση του κατάλληλου υλικοτεχνικού εξοπλισμού εκπαιδευτικού υλικού όπως: δυναμικά τεχνικά εγχειρίδια, CD-ROM, video αναγνωστικό αντικείμενο, διαφάνειες προβολής και ολοκληρωμένα εργαστήρια πληροφορικής.

Να δώσω κάποια στατιστικά στοιχεία. Ο αριθμός των αποφοίτων από τα δώδεκα (12) χρόνια λειτουργίας των ΙΕΚ, είναι περίπου είκοσι δύο χιλιάδες (22.000), του τομέα πάντα της πληροφορικής, δικτύων και τηλεπικοινωνιών. Όσοι συμμετέχουν στις εξετάσεις πιστοποίησης, από συνόλου εκατό σαράντα χιλιάδες (140.000) από όλες τις ειδικότητες, στον τομέα της πληροφορικής έχουμε περίπου δεκαοκτώ χιλιάδες (18.000) συμμετέχοντες. Σε ένα σύνολο ογδόντα χιλιάδων (80.000) διπλωματούχων, στον τομέα της πληροφορικής ο αντίστοιχος αριθμός είναι επτάμιση χιλιάδες (7.500) περίπου. Οι απόφοιτοι του τομέα, έχουν πρόσβαση σε επαγγέλματα των τεχνολογιών της επικοινωνίας και της πληροφορίας, επιπέδου τέσσερα (4) όπως αυτό καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα και με την επίσημη εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Μπορούν αν εργαστούν στο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, στην τεχνική υποστήριξη δικτύων, τεχνική υποστήριξη υπολογιστικών συστημάτων της κατηγορίας προσωπικών υπολογιστών, πώληση προϊόντων πληροφορικής, διαχείριση τοποθεσίας στο internet (web master), όπως επίσης την ανάπτυξη απλών εφαρμογών.

Για την απόκτηση του διπλώματος της επαγγελματικής κατάρτισης θα πρέπει να πληρούνται οι παρακάτω δύο (2) προϋποθέσεις. Η επιτυχής ολοκλήρωση της φοίτησης στο ΙΕΚ και απόκτηση της βεβαίωσης επαγγελματικής κατάρτισης και δεύτερον η επιτυχία στις εξετάσεις πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης που συνίσταται στην επιτυχία στο θεωρητικό μέρος της εξέτασης και στην επιτυχία στο πρακτικό μέρος της εξέτασης. Οι εξετάσεις της πιστοποίησης της επαγγελματικής κατάρτισης ιδρύθηκαν σύμφωνα με την κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών και αφορούν το εθνικό σύστημα πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης. Ο ΟΕΕΚ με τη συνδρομή της κεντρικής εξεταστικής επιτροπής πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης στην οποία συμμετέχουν οι κοινοτικοί εταίροι πραγματοποιεί σε εθνικό επίπεδο εξετάσεις πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης δύο (2) φορές το χρόνο. Είναι αυτές που περιλαμβάνουν πρακτικό και θεωρητικό μέρος. Οι απόφοιτοι των δημοσίων και ιδιωτικών ΙΕΚ διαγωνίζονται σε κοινά θέματα για όλη την Ελλάδα. Κατά τις εξεταστικές περιόδους, συγκροτούνται περιφερειακές εξεταστικές επιτροπές πιστοποίησης. Οι επιτροπές αυτές έχουν ως έργο την οργάνωση και εφαρμογή των διαδικασιών των σχετικών με τις εξετάσεις στην περιφέρειά τους με βάση τις εκάστοτε ισχύουσες αποφάσεις του ΟΕΕΚ και τις οδηγίες της ΚΕΕΠΕΚ. Η πιστοποίηση επαγγελματικής κατάρτισης διεξάγεται σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό κατάρτισης που διέπει κάθε εξεταστική περίοδο. Ο υποψήφιος ο οποίος επέτυχε στο θεωρητικό ή πρακτικό μέρος των εξετάσεων, κατοχυρώνει την επιτυχία του στο μέρος αυτό για τρία (3) έτη κατά τη διάρκεια των οποίων συμμετέχει στο μέρος των εξετάσεων που ίσως απέτυχε. Οι ενδιαφερόμενοι που απέτυχαν μπορούν να συμμετέχουν εκ νέου στις εξετάσεις χωρίς περιορισμό οποτεδήποτε αυτές διεξάγονται. Ο ΟΕΕΚ λόγω και του Europass είναι ο μοναδικός οργανισμός στην Ευρώπη σε θέματα πιστοποίησης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Όσον αφορά την πιστοποίηση προσόντων, ο ΟΕΕΚ μέσω μελετών που έχει πραγματοποιήσει σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, κατέληξε, σε βασικές αρχές και πρακτική. Η πιστοποίηση, αξιολογεί γνώσεις και δεξιότητες ατόμων ώστε να διαπιστωθεί αν ανταποκρίνονται σε προδιαγεγραμμένες απαιτήσεις ενός επαγγέλματος ή μιας επαγγελματικής δραστηριότητας. Καμιά φορά αξιολογεί έμμεσα την εγκυρότητα και ποιότητα προγραμμάτων κατάρτισης. Εναλλακτικά αξιολογεί, την αναβάθμιση, τον εκσυγχρονισμό, την αντικατάσταση και την συμπλήρωση προσόντων. Έχουμε δύο (2) τύπους πιστοποίησης. Την εκπαιδευτική, η οποία ελέγχεται από τον οργανισμό που παρέχει κατάρτιση ή τους εκπαιδευτές και την επαγγελματική η οποία ελέγχεται από επαγγελματικές ενώσεις, εργοδότες, συντεχνίες, κλπ. Σαν πρότυπα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους κανονισμούς κατάρτισης που είναι πρότυπα περιεχόμενα σπουδών και επαγγελματικά καθήκοντα. Πρότυπα περιεχόμενα εργασίας. Στην διαδικασία πιστοποίησης προσόντων μπορούμε να έχουμε γραπτές εξετάσεις, προφορικές εξετάσεις, το portfolio, επίδειξη δεξιότητας ή επιδεξιότητας και τη μαθητεία. Να παρακολουθεί συγκεκριμένες ικανότητες και διαδικασίες μέσα σε συγκεκριμένους επαγγελματικούς χώρους. Ως προς το περιεχόμενο της αξιολόγησης, έχουμε την εκπαιδευτική που είναι μια τυχαία επιλογή θεμάτων και την επαγγελματική, που είναι αντιπροσωπευτική επιλογή θεμάτων τα οποία καλύπτουν όλα τα γνωστικά πεδία που αντιστοιχούν σε επαγγελματικά καθήκοντα. Για να έχουμε εγκυρότητα στην αξιολόγηση, σημαντικό ρόλο παίζει η σχετικότητα. Η οποία απαντά στο παρακάτω ερώτημα: αντιστοιχεί με κάποιο επαγγελματικό καθήκον; είναι το θέμα επαγγελματικά αυθεντικό; όπως επίσης και στην αξιοπιστία της αξιολόγησης έχουμε την περιεκτική κάλυψη, καλύπτει το σύνολο των εξεταστικών θεμάτων όλα τα επαγγελματικά καθήκοντα του επαγγέλματος; όπως και η επανάληψη. Αν δοθεί το ίδιο test σε άλλη ομάδα εξεταζόμενων, θα έχει παρόμοια αποτελέσματα; Κλείνοντας, για τη πιστοποίηση άτυπων προσόντων μπορεί να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους όπως το portfolio, δηλαδή συγκρότηση ντοσιέ με ιστορικό κατάρτισης, εμπειριών, πιστοποιήσεων σε συνεργασία με εκπαιδευτή και εργοδότη και τη μαθητεία. Η στενή παρακολούθηση του υποψήφιου σε χώρο εργασίας.

Θα ήθελα να τονίσω κλείνοντας, ότι η σημερινή ημερίδα πραγματοποιείται σε μια χρονική στιγμή που ανατίθεται στον ΟΕΕΚ νέος ρόλος και καταγράφουμε τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις που τίθενται από τους ομιλητές, προκειμένου να διαμορφώσουμε ένα σύγχρονο σύστημα πιστοποίησης για βασικές δεξιότητες στη χρήση Η/Υ. Ευχαριστώ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Ρούσκα. Κατόπιν θα έχουμε ένα διάλειμμα και τον λόγο θα έχουν ο κ. Χαράλαμπος Ζαγούρας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και ο κ. Γεώργιος Ανδρουλάκης, Επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και συνεργάτες με το Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών, τομέας Επιμόρφωσης και Κατάρτισης. Τίτλος της ομιλίας «Ένα εργαλείο για την πιστοποίηση γνώσεων».

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Σε επιστολή που απέστειλε ο Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Νομού Ηρακλείου κ. Στρατάκης αναφέρει τα εξής:

Θα ήθελα να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία της εκδήλωσης που θα αναδείξει τον προβληματισμό για την αναγκαιότητα και τις προοπτικές αξιοποίησης των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, στο χτίσιμο της κοινωνίας της πληροφορίας στην Ελλάδα. Θα παρακαλούσα να λάβω γνώση των εκτιμήσεων και των αποφάσεων σας για να συμβάλλω στα πλαίσια των κοινοβουλευτικών μου καθηκόντων.

Εύχομαι καλή επιτυχία.

Μανόλης Στρατάκης.

Συνεχίζουμε τώρα με την παρουσίαση του καθηγητή κ. Χαραλάμπου Ζαγούρα που έχει τίτλο «Ένα εργαλείο για την πιστοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων»

Καθ. Χαράλαμπος Ζαγούρας (Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών): Κυρίες και κύριοι, κ. Πρόεδρε της Ένωσης, αγαπητά μέλη του Δ.Σ., σας ευχαριστούμε εν πρώτης που μας καλέσατε σ’ αυτήν την πολύ επίκαιρη και επιτυχημένη εκδήλωση να παρουσιάσουμε την σκέψη μας και κυρίως την δουλειά μας που σχετίζεται άμεσα με το θέμα της εκδήλωσης που είναι η πιστοποίηση δεξιοτήτων στη χρήση των Η/Υ. Να σας παρουσιαστούμε αρχικά. Την δουλειά αυτή τη διεξάγουμε στον τομέα Επιμόρφωσης και Κατάρτισης του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υπολογιστών στη Πάτρα, που οι ειδικοί της πληροφορικής μάλλον το γνωρίζετε, η δουλειά αυτή έχει βάθος χρόνου μια πενταετία, το αντικείμενο της ήταν η απάντηση στο ερώτημα του τρόπου με το οποίο αξιοποιώντας της νέες τεχνολογίες μπορούμε να προχωρήσουμε σε ευρείας κλίμακα πιστοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων που δεν περιορίζονται αποκλειστικά στις βασικές δεξιότητες ή που δεν περιορίζονται μόνο στην πληροφορική. Τι θα συνεισφέρουμε στην σημερινή ημερίδα. Την εμπειρία μας από την πλατφόρμα αυτή, θα σας δείξουμε άλλο παράδειγμα του πως εφαρμόζεται στην πιστοποίηση δεξιοτήτων για τους εκπαιδευτικούς ένα πρόγραμμα που όπως γνωρίζετε τρέχει αυτό το διάστημα σε όλη την Ελλάδα και θα σας δείξουμε ορισμένες λεπτομέρειες που αναφέρονται ίσως και στους ειδικούς αναφορικά με τη δόμηση των εφαρμογών μας.

Η πιστοποίηση αυτού του χαρακτήρα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν αναφέρεται σε μεγάλους πληθυσμούς, όταν έχει γεωγραφική διασπορά, όταν πρέπει να εφαρμοστεί σε διαφορετικούς χρόνους, δηλαδή, η προπιστοποίηση δεν είναι συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένη στιγμή, σε συγκεκριμένο μέρος. Θέλει να ελαχιστοποιήσει η πιστοποίηση αυτού του τύπου την παρουσία του ανθρώπου -εξεταστή όπου αυτό είναι εφικτό. Τα κριτήρια επιτυχούς εφαρμογής μια τέτοιας προσπάθειας, ενός τέτοιου συστήματος είναι πρώτον η αντικειμενικότητα που πρέπει να προσφέρει. Δεύτερον, την ομοιομορφία ως προς την αντιμετώπιση των εξεταζόμενων. Την εξοικονόμηση χρόνου και πόρων, ανθρώπινων και υλικών, και την επίτευξη υψηλού βαθμού προσέγγισης των διδακτικών στόχων που μπορεί να θέτει κάθε εκπαίδευση, επιμόρφωση, κατάρτιση στην οποία έρχεται η πιστοποίηση επιστέγασμα.

Η πλατφόρμα για την οποία μίλησα έχει εφαρμοστεί για λογαριασμό του ΥΠΕΠΘ του οποίου το Ινστιτούτο θεσμικά είναι ο Τεχνικός Σύμβουλος στα θέματα της Κοινωνίας της Πληροφορίας για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Όπως ειπώθηκε και νωρίτερα, έτρεξε και θα συνεχίσει να τρέχει, ένα πρόγραμμα για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων στην βασικές δεξιότητες χρήσης ως ένα πρώτο επίπεδο για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση. Οι εκπαιδευτικοί πέρασαν ορισμένη επιμόρφωση σαράντα οκτώ (48) ωρών, η οποία έθετε και το πλαίσιο και το επίπεδο στο οποίο θα έφταναν οι δεξιότητες που θα αποκτούσαν οι εκπαιδευτικοί με αυτή την εκπαίδευση.

Πριν μπούμε στην ανάλυση της πλατφόρμας ας δούμε ένα δείγμα του πώς λειτουργεί το σύστημα σήμερα σε όλη την Ελλάδα. Ένας εκπαιδευτικός που θέλει να πιστοποιηθεί, εισέρχεται στο κόμβο του έργου από οποιοδήποτε μέρος. Επιλέγει ένα από τα κέντρα πιστοποίησης σε όλη την Ελλάδα που είναι σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Έχουν διαθέσει μέρες και ώρες που γίνεται η πιστοποίηση, επιλέγει και κλείνει μια θέση να πάει να εξεταστεί. Προσέρχεται εκεί την ημέρα και ώρα που έχει οριστεί, η διαδικασία εξασφαλίζεται από τον επόπτη και τους επιτηρητές που είναι Πανεπιστημιακοί ή εκπαιδευτικό προσωπικό του ΤΕΙ, ταυτοποιείται ότι είναι ο ίδιος/α και δεν είναι κάποιο άλλο πρόσωπο, του εξηγείται η διαδικασία αν δεν την έχει αφομοιώσει από τις οδηγίες που υπάρχουν στον κόμβο και σε δυόμισι (2,5) ώρες καλείται να απαντήσει σ’ ένα μοναδικό για τον συγκεκριμένο και για τον κάθε υποψήφιο test που έχει εξήντα (60) ερωτήσεις. Μετά από ορισμένο χρόνο (τις επόμενες δύο (2) ημέρες, μπαίνοντας στον κόμβο, μπορεί να πάρει την απάντηση αν πέρασε ή όχι την δοκιμασία. Θα σας δείξουμε τώρα ένα παράδειγμα από την διαδικασία που καλείται να τηρήσει ο εκπαιδευτικός στο παράδειγμα εφαρμογής της πλατφόρμας.

Επιδεικνύεται στους συνέδρους μέσω διαφανειών το περιβάλλον του κόμβου που πρέπει να μπει ο εκπαιδευτικός και τους εξηγείται πως ακριβώς γίνεται η διαδικασία.

Δώσαμε ένα δείγμα του τι βλέπει ο εκπαιδευτικός, ο εξεταζόμενος μπροστά του και σε τι καλείται να απαντήσει. Λεπτομέρειες μπορούμε να πούμε και αργότερα στη διάρκεια των ερωτήσεων προκειμένου να έχουμε ένα χρόνο να πούμε για το πώς δομείται αυτό. Ο σχεδιασμός επιτρέπει να το επεκτείνουμε και σε άλλα αντικείμενα, φυσικά είναι μέσα στους στόχους μας να πάμε στο λογισμικό ανοικτό κώδικα στο open office, ενδεχομένως στο SQL, αυτό σχετίζεται όμως με το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και από τη γενικότερη χρήση του λογισμικού ανοικτού κώδικα και επίσης πώς θα εξελιχθούν οι χρηματοδοτήσεις γιατί για όλα αυτά απαιτείται πολύ προσωπικό που διαθέτουν πολύ χρόνο για να τα φτιάξουν. Για να το δούμε ριζικά το θέμα, σε κάθε εκπαίδευση, επιμόρφωση, κατάρτιση τίθενται συγκεκριμένοι στόχοι αναφορικά με τις γνώσεις ή και τις δεξιότητες που τελικά αποτελούν το ζητούμενο μιας εκπαιδευτικής επιμορφωτικής διαδικασίας. Από τους στόχους που θέλουμε να πετύχουμε, θέλουμε να ξέρει αυτό, να κάνει το άλλο, λέμε πώς θα το πετύχουμε αυτό; Θα φτιάξουμε ένα πρόγραμμα σπουδών. Θα του διδάξουμε αυτό και εκείνο. Καθώς και τη σχετική αλληλουχία των γνωστικών αντικειμένων στα οποία θα πρέπει να εκτεθούν και στα οποία θα πρέπει να ανταποκριθεί εκείνος που εκπαιδεύεται ή αν θέλετε και εκείνος που αυτομορφώνεται με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, κάτι που αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Υπάρχει λοιπόν μια αντιστοίχηση ένα προς ένα, ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς στόχους και στο αναλυτικό πρόγραμμα. Αναλύοντας λοιπόν το περιεχόμενο σπουδών αναλυτικά οδηγούμαστε σε οντότητες μικρότερης έκτασης αναφορικά με γνώσεις ή και δεξιότητες των οποίων η ύπαρξη μπορεί να διαπιστωθεί με απλές ερωτήσεις ή συνδυασμό αυτών. Ενώ μια γνώση δεξιότητας υψηλότερου επιπέδου δεν μπορεί να απαντηθεί με απλές ερωτήσεις δεδομένου ότι χρειάζεται να εκτεθούν ιδέες άρα είναι δύσκολο και να υπάρχει αυτόματη διόρθωση. Αν έχουμε λοιπόν ένα γνωστικό αντικείμενο, έστω το γνωστικό αντικείμενο Γ.1, ας είναι ένα από τα πέντε (5) κεφάλαια των βασικών δεξιοτήτων. Αυτό το αναλύουμε σε επιμέρους ενότητες. Τις ενότητες τις αναλύουμε παρακάτω σε υποενότητες και κάθε υποενότητα την αναλύουμε σε θέματα. Αν έχουμε περισσότερα γνωστικά αντικείμενα, το δένδρο αυτό, από τις ρίζες έως τα φύλλα εξελίσσεται έτσι. Τα φύλλα είναι αυτά που θα αντιστοιχηθούν σε απλές ερωτήσεις, δυνάμενες να απαντηθούν και να διορθωθούν με αυτόματο τρόπο. Η αλληλουχία αυτών των ερωτήσεων και η σχέση που έχει η μια με την άλλη, οδηγεί ή δεν οδηγεί στην διαπίστωση, αν συγκεκριμένο θέμα ή έννοια που περιέχεται σε υποενότητα ανεβαίνοντας προς τα πάνω στο δένδρο, την έχει κατακτήσει ο εξεταζόμενος ή όχι. Αυτή είναι μια εκλέπτυνση του προγράμματος σπουδών που θα μας οδηγήσει στη βάση των ερωτήσεων και στη δόμηση των ερωτήσεων μέσα στη βάση.

Ας δούμε λοιπόν ένα παράδειγμα από το συγκεκριμένο αντικείμενο των βασικών δεξιοτήτων. Αν υποθέσουμε ότι οι βασικές δεξιότητες έχουν να κάνουν με τις βασικές έννοιες επεξεργασία κειμένου, υπολογιστικά φύλλα, λογισμικό παρουσίασης, το διαδίκτυο και τις επικοινωνίες και τις βάσεις δεδομένων, τότε αυτό είναι το πρώτο επίπεδο. Καθ’ ένα από τα στοιχεία του επιπέδου αυτού αναλύεται. Για παράδειγμα, αν θεωρήσουμε την επεξεργασία κειμένου ως ένα από αυτά και το αναλύσουμε, θα μας πάει στις ενότητες, θεμελιώδεις έννοιες και περιβάλλον εφαρμογής, επεξεργασία κειμένου και αντικειμένων, μορφοποίηση χαρακτήρων, διαμόρφωση εγγράφου, αντικείμενα, πίνακες, διαχείριση μαζικής αλληλογραφίας. Αν πάρουμε ένα από αυτά για να φτιάξουμε το καινούργιο κλαδί και πάρουμε τις θεμελιώδεις έννοιες και το περιβάλλον εφαρμογής, το αναλύουμε στις έννοιες π.χ., σύνταξης και επεξεργασίας κειμένου, δημιουργία εγγράφου, προβολές εγγράφου, αποθήκευση εγγράφου, κ.λπ. Πάμε ένα επίπεδο παρακάτω, και το καθένα από αυτά το αναλύουμε στα επόμενα, π.χ. τις θεμελιώδεις έννοιες σύνταξης και επεξεργασίας κειμένου και το αναλύουμε σε έναρξη εφαρμογής επεξεργασίας κειμένου, τερματισμό εφαρμογής, πληκτρολόγηση απλού κειμένου, κ.λπ. Σταματάμε τα επίπεδα όταν μπορούμε να κατασκευάσουμε ερώτηση ή δοκιμασία με την απάντηση της οποίας να διαπιστώνεται η δεξιότητα ή γνώση αυτού που εξετάζεται. Δηλαδή, έχουμε ένα σχήμα όπου, από τα γνωστικά αντικείμενα πάμε σε νεότητες, υποενότητες και στα θέματα. Τα ερωτήματα και οι έννοιες που σχετίζονται με τα θέματα συνδέονται και με τους εκπαιδευτικούς στόχους της επιμόρφωσης. Έτσι, με το παράδειγμα αυτό, δίνουμε το τρόπο με τον οποίο έχουμε δομήσει τις απαιτήσεις και τις προϋποθέσεις, προκειμένου να φτιάξουμε μια πλατφόρμα ευρύτερου χαρακτήρα την οποία χρησιμοποιήσαμε και ήταν πολύτιμο ότι τη χρησιμοποιήσαμε στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Τώρα ο κ. Ανδρουλάκης θα σας μιλήσει περισσότερο για θέματα που σχετίζονται με τη δόμηση του λογισμικού και που ενδιαφέρει περισσότερο εσάς του πληροφορικούς.

κ. Ανδρουλάκης (Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών): Θα δούμε ένα σύστημα πιστοποίησης. Αυτό θεωρητικά πρέπει να περιέχει τη βάση των ερωτήσεων, τη βάση των test, την βάση των εξεταζόμενων και τη βάση των προγραμμάτων εξέτασης, ενώ το ίδιο το λογισμικό πρέπει να φροντίζει για τη συγγραφή των ερωτήσεων που θα συμμετέχουν στο test, να υποστηρίζει αυτούς τους χρήστες κατασκευαστή ερωτήσεων, tester και αξιολογητή. Επειδή μιλάμε για πιστοποίηση σε ευρεία κλίμακα, χρειαζόμαστε γεννήτορα που να παράγει μοναδικό test για κάθε υποψήφιο, μιλάμε δηλαδή για χιλιάδες test που μπορούν να παραχθούν μέσω του λογισμικού, χρειαζόμαστε το λογισμικό που θα κάνει ανάθεση των test που έχουν παραχθεί σε συγκεκριμένους εξεταζόμενους, το λογισμικό παραγωγής των αρχείων test που ουσιαστικά παίρνει τις ερωτήσεις από τη βάση δεδομένων και φτιάχνει το φυσικό αρχείο του τεστ που κυκλοφορεί πλέον στο κέντρο πιστοποίησης και φτάνει στον εξεταζόμενο, λογισμικό που θα υποστηρίζει την αυτόματη ή μη βαθμολόγηση των στοιχείων της εξέτασης και επιπλέον όλα αυτά θα πρέπει να υποστηρίζονται από ένα λογισμικό διαχείρισης των διαδικασιών. Ας δούμε λίγες διαφάνειες για το καθένα από αυτά.

Ας δούμε πρώτα το λογισμικό συγγραφής ερωτήσεων. Για το σύστημα που παρουσιάζουμε μια ερώτηση αποτελείται από την εκφώνησή της, από τα συνοδευτικά αρχεία (word, excel, κ.λπ), που ενδεχομένως υπάρχουν, από τους κανόνες βαθμολόγησης που επιθυμούμε να έχουμε σε αυτή την ερώτηση και από τα αρχεία των απαντήσεων. Όλο αυτό, από εδώ και στο εξής θα αποτελεί την ερώτηση για το σύστημα πιστοποίησης. Τα είδη που μπορούν να μπουν στη βάση δεδομένων. Υπάρχουν οι δραστηριότητες εφαρμογής, εδώ έχουμε τα κομμάτια που έχουν αυτόματη διόρθωση και εδώ θέλω να τονίσω ότι οποιαδήποτε λογισμικό δέχεται εξωτερικό προγραμματισμό συνεργάζεται με το λογισμικό πιστοποίησης που έχουμε αναπτύξει και από ό,τι γνωρίζω το open office δέχεται εξωτερικό προγραμματισμό. Υποστηρίζονται ερωτήσεις κλειστού τύπου, όπως είναι οι ερωτήσεις σωστού/λάθους, πολλαπλής επιλογής, συμπλήρωσης κενού και οι ερωτήσεις μικτού τύπου όπου ο χρήστης κάνει μια εφαρμογή και βάσει αυτής απαντά σε μια ερώτηση κλειστού τύπου. Το λογισμικό που είναι υπεύθυνο για τη συγγραφή των ερωτήσεων έχει στο περιβάλλον του το συντάκτη της εκφώνησης όπου η ερώτηση είναι υπερκείμενο άρα μπορούμε να μεταφέρουμε και εικόνα και ήχο μέσα από την εκφώνηση, το συντάκτη απαντήσεων κλειστού τύπου που και αυτό υποστηρίζει υπερκείμενο, το συντάκτη των συνοδευτικών δραστηριοτήτων, το συντάκτη των κανόνων βαθμολόγησης των δραστηριοτήτων που ελέγχει σε ποιο τμήμα του ελέγχου κύκλου ζωής βρίσκεται η κάθε ερώτηση και είναι η επόμενη διαφάνεια που θα σας δείξω και ένα κομμάτι που δείχνει πόσες ερωτήσεις υπάρχουν στη βάση, τι τύπου, το βαθμό δυσκολίας, κ.λπ. Το λογισμικό αυτό γενικά αλληλοεπιδρά με τις βάσεις των ερωτήσεων. Ο κύκλος ζωής των ερωτημάτων. Μια ερώτηση που μπορεί να συμμετέχει σε μια οποιαδήποτε πιστοποίηση πρέπει να περάσει όλο αυτό το διάγραμμα ροής που σας δείχνουμε. Υπάρχουν τέσσερις (4) κατηγορίες χρηστών που θα τη δουν. Είναι ο κατασκευαστής των ερωτημάτων, ο αξιολογητής, ο τεχνικός που αναλαμβάνει το αυτοματοποιημένο κομμάτι της ερώτησης και ο ανεξάρτητος αξιολογητής. Οποιαδήποτε ερώτηση συμμετέχει στην πιστοποίηση πρέπει απαραίτητα να περάσει από όλα αυτές τις καταστάσεις και που υποστηρίζεται από το λογισμικό που διαχειρίζεται τα ερωτήματα στη βάση δεδομένων.

Το δεύτερο κομμάτι του λογισμικού είναι ο γεννήτορας του τεστ. Για τον γεννήτορα του τεστ, η βασική ιδέα είναι να βάλουμε βάρη στους κόμβους (στο syllabus) της οποιαδήποτε πιστοποίησης στα επίπεδα δυσκολίας των ερωτημάτων και βάρη στα είδη των ερωτημάτων. Με αυτό τον τρόπο, για ένα γνωστικό αντικείμενο, μπορούμε να καθορίσουμε ποσοστό συμμετοχής κάθε ενότητας, υποενότητας, θέματος και ερωτημάτων. Κάθε επίπεδο έχει και διαφορετικό ποσοστό. Έτσι λοιπόν μπορεί κάποιος να επιλέξει τα γνωστικά αντικείμενα και τα ποσοστά συμμετοχής που θα έχουν αυτά στο τεστ, να επιλέξει το βαθμό δυσκολίας των ερωτημάτων που θα συμμετέχουν στο τεστ και να επιλέξει τα είδη των ερωτημάτων που επιθυμεί να συμμετέχουν στο τεστ. Αυτά λοιπόν μαζί δίνουν τον χαρακτήρα του τεστ. Επιπλέον, η πιθανότητα μια ερώτηση να συμμετέχει στο τεστ δίνεται από αυτόν εδώ τον τύπο, όπου υπάρχει το προφανές κομμάτι με τα ποσοστά συμμετοχής του κάθε κόμβου και ένας συντελεστής λj που επηρεάζει θετικά ή αρνητικά ανάλογα με τη διασπορά των κληρωθέντων ερωτήσεων σε θέματα, το πλήθος των ενιαίων που θέλουμε να συμμετέχουμε σε ένα τεστ και τη κάλυψη των εκπαιδευτικών στόχων που έχουν πετύχει οι ερωτήσεις που έχουν κληρωθεί στο τεστ. Έτσι λοιπόν το λογισμικό που ονομάζουμε γεννήτορα του τεστ έχει το συντάκτη του πρότυπου τεστ, το τμήμα παραγωγής των τεστ, υπάρχει τμήμα αξιολόγησης των παραχθέντων τεστ και τμήμα εγκυροποίησης των τεστ. Επίσης αναφορές πόσα τεστ έχουν δημιουργηθεί κ.λπ. Αυτό το κομμάτι επιδρά κυρίως με τη βάση των τεστ. Για παράδειγμα, βλέπουμε μια οθόνη από το περιβάλλον παραγωγής ισοδύναμων τεστ σύμφωνα με επιλεγμένη πιστοποίηση και το αντίστοιχο πρότυπο. Βλέπουμε επίσης στην οθόνη την ποιοτική αξιολόγηση των τεστ που παράγονται και εγκυροποίηση μόνο αυτών που θα χρησιμοποιηθούν τελικά.

Προχωράμε στο λογισμικό ανάθεσης των τεστ. Στο κομμάτι αυτό, έχει την ευθύνη να αντιστοιχίζει έγκυρα διαφορετικά τεστ σε εξεταζόμενους ανά εξέταση, φροντίζοντας ο βαθμός ομοιότητας των τεστ να είναι ο μικρότερος δυνατός. Άρα σε ένα γκρουπ ανθρώπων που θα δώσουν ταυτόχρονα εξετάσεις, το κομμάτι αυτό φροντίζει να μην έχουν κοινά θέματα.

Το λογισμικό παραγωγής αρχείων τεστ τώρα. Έχει την ευθύνη της σύνθεσης των επιμέρους ερωτήσεων ενός τεστ σε φυσικό αρχείο εξέτασης. Είναι το αρχείο που πλέον διακινείται από το βασικό εξυπηρετητή στα κέντρα πιστοποίησης. Μια οθόνη που βλέπουμε στο παράδειγμα του τεστ έχει το τμήμα της οπτικοποίησης της εκφώνησης, της οπτικοποίησης τω απαντήσεων, το τμήμα διαχείρισης της εφαρμογής, της εκτέλεσης των κανόνων βαθμολόγησης και του ελέγχου διαδικασίας της εξέτασης. Επίσης ο τρόπος που επικοινωνεί με τις εξεταζόμενες εφαρμογές βρίσκεται σε αυτό το κομμάτι. Δέχεται το αρχείο του τεστ και επιστρέφει το αρχείο των απαντήσεων. Άρα, το λογισμικό εξέτασης έχει σχεδιαστεί έτσι, ώστε κάθε εξέταση που υλοποιεί να βασίζεται στο αντίστοιχο φυσικό αρχείο του τεστ, που αυτό σημαίνει ότι το λογισμικό εγκαθίσταται μια φορά και έχει την ικανότητα να υλοποιήσει πολλαπλές εξετάσεις και κατά την ώρα της εξέτασης δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη και η χρήση τοπικού ευρυζωνικού δικτύου. Άρα την ώρα της εξέτασης δεν είναι ανάγκη να είμαστε on-line. Επιπλέον, για να τρέξει το τεστ πρέπει να ισχύουν όλες οι παρακάτω προϋποθέσεις. Να ενεργοποιηθεί το τεστ με το κωδικό του διαχειριστή του εξεταστικού κέντρου. Ο εξεταζόμενος να πληκτρολογήσει το σωστό αναγνωριστικό και κωδικό. Ο υπολογιστής που τρέχει το τεστ να ανοίξει στο τοπικό δίκτυο του συγκεκριμένου εξεταστικού κέντρου. Αν όλα αυτά συντρέχουν το τεστ μπορεί να τρέξει μόνο μια φορά. Επίσης το φυσικό αρχείο κάθε τεστ καθώς και το αρχείο των απαντήσεων είναι κρυπτογραφημένο σε όλη την πορεία του από και προς τον κεντρικό εξυπηρετητή της πιστοποίησης. Επιπλέον για να θεωρηθεί μια εξέταση έγκυρη, πρέπει τα αποτελέσματα της να επιστραφούν και να ταυτοποιηθούν στον κεντρικό εξυπηρετητή της πιστοποίησης.

Το λογισμικό διαχείρισης των διαδικασιών και εδώ μιλάμε για το πληροφοριακό σύστημα που έχει την ευθύνη να υποστηρίξει όλες τις διαδικασίες που αφορούν τα κέντρα πιστοποίησης, διαχείρισης των πόρων και των προγραμμάτων των κέντρων πιστοποίησης καθώς και τους εξεταζόμενους, αυτό έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει το παρακάτω διάγραμμα ροής των διαδικασιών. Ο διαχειριστής ορίζει περίοδο εξετάσεων, τα κέντρα πιστοποίησης συντάσσουν προγράμματα, ο διαχειριστής τα αξιολογεί και τα εγκρίνει, ο εξεταζόμενος επιλέγει πρόγραμμα, εφόσον πληρούνται οι κανόνες υλοποίησης εξέτασης τα τεστ παράγονται και πηγαίνουν στο κέντρο πιστοποίησης, φτάνουν στο τελικό υπολογιστή, ο εξεταζόμενος εξετάζεται και τα αποτελέσματα επιστρέφουν στη κεντρική βάση της πιστοποίησης. Όπως είδαμε αυτό έχει εφαρμογή στην πιστοποίηση τω εκπαιδευτικών για το έργο της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Σημασία για τη δομή του έργου έχει το πλήθος, μιλάμε για δεκαέξι χιλιάδες (16.000) σχολικές μονάδες που συμμετέχουν, έξι χιλιάδες (6.000) επιμορφωτές και δυόμιση χιλιάδες (2.500) περίπου κέντρα επιμόρφωσης, παράλληλα τα κέντρα πιστοποίησης είναι σκορπισμένα σε όλη την Ελλάδα. Η επιλογή των συγκεκριμένων κέντρων για τη πιστοποίηση των εκπαιδευτικών από το ΥΠΕΠΘ είναι λόγω του προφανούς κύρους που έχουν τα ανώτατα ιδρύματα, έχουν σταθερότητα διαδικασιών, έχουν γρήγορο δίκτυο, έχουν τεχνική υποστήριξη για τα εργαστήρια τα οποία κρίνονται από τους ειδικούς υποστηρικτές των εργαστηρίων ή έχουν τα pc labs και η γεωγραφική τους κατανομή που καλύπτει μεγάλο μέρος της επικράτειας. Αυτές τις προϋποθέσεις δεν την έχουν άλλοι φορείς που ενδεχομένως θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αλλά τώρα πια με την εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών ίσως αυτό να μην είναι τόσο απαραίτητο άρα και σχολεία επιλεγμένα που έχουν υποδομές θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως φορείς πιστοποίησης αφού πιστοποιηθούν και του ΟΕΕΚ οι δομές όπως τα ΙΕΚ ή άλλοι φορείς. Πρέπει όμως να εξασφαλίζεται το κύρος των διαδικασιών και η επίβλεψη κατά την ώρα της πιστοποίησης, τα υπόλοιπα είναι θέματα που μπορούν να επιλυθούν. Οι ερωτήσεις που συμμετέχουν στην πιστοποίηση των εκπαιδευτικών έχουν αξιολογηθεί από ειδική επιτροπή αξιολόγησης που όρισε το ΥΠΕΠΘ και ενέκρινε την πιστοποίηση των δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών με αυτό το σύστημα. Να δούμε τώρα ορισμένα στοιχεία , στις εξήντα (60) ερωτήσεις πως κατανέμονται στα πέντε (5) κεφάλαια, στα πέντε (5) γνωστικά αντικείμενα. Βασικές γνώσεις, επεξεργασία κειμένου, είναι εύκολες, μέτριες, δύσκολες και χωρίζονται σε δύο (2) κατηγορίες. Σε αυτές που είναι ερωτήσεις εφαρμογής, πρέπει να κάνει κάτι ο εξεταζόμενος και να κριθεί από το αποτέλεσμα και εκείνες που είναι πολλαπλής επιλογής που είναι και οι λιγότερες. Βλέπουμε λοιπόν από το σύνολο των ερωτήσεων οι πενήντα (50) στις εξήντα (60) είναι ερωτήσεις δοκιμασίας και οι άλλες είναι βασικών γνώσεων. Το σύστημα παράγει καθημερινά περίπου δύο χιλιάδες (2.000) τεστ, ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα περάσουν όλους τους ελέγχους ποιότητας τα 25% από αυτά, έχουμε περίπου πεντακόσια (500) τεστ την ημέρα να πηγαινοέρχονται σε είκοσι πέντε (25) περίπου εξεταστικά κέντρα ανά την Ελλάδα, στον κόμβο ενημέρωσης του έργου καθημερινά συνδέονται περίπου χίλιοι πεντακόσιοι (1.500) εκπαιδευτικοί για να βρουν πληροφορίες για το έργο και από το πληροφοριακό σύστημα του έργου εξυπηρετούνται αυτή τη στιγμή περίπου επτά χιλιάδες (7.000) εκπαιδευτικοί την ημέρα. Η διακίνηση όγκων δεδομένων που είναι τα αρχεία εξέτασης είναι περίπου 2.000 ΜΒ καθημερινά και έχουν προγραμματιστεί μέχρι το τέλος Μαρτίου περίπου τριάντα δύο χιλιάδες (32.000) πιστοποιήσεις και έχουν υλοποιηθεί γύρω στις χίλιες πεντακόσιες (1.500). Κλείνοντας αυτή τη παρουσίαση τα συμπεράσματα αναφορικά με τον τρόπο δόμησης αυτής της πλατφόρμας, κρίνοντας από την εφαρμογή που έχει γίνει στους εκπαιδευτικούς, μάλλον είναι δικά σας ως ειδικών και ιδιαίτερα σε σχέση με το ζητούμενο αυτής της ημερίδας που είναι το ενδεικτικό πιστοποίησης. Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε και εμείς. Θα κάνουμε ένα διάλειμμα δεκαπέντε λεπτών.

Μετά το διάλειμμά η ημερίδα συνεχίζεται με την εισήγηση του κ. Γιάννη Βεργάδου, εκπροσώπου του Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής (ΠΣΔΜΗΥΠ).

Γιάννης Βεργάδος (εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής): Να ευχαριστήσω τους προλαλήσαντες για τις ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις που έκαναν μέχρι τώρα, να ευχαριστήσω την ΕΠΕ για την πρόσκληση του συλλόγου μας στην συνδιοργάνωση αυτής της ημερίδας και να πω ότι η συνεργασία με την ΕΠΕ είναι στενή σε πολλά άλλα θέματα που απασχολούν το κλάδο τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, ΤΠΕ όπως συνηθίζεται να λέγεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, υπάρχουν βέβαια και διαφορές καθώς ο σύλλογος μας εκπροσωπεί μόνο μηχανικούς ηλεκτρονικών υπολογιστών και πληροφορικής και όχι άλλες συναφείς σχολές και ειδικότητες. Παρόλα αυτά η συνεργασία μας μέχρι σήμερα υπήρξε καλή και ελπίζουμε να συνεχίσουμε πιο στενά στο μέλλον, για να μπορέσουμε να προσφέρουμε και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Διπλωματούχων Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής ιδρύθηκε το 1987 και αποτελεί το βασικό εκπρόσωπο σε Πανελλήνιο επίπεδο των διπλωματούχων μηχανικών ηλεκτρονικών υπολογιστών που είναι και μέλη του ΤΕΕ. Έχουμε προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε σημαντικές δραστηριότητες για να φέρουμε κοντά τους μηχανικούς πληροφορικής και να προσφέρουμε βοήθεια τόσο στα μέλη μας όσο και στη δημόσια διοίκηση.

Όπως όλοι γνωρίζετε ο κλάδος μας είναι ο πλέον ίσως νεφελώδης θα μπορούσε να πει κανείς κλάδος επαγγέλματος. Ποιος γνωρίζει και μπορεί να δώσει στοιχεία για όσους ασχολούνται στο κλάδο; ίσως κανείς. Υπάρχουν εργαζόμενοι που ασχολούνται με την πληροφορική σχεδόν σε όλα τα επαγγέλματα. Οι εταιρείες πληροφορικής και οι θέσεις εργαζομένων είναι διάσπαρτες τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα και το σημαντικότερο όλων είναι ότι καλύπτουν όλους τους τομείς δραστηριότητας. Πιστεύουμε ότι σε μερικά χρόνια από σήμερα, δεν θα υπάρχει διεύθυνση στο δημόσιο και εταιρεία, ασχέτως αντικειμένου, που να μην απασχολεί τουλάχιστον ορισμένους εργαζομένους στο χώρο των ΤΠΕ. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει ήδη ανακοινώσει το ενδιαφέρον της έμπρακτα τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης των κρατών-μελών με την πληθώρα προγραμμάτων χρηματοδότησης μέσω του Α’, Β’ και Γ’ Κ.Π.Σ., με ενέργειες που σχετίζονται με την ηλεκτρονική κυβέρνηση, e-learning, e-business κ.λπ. Μέσω αυτών των δραστηριοτήτων πολλοί φορείς στην βόρεια κυρίως αλλά και τώρα και στην νότια Ευρώπη, έχουν ξεκινήσει και προσφέρουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των υπηρεσιών τους ηλεκτρονικά στους πολίτες. Η φιλοσοφία είναι, οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών να προσφέρουν τα εργαλεία και τη λειτουργικότητα ώστε να διευκολύνετε η συνδιαλλαγή του πολίτη με το κράτος. Όμως για να γίνουν αυτά πραγματικότητα, πρέπει αυτοί που θα σχεδιάσουν και θα υλοποιήσουν και θα συντηρήσουν τέτοιες εφαρμογές να είναι οι πλέον κατάλληλοι για αυτή τη δουλειά. Θα αναθέταμε ποτέ (τίθεται ως ερώτημα), την κατασκευή μιας μεγάλης γέφυρας σε ένα χημικό; Βέβαια ούτε η νομοθεσία το επιτρέπει αυτό. Γιατί λοιπόν να επιτρέπονται τα έργα της πληροφορικής να εκτελούνται από τον οποιοδήποτε; Κάποιος θα πει ότι η κακή κατασκευή ενός τεχνικού έργου εγκυμονεί κινδύνους για την ζωή των πολιτών. Η ασφάλεια όμως αντίστοιχα και η σωστή λειτουργία ενός πληροφοριακού συστήματος εγκυμονεί κινδύνους άλλης μορφής, όπως η μεταφορά των προσωπικών δεδομένων σε μη εξουσιοδοτημένους χρήστες, η πρόκληση οικονομικής ζημιάς στο κράτος, στο πολίτη και στις επιχειρήσεις. Βέβαια σε πρόσφατο νομοσχέδιο έχει πλέον μπει και η κατηγορία των έργων πληροφορικής στις λοιπές κατηγορίες έργων, μελετών που υπάρχουν. Το ζήτημα επομένως είναι η εφαρμογή αυτού του Νόμου και κατά δεύτερον να χαρακτηρίζονται ως έργα πληροφορικής αυτά τα οποία είναι. Οι τεχνολογίες των ΤΠΕ είτε το θέλουμε είτε όχι έχουν διεισδύσει στη ζωή μας και όλες και περισσότερες περιπτώσεις η χρήση τους είναι αναγκαία και μας βοηθάει να γλυτώσουμε χρόνο και χρήμα. Οι εφαρμογές όμως γίνονται όλο και περισσότερο περίπλοκες και τα έργα όλο και μεγαλύτερα και δυσκολότερα.

Είναι κοινή γνώση ότι τα μεγάλα έργα πληροφορικής στην Ελλάδα, είτε υπερβαίνουν κατά πολύ τον προϋπολογισμό και το χρονοδιάγραμμα τους είτε δεν λειτουργούν σωστά, είτε παρουσιάζουν τόσα πολλά προβλήματα που τελικά μένουν αχρησιμοποίητα, γιατί είναι ακατάλληλα για το σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκαν. Ελάχιστα είναι αυτά, που ολοκληρώνονται και χρησιμοποιούνται σωστά. Οι παράγοντες που ευθύνονται γι αυτό είναι πολλοί και σίγουρα δεν είναι σκοπός της ημερίδας να τους αναλύσουμε. Ένας από αυτούς όμως, δεν παύει να είναι οι άνθρωποι και τα άτομα οι οποίοι εργάζονται, υλοποιούν και συντηρούν αυτά τα έργα. Γι αυτούς δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα και δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε ή να έχουμε στοιχεία για το αν αυτοί οι άνθρωποι είναι επαρκείς στο να κάνουν αυτή τη δουλειά η οποία τους έχει ανατεθεί. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει κάποιος τρόπος αξιολόγησης αυτών των ανθρώπων ούτε όταν εισέρχονται σε ένα φορέα ούτε κατά την διάρκεια και την εξέλιξη τους μέσα ε αυτόν.

Ας πάμε σε κάποια πιο βασικά ερωτήματα. Είναι το επίπεδο της εκπαίδευσης στη πληροφορική και τις τηλεπικοινωνίες άρτιο και ικανοποιητικό, πάντα σε σχέση με τις ανάγκες της αγοράς στη χώρα μας; Διδάσκεται σωστά η πληροφορική στη πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Μπαίνουν οι σωστές βάσεις; Υπάρχει σταθερό επίπεδο; Η απάντηση μάλλον θα απογοητεύσει τους περισσότερους. Οι ελλείψεις τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι πολλές. Η ύπαρξη εργαστηρίων υπολογιστών με συνδέσεις στο internet τα δύο (2) τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί αρκετά, αλλά πάλι υπολείπεται σημαντικά έναντι των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών. Το εκπαιδευτικό προσωπικό των δημοτικών σχολείων, των γυμνασίων και των λυκείων, δεν είναι κατάλληλο καταρτισμένο και με τις τελευταίες εκτιμήσεις, ένα μεγάλο μέρος των καθηγητών πληροφορικής είναι επαρκής, όσο επαρκής μπορεί να είναι ένας φιλόλογος που έχει σεμινάρια φιλολογίας αλλά έχει πτυχίο ΑΕΙ άλλης ειδικότητας. Ο αριθμός των μαθημάτων και η ύλη που διδάσκεται στα σχολεία είναι ανεπαρκής και τις περισσότερες περιπτώσεις η ύλη είναι ετεροχρονισμένη. Βέβαια, όπως μας ανέπτυξαν οι προηγούμενοι ομιλητές, γίνονται σημαντικές προσπάθειες από το Υπουργείο Παιδείας προς τις σωστές κατευθύνσεις. Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να στηριχθούν σωστά, να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα τους και το κυριότερο να μπουν σε εφαρμογή σύντομα και σε όση μεγαλύτερη κλίμακα γίνεται. Έτσι να σταματήσουμε να είμαστε ουραγοί στη Ε.Ε. σε αυτά τα θέματα αλλά να προσεγγίσουμε και να μειώσουμε αυτό το χάσμα.

Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι φοιτητές στα ΑΕΙ πρακτικής κατεύθυνσης διδάσκονται μαθήματα πληροφορικής. Όμως ακόμα στις σχολές θεωρητικής κατεύθυνσης που θα πρέπει και εκεί να διδάσκονται μαθήματα πληροφορικής, καθώς όπως είπαμε πριν η πληροφορική αποτελεί εργαλείο στην καθημερινή μας δραστηριότητα, δεν έχουν τέτοιους είδους μαθήματα και όταν έχουν είναι σε μορφή επιλογής οπότε δε τα παρακολουθούν όλοι. Έχει γίνει πλέον αναγκαίο να βελτιωθεί συνολικά το επίπεδο διδασκαλίας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και να καθοριστεί ένα συνολικό πλαίσιο για τη πιστοποίηση δεξιοτήτων γνώσεων πληροφορικής.

Πάμε σε ένα άλλο θέμα τώρα. Μέχρι στιγμής, στην Ελλάδα δεν υπάρχει μια συνολική αντιμετώπιση του ζητήματος από το κράτος και οι τρόποι αντιμετώπισης του θέματος είναι αποσπασματικοί τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Ένα παράδειγμα είναι ότι καταρχήν οι θέσεις Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης για τις θέσεις πληροφορικής προκηρύσσονται με το παλιό πρόσχημα ότι δεν υπάρχουν αρκετοί ειδικευμένοι επιστήμονες. Οι θέσεις αυτές καλύπτονται με αποφοίτους άλλων σχολών, άσχετοι με το αντικείμενο και με την μόνη προϋπόθεση την ύπαρξη προϋπηρεσίας και την παρακολούθηση σεμιναρίων. Αυτή η μέθοδος και οι παραλλαγές της έχουν εφαρμοστεί τόσο στην πρόσληψη καθηγητών πληροφορικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όσο και στο δημόσιο τομέα μέσω προκηρύξεων του ΑΣΕΠ. Πολλοί φορείς εκμεταλλεύονται παράθυρο του Π.Δ. 347/2003, όπου αναφέρουν ότι στις θέσεις πληροφορικής σε περίπτωση που δεν καθίστανται δυνατή η πλήρωση από πτυχιούχους είναι δυνατόν η θέση να καλυφθεί από οποιοδήποτε αρκεί να έχει εμπειρία δύο (2) ετών.

Βέβαια όσο αναφορά το θέμα πιστοποίησης βασικών δεξιοτήτων, πρέπει να διαχωριστούν ορισμένα ζητήματα. Οι κάτοχοι ανώτατου τίτλου σπουδών πρακτικής κατεύθυνσης που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους την τελευταία πενταετία έχουν οπωσδήποτε διδαχθεί μαθήματα πληροφορικής και περισσότερα από ένα. Σ’ αυτή τη μεγάλη ομάδα εργαζομένων, η πιστοποίηση δεξιοτήτων δεν μπορεί να έχει την έννοια της χρήσης των Η/Υ παρά μόνο εξειδικευμένου αντικειμένου. Η πιστοποίηση της αγοράς τώρα σε τεχνολογίες πληροφορικής, καλύπτεται από εταιρείες που προσφέρουν πιστοποιήσεις κυρίως ξένων οίκων λογισμικού και από φορείς όπως το ECDL και το University of Cambridge, που προσφέρουν εκπαίδευση στις τεχνολογίες και τη δυνατότητα πιστοποίησης βασικών δεξιοτήτων. Όμως κάθε φορέας εφαρμόζει δικά του πρότυπα, που άλλες φορές είναι σωστά άλλες φορές υπαγορεύονται από το εξωτερικό και καλύπτουν ανάγκες του εξωτερικού, και τα οποία διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους όσο αφορά την μέθοδο και την ύλη της πιστοποίησης. Επίσης το γεγονός αυτό ότι οι φορείς αυτοί είναι επιχειρήσεις και δεν ελέγχονται από πουθενά, ένα σημαντικό στοιχείο, δημιουργεί αμφιβολίες κατά πόσο είναι αμερόληπτες αυτές οι εξετάσεις πιστοποίησης. Ακόμα και ο τρόπος που ο κάθε φορέας ορίζει τις βασικές δεξιότητες και την πιστοποίηση του διαφέρει. Έτσι καταλήγει κανείς ότι σε αυτή τη φάση είναι αρκετά δύσκολο να εξομοιώσει κάποιο τρόπο τα πτυχία πιστοποίησης που παρέχουν αυτοί οι φορείς. Και αρκετά δύσκολο επίσης να τα κατατάξεις σε καθορισμένες κατηγορίες. Αυτό βέβαια δεν μειώνει την αξία ορισμένων από αυτών των πιστοποιήσεων οι οποίες είναι σημαντική και αναγνωρίζεται κατάλληλα στην ελεύθερη αγορά. Όσον αφορά το δημόσιο σε πολλές περιπτώσεις προσλήψεων θέσεων σε διάφορους φορείς ή εγγραφές σε μητρώα αξιολογητών, μέχρι πρότινος απαιτούνται η ύπαρξη πιστοποιητικού δεξιοτήτων και σε μερικές περιπτώσεις συγκεκριμένων φορέων πιστοποίησης ευνοώντας κάποιους φορείς σε σχέση με κάποιους άλλους.

Αυτή η τακτική έχει καταγγελθεί επανειλημμένα σε πολλές περιπτώσεις τόσες από το σύλλογό μας όσο και από άλλους συλλόγους ή κλαδικούς φορείς. Σήμερα πλέον το αποτέλεσμα ήταν η εγγραφή σε γραμμή αξιολογητών δεν φωτογραφίζουν φορείς πιστοποίησης αλλά αφήνουν την επιλογή στον αιτούντα. Αυτό όμως πάλι δεν αρκεί. Πρέπει να βρεθεί μια συνολική αξιόπιστη λύση σε σχέση με την πιστοποίηση δεξιοτήτων. Ο σχεδιασμός ενός νέου μοντέλου χορήγησης κρατικού πιστοποιητικού δεξιοτήτων μπορεί να αποτελέσει τη βάση έναρξης της συζήτηση για τη λύση του προβλήματος. Με χαρά άκουσα την ομιλία του κ. Μπάστα από το Υπουργείο Ανάπτυξης και το ΕΣΥΔ (Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης) και θέλω να σας πω ότι και εγώ παρόλο που είμαι γραμματέας του Συλλόγου τυχαίνει να είμαι και αξιολογητής του ΕΣΥΔ και ξέρω την σωστή δουλειά που κάνει το ΕΣΥΔ και τον τρόπο μέσα από τον οποίο θα μπορούσε όπως προείπε ο κ. Μπάστας, να λειτουργήσει ένα σύστημα διαπίστευσης για τους φορείς που πιστοποιούν δεξιότητες του ανθρωπίνου δυναμικού στην πληροφορική. Τα πλεονεκτήματα σε αυτή τη λύση είναι πολλά. Ασχέτως ποιος τελικά θα είναι ο φορέας ο οποίος θα αναλάβει να πιστοποιεί δεξιότητες πληροφορικής, πρέπει να ελέγχεται. Και πρέπει να ελέγχεται με τρόπο σωστό, αποτελεσματικό και συνεχή. Ένας λοιπόν τέτοιος τρόπος είναι μέσω της διαπίστευσης αυτών των φορέων των ΕΣΥΔ, ο οποίος εξάλλου λειτουργεί πολύ αποτελεσματικά και έχει προσφέρει τέτοιου είδους υπηρεσίες σε πολλούς φορείς και σε πολλές επιχειρήσεις.

Τέλος η χώρα μας διαθέτει ήδη πλούσιο δυναμικό στο τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών και ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν εξειδικευμένη γνώση στο αντικείμενο μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Συνεχώς ξεκινούν νέα τμήματα πληροφορικής και επικοινωνιών σε πολλά πανεπιστήμια στην Ελλάδα και πιστεύουμε ότι το κράτος πρέπει να σκύψει στο πρόβλημα πιστοποίησης των δεξιοτήτων γιατί το έλλειμμα της δημόσιας διοίκησης σε ικανό προσωπικό οδηγεί στις συνεχείς αποτυχίες στην εισαγωγή των ΤΠΕ στο δημόσιο τομέα, και προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από την αναχρονιστική προσέγγιση του θέματος που προστατεύει κατεστημένα συμφέροντα, κατά δήλωση επιστημόνων πληροφορικής, και εφευρίσκει χρόνια τώρα παράθυρα και εξαιρέσεις για την ικανοποίηση μέσω των ευαίσθητων θέσεων ΤΠΕ, φίλων και γνωστών. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Διπλωματούχων Μηχανικών Υπολογιστών και Πληροφορικής θα στηρίξει αυτή τη προσπάθεια δημιουργίας ενός πλαισίου για την πιστοποίηση δεξιοτήτων πληροφορικής όπου ο στόχος είναι η θέσπιση και η τήρηση κανόνων διαφάνειας κατά την αξιολόγηση και πρόσληψη επιστημόνων σε θέσεις πληροφορικής. Ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Είναι γεγονός ότι λαμβάνουμε από τις ομιλίες πολλές πληροφορίες και καλό είναι να σημειώνονται οι ερωτήσεις που θα υποβληθούν μετά το τέλος των τοποθετήσεων. Ο κ. Χωματάς δεν θα μπορέσει να είναι μαζί μας διότι του συνέβη κάτι ξαφνικό, η εισήγηση του θα βρίσκεται στα πρακτικά αυτής της ημερίδας και στο site της Ένωσης Πληροφορικών. Θα συνεχίσουμε με την κα Βασιλική Δενδρινού, Καθηγήτρια του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστήμιου Αθηνών και Πρόεδρο της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας. Θα μας μιλήσει για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, τις εμπειρίες και τις προοπτικές, καθώς σύμφωνα με αυτό το πιστοποιητικό, σήμερα υπάρχει και η πρόταση πληροφορικών για κάτι αντίστοιχο στον τομέα τους.

Καθ. Β. Δενδρινού (πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας): Καλησπέρα σε όλους και ευχαριστώ που με καλέσατε εδώ να μοιραστώ τις εμπειρίες και τις προτάσεις που πιθανόν να φανούν χρήσιμες. Έχω εντυπωσιαστεί με κάποια πράγματα που έχουν γίνει και λυπάμαι που ακόμα δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των φορέων που θέλουν να δημιουργήσουν συστήματα πιστοποίησης για διάφορα ζητήματα. Νομίζω ότι στο μέλλον θα υπάρχουν τέτοιες συνεργασίες που θα αποβούν σε όφελος όλων. Είμαι εδώ για να μοιραστώ τις εμπειρίες μου από το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας που είναι το πρώτο πιστοποιητικό που δημιουργείται σε επίπεδο κρατικό και που ανταγωνίζεται ουσιαστικά συστήματα που έχουν πολύ μεγάλη παράδοση στην Ελλάδα και είχαμε αντίξοες συνθήκες, αλλά νομίζω ότι μέχρι στιγμής τα έχουμε καταφέρει.

Να ξεκινήσουμε με το τι είναι το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας. Είναι σύστημα πιστοποίησης επιπέδων γνώσης μια ευρωπαϊκής γλώσσας, θα δούμε παρακάτω το επίπεδο. Διενεργεί εξετάσεις δύο (2) φορές το χρόνο, όπως κάνουν και διάφορα άλλα συστήματα που λειτουργούν στην Ελλάδα εδώ και χρόνια, με βάση ενιαίο πλαίσιο προγράμματος για όλες τις γλώσσες, κοινές προδιαγραφές θεμάτων εξέτασης και οργάνων μέτρησης των ικανοτήτων κατανόησης και παραγωγής γραπτού και προφορικού λόγου.

Σε τι χρησιμεύει αυτό το πιστοποιητικό. Έχει γραφτεί στο προσοντολόγιο του ΑΣΕΠ και επιδιώκεται επίσης να αποτελέσει τεκμήριο για την γνώση της ξένης γλώσσας που απαιτείται για σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εντός και εκτός Ελλάδας. Το εκτός Ελλάδας θα σας το εξηγήσω, γιατί ενδιαφέρεται πολύ κόσμος και προφανώς και εσάς σας ενδιαφέρει, δηλαδή, τα συστήματα πιστοποίησης γλωσσομάθειας που λειτουργούν στην Ελλάδα έχουν αναγνώριση στο εξωτερικό και βεβαίως αυτό ενδιαφέρει και τους Έλληνες πολίτες.

Ένα πράγμα που δεν άκουσα ακόμα μιλώντας για το πιστοποιητικό ή την ένδειξη πληροφορικής, και εγώ θα το πω γραμματισμό της πληροφορικής, γιατί αυτό θέτει τις δεξιότητες μέσα σε ένα επίπεδο γενικού γραμματισμού, πιθανόν αν υπάρχει χρόνος να το αναλύσουμε, δεν άκουσα καθόλου το ζήτημα όχι μόνο για την αγορά εργασίας αλλά και για τον ακαδημαϊκό χώρο γενικότερα. Εμείς, για παράδειγμα, στο Τμήμα Αγγλικής γλώσσας και Φιλολογίας από το οποίο προέρχομαι, πρόσφατα είχαμε τις εξετάσεις για άτομα που θέλαμε να πάρουμε για μεταπτυχιακό, και θα θέλαμε πάρα πολύ να είχαν κάποια πιστοποίηση εγκεκριμένου γραμματισμού στην χρήση των ΤΠΕ και βεβαίως δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Τίθεται λοιπόν θέμα και στον ακαδημαϊκό χώρο και όχι μόνο στην αγορά εργασίας.

Το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας δεν είναι το μοναδικό σύστημα πιστοποίησης, όπως αναφέραμε και προηγουμένως. Ανταγωνίζεται άλλα διεθνή συστήματα πιστοποίησης τα οποία χορηγούνται κυρίως από ξένους οργανισμούς και υπάρχουν και μερικοί Ελληνικοί οργανισμοί. Έχουν μακρόχρονη παράδοση εντός και εκτός Ελλάδας και υποστηρίζονται ενεργά σε πολλαπλά επίπεδα, και το πρώτο είναι το συμβολικό επίπεδο, από εθνικούς φορείς που κάνουν πολύ συστηματικές καμπάνιες και υποστηρίζονται από ξένα πανεπιστήμια. Επίσης σε πρακτικό επίπεδο από πολύ οργανωμένους και τεχνικά εξοπλισμένους οργανισμούς, πράγμα που δεν συμβαίνει αντίστοιχα στο δικό μας χώρο. Έτσι, ξεκινώντας να φτιάξουμε το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας δεν υπήρχε από πίσω κάποιος οργανωμένος φορέας να το αναλάβει. Το ανέλαβε μια διεύθυνση του Υπουργείου η οποία δεν είχε ούτε την υποδομή, ούτε τη τεχνογνωσία, κλπ. Παράλληλα όμως με την υλοποίηση του έργου προσπαθούμε να την αποκτήσει.

Αν είναι ισότιμο και αντίστοιχο το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας με άλλα συστήματα πιστοποίησης γλωσσομάθειας, μέχρι στιγμής η ισοτιμία του με άλλα συστήματα γλωσσομάθειας ή αντίστροφα η ισοτιμία των άλλων συστημάτων με το ΚΠΓ, δεν γίνεται στο τόπο μας μέσω έγκυρων διαδικασιών που προσδιορίζονται από ένα κρατικό ή άλλο αναγνωρισμένο σύστημα διαπίστευσης, αλλά επειδή άκουσα και την ενδιαφέρουσα εισήγηση για την διαπίστευση, να επισημάνω ότι εμείς συγκεκριμένα έχουμε κάνει μια πρόταση στο ΥΠΕΠΘ για την ανάπτυξη ενός συστήματος διαπίστευσης συστημάτων πιστοποίησης και επίσης η πρόταση να μετατραπεί η συγκεκριμένη διεύθυνση που έχει αναλάβει το έργο αυτό στο Υπουργείο σε Διεύθυνση Πιστοποίησης και Διαπίστευσης. Επίσης η ισοτιμία γίνεται μέχρι στιγμής χωρίς επιστημονικά προσδιορισμένα κριτήρια και ο ΑΣΕΠ που είναι ό μόνος που μπορεί να γνωρίζει ποια θεωρούνται, αναγνωρίζει την ισοτιμία όλων εκείνων των συστημάτων που υποστηρίζονται από κάποιο πανεπιστήμιο, δεν ελέγχεται όμως ποιο, αυτό είναι βάσει Νόμου, και την αντιστοιχία των επιπέδων γλωσσομάθειας που τα ίδια τα συστήματα ελέγχουν. Με αποτέλεσμα, μάθαμε τελευταία, κάποιο Ιταλικό για παράδειγμα, σύστημα πιστοποίησης της Ιταλικής γλώσσας, ενώ αν το αξιολογήσουμε επιστημονικά, θα δούμε ότι είναι σε ένα επίπεδο πολύ κατώτερο, επειδή αυτοπροσδιορίζεται σαν ανώτερο, ο ΑΣΕΠ το έχει περιλάβει σαν ανώτερο. Ότι λέει λοιπόν ο καθένας, είναι. Μέχρι να λειτουργήσει ένα σύστημα διαπίστευσης, με συγκεκριμένα επιστημονικά κριτήρια, δεν υπάρχει κάτι για αυτά τα οποία δέχεται ο ΑΣΕΠ. Πως αναγνωρίζεται ως ισότιμο με άλλα πιστοποιητικά γλωσσομάθειας εκτός Ελλάδας και αν το ΚΠΓ; Δεν είναι ένα εύκολο ζήτημα και δεν είναι απλώς ένα θέμα ενημέρωσης και προβολής. Αν και αυτό αποτελεί ένα κομμάτι. Πάντως με προκαθορισμένο το στόχο, την αναγνώρισή του ως αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης και πιστοποίησης γλωσσομάθειας από την Ευρωπαϊκή και ξένη αγορά εργασίας και ξένα πανεπιστήμια, το σύστημα αξιολόγησης σχεδιάστηκε με βάση τη διεθνή εμπειρία και τα επίπεδα γνώσης που πιστοποιεί, προσδιορίστηκαν με βάση τη κλίμακα επιπέδων γλωσσομάθειας των συμβουλίων της Ευρώπης.

Θα ήθελα να σας πω, ότι εδώ και χρόνια έχει ξεκινήσει το συμβούλιο της Ευρώπης και τώρα με την υποστήριξη της Ε.Ε., δημιούργησε αυτό που ονομάζεται το κοινό πλαίσιο για τις γλώσσες, εκμάθηση, διδασκαλία και αξιολόγηση, και ουσιαστικά πρόκειται για ένα γενικότερο curriculum το οποίο φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα πρότυπο, ένα ενιαίο πλαίσιο προγράμματος και του οποίου προσδιορίζονται και ο συγκεκριμένος τύπου γραμματισμού ή αν θέλετε επικοινωνιακές ικανότητες και δεξιότητες που πρέπει να έχει κανείς, και έχοντας αυτό το συγκεκριμένο γενικότερο curriculum, αρχίζει και γίνεται ένα benchmarking των διαφόρων επιμέρους στοιχείων του σε διάφορες χώρες. Αυτό ακολουθήσαμε εμείς, πήραμε τα δεδομένα του και είμαστε η πρώτη χώρα αυτή τη στιγμή που χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη κλίμακα. Τα πιο παλιά συστήματα που είναι καταξιωμένα, είχαν στηριχθεί οι εξετάσεις τους σε άλλα δεδομένα. Είναι ίσως η πρώτη φορά στην Ελλάδα που έχουμε τους άλλους να μας ακολουθούν άλλες χώρες, όπως είναι η Αγγλία και η Γαλλία, κλπ. Ακόμα και το Αμερικάνικο σύστημα του Michigan ακολουθεί. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ανά πάσα στιγμή και στην συγκεκριμένη περίπτωση να έχουμε ένα Ευρωπαϊκό σύστημα για calibration και benchmarking, στο οποίο έχουμε ήδη ξεκινήσει την διαδικασία μελέτης προκειμένου να γίνει αυτό το πράγμα. Αυτό μου έδωσε και την ιδέα, καθώς άκουγα, μήπως θα ήταν ενδιαφέρον και κάποιου τύπου Ευρωπαϊκής συνεργασίας γι αυτό το πράγμα, στο πρότυπο του κοινού πλαισίου αναφοράς για τις γλώσσες, αν σας ενδιαφέρει είναι και on-line στο site του Συμβουλίου της Ευρώπης, για να δείτε πώς είναι.

Ποιες άλλες ενέργειες έχουν προβλεφθεί για την διεθνή αναγνώριση του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας; Ανάθεση του έργου αντιστοίχησης και benchmarking με τα επίπεδα γνώσης ξένων γλωσσών με το Συμβούλιο της Ευρώπης, συνεχή εσωτερική αξιολόγηση των οργάνων μέτρησης της γλωσσομάθειας με διαφανή κριτήρια τα οποία ακόμα δεν έχουν δημοσιευθεί, έχουμε μπει στη ιστοσελίδα του ΥΠΕΠΘ που δεν προβλεπόταν, τώρα πρέπει να φτιαχτεί δικό μας web site, και εξωτερική αξιολόγηση από διεθνή αρμόδιο οργανισμό και συντονισμένες ενέργειες προβολής και προώθησης του ΚΠΓ στο εξωτερικό. Πρέπει να σας πω, ότι λειτουργούμε μόνο τρία (3) χρόνια, οπότε είναι πάρα πολλά πράγματα να γίνουν ακόμα αλλά δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε. Νομίζουμε όμως ότι μέσα σε ουσιαστικά δύο (2) χρόνια, έχουμε καταφέρει πολλά πράγματα θέτοντας υπόψη και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργούμε μέσα στα πλαίσια του δημοσίου που πολλές φορές είναι δυσκίνητο.

Έχει κοινά στοιχεία το Κ.Π.Γ. με άλλα πιστοποιητικά; Για την προώθησή του εντός και εκτός Ελλάδας, ήταν και είναι πολύ σημαντικό να πούμε σε τι διαφέρει. Εντοπίζεται σε δύο (2) βασικά στοιχεία. Πρώτον, αντίθετα με τα άλλα πιστοποιητικά που αναγνωρίζονται στην Ελλάδα, υποστηρίζονται από το κρατικό φορέα, και όχι από ένα Πανεπιστήμιο ή άλλο οργανισμό που έχει κίνητρα το οικονομικό ή το συμβολικό κέρδος. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Πάντοτε όταν είναι από ιδιωτικούς οργανισμούς ή οργανισμούς που δεν είναι κερδοσκοπικοί, όπως είναι όχι το Πανεπιστήμιο του Cambridge που ακούστηκε προηγουμένως, γιατί όλα αυτά δεν είναι Πανεπιστήμια, συνεργάζονται με ένα Πανεπιστήμιο και ουσιαστικά χρηματοδοτούνται ακαδημαϊκές του ενέργειες. Αλλά, πολλές φορές στην Ελλάδα, ακούμε ότι για παράδειγμα, έχω πτυχίο ή δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Αυτό βέβαια δεν είναι έτσι. Είναι ένα πιστοποιητικό γλωσσομάθειας το οποίο έδινε χρόνια το syndicate και στη συνέχεια είναι κάποιο τμήμα ή κάποιο κέντρο που συνδέεται με αυτό. Δεν έχει σχέση με ακαδημαϊκή γνώση. Όμως στην Ελλάδα έτσι έχει περάσει. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως για δίπλωμα πληροφορικής από το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Δεν είναι δίπλωμα και δεν είναι Πανεπιστήμιο το οποίο το χορηγεί. Και αυτό πρέπει να γίνει για όλα τα συστήματα πιστοποίησης που έχουμε και που ανταγωνίζονται ή θα ανταγωνιστούν τα κρατικά. Πρέπει να γίνει σαφές στην Ελληνική κοινωνία. Διαφημίζονται έτσι και στον τύπο και κανείς δεν κάνει τίποτα. Θεωρείται μια παραπληροφόρηση του κοινού. Άρα εφόσον είναι κρατικό, λέμε ότι δεν έχει κριτήρια το συμβολικό και το οικονομικό κέρδος το Κ.Π.Γ. Με την έννοια αυτή, έχει κοινά στοιχεία μόνο με άλλα κρατικά πιστοποιητικά που έχουν αναπτυχθεί σε ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες.

Ποιο είναι το βασικό πλεονέκτημα του έναντι άλλων συστημάτων αξιολόγησης; Εδώ έχουμε να κάνουμε με διεθνείς συστήματα πιστοποίησης και τοπικά συστήματα πιστοποίησης. Μέχρι στιγμής λειτουργούν στην Ελλάδα διεθνή συστήματα γλωσσομάθειας όπως είπα του Cambridge, το Γαλλικό, το Γκαίτε, κ.λπ. Τα διεθνή συστήματα αξιολόγησης συνήθως σχεδιάζουν τις εξετάσεις τους για μια γλώσσα ανεξάρτητα από τους χρήστες και το περιβάλλον της χρήσης της. Δηλαδή, εστιάζουν στη γλώσσα αυτή καθαυτή, και όχι που χρησιμοποιείται η γλώσσα και για ποιο σκοπό. Οι εξετάσεις για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας στοχεύουν στην αξιολόγηση γνώσεων από Έλληνες χρήστες της γλώσσας-στόχου και λαμβάνει υπόψη της κοινωνικές συνθήκες της χρήσης της γλώσσας αυτής. Με δεδομένο το στόχο αυτό, είναι το μόνο σύστημα αξιολόγησης στην Ελλάδα μέχρι στιγμής, που ελέγχει επικοινωνιακές ικανότητες διαμεσολάβησης, που σημαίνει να μπορώ να το διαβάζω, να το βλέπω, να το ακούω στην μητρική μου γλώσσα και να μπορώ να μεταφέρω κάποιες πληροφορίες λειτουργώντας διαμεσολαβητής στη ξένη γλώσσα. Αυτό προβλέπεται στις προδιαγραφές του κοινού πλαισίου αναφοράς της Ε.Ε., αλλά επειδή τα διεθνή συστήματα δεν έχουν μέσα και μια τοπική γλώσσα δεν μπορούν να το κάνουν. Τα διεθνή συστήματα πουλάνε λόγω του ότι ασχολούνται μονάχα με τις διεθνείς γλώσσες και φτιάχνουν τις εξετάσεις τους για να είναι κοινές για όλους. Λόγω ότι ασχολούνται μονάχα με τις διεθνείς γλώσσες και φτιάχνουν τις εξετάσεις τους για να είναι κοινές και να μπορεί να τα πάρει, άρα είναι οικονομικό το κέρδος, οπουδήποτε στο κόσμο είτε ο χρήστης της ξένης γλώσσας είναι Έλληνας, είτε είναι Κινέζος. Ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι εμπειρίες, κ.λπ. Το βασικό χαρακτηριστικό του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας με δεδομένο ότι λαμβάνει υπόψη του κοινωνικές συνθήκες και χρήστη γλώσσας στόχου, οι εξετάσεις στηρίζονται σε διεθνή εμπειρία και σε κάποιες ευρωπαϊκές προδιαγραφές, για αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως παγκοσμιοτοπικό (local) σύστημα που όπως ξέρετε από πλευράς θεωρητικής, και από πλευράς πολιτισμού διεθνώς έχουν αρχίσει να συζητούνται local συστήματα, ώστε παράλληλα να έχουν υπόψη τη παγκοσμιοποίηση αλλά παράλληλα να προσαρμόζουν τις τοπικές συνθήκες σε αυτό ούτε ώστε να λαμβάνει υπόψη και την έννοια της διαφορετικότητας στις διάφορες κοινωνίες.

Άλλα πλεονεκτήματα του κρατικού πιστοποιητικού έναντι άλλων είναι ότι εξυπηρετεί κοινωνικούς στόχους σύμφωνα με τις επιταγές και τις προτάσεις της Ε.Ε., εννοώντας για πολυγλωσσία και πολυπολιτισμικότητα και προκαθορισμένος σκοπός του η αξιολόγηση και πιστοποίηση της γνώσης διαφόρων γλωσσών με τρόπο ενιαίο, ενώ τα διεθνή συστήματα έχουν άλλο τρόπο που εξετάζεται η Αγγλική, άλλο η Γερμανική, κ.λπ, τη στιγμή κατά την οποία το σύστημα στηρίζεται στη γλώσσα και όχι στις χρήσεις της, και άρα στην Ελλάδα είναι το πρώτο πιστοποιητικό που εξετάζει τις γλώσσες με ενιαίο τρόπο οπότε οι προδιαγραφές και τα πάντα είναι τα ίδια για όλες τις γλώσσες, με αποτέλεσμα και η πολιτική του είναι ο σεβασμός απέναντι σε όλες τις γλώσσες προωθώντας την αρχή της ισοτιμίας των γλωσσών και το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στη κοινωνικά προσδιορισμένη χρήση της γλώσσας και όχι τη γλώσσα ως αυτόνομο δομικό σύστημα εννοιών.

Όπως βλέπετε δημιουργώντας το κρατικό πιστοποιητικό από την αρχή εντοπίσαμε ορισμένες πολιτικές που μπορούσαν να σταθούν και άρα θα είχαν μια κοινωνική χρησιμότητα και για την πολιτεία για να το αποδεχτεί και παράλληλα όταν πηγαίνει παραέξω, επειδή πολλές φορές υπάρχουν άλλα διεθνή συστήματα τα οποία πάντα στην συνείδηση του Έλληνα πολίτη ότι είναι ξένο είναι και καλύτερο, πρέπει να προσδιοριστεί γιατί, και γιατί είναι η αναγκαιότητα της πιστοποίησης της Ελληνικής, της τοπικής ενός συγκεκριμένου συστήματος. Και αυτό πρέπει να έχει προσδιοριστεί ώστε να χτιστεί και να ληφθούν αυτά υπόψη στο σχεδιασμό του.

Σε ποιους απευθύνεται και σε ποιους χορηγείται τώρα. Το πιστοποιητικό γλωσσομάθειας χορηγείται κυρίως σε άτομα άνω των δεκαπέντε (15) ετών και αυτό είναι σημαντικό γιατί στην Ελλάδα υπήρχε μια ολόκληρη κατάσταση που έπρεπε να πολεμήσουμε, όπου όπως γνωρίζετε τα παιδιά από 12-13 παίρνουν κάποιο πιστοποιητικό γλωσσομάθειας και μετά οι γονείς θεωρούν ότι το παιδί τελείωσε με τη γλώσσα., πράγμα το οποίο προσδιορίζεται επειδή διάφοροι οργανισμοί όπως ο ΑΣΕΠ δεν δίνει κάποια ημερομηνία λήξης. Αυτό δεν μπορεί να το προσδιορίσει το ίδιο το σύστημα αλλά οι φορείς οι οποίοι το αποδέχονται. Σημειωτέον ότι πάρα πολλά Πανεπιστήμια στην Αγγλία για παράδειγμα, προσδιορίζουν ότι δέχονται πιστοποιητικό γλωσσομάθειας εφόσον είναι των δύο (2) τελευταίων ετών. Χορηγείται σε όποιον πετύχει ποσοστό εξήντα τοις εκατό (60%) και πάνω στις εξετάσεις. Μέχρι τώρα εξακολουθούσε να ισχύει και να δίνεται από τη πολιτεία το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας και σε ανθρώπους που εξαιρούντο γιατί υπήρχε κάποια διάταξη του Νόμου η οποία είχε έτσι ερμηνευτεί. Έπρεπε ν’ αλλάξει αυτό το πράγμα το οποίο τελικά και πρόσφατα επιτεύχθηκε.

Βλέπουμε όμως ότι ακόμα στη συνείδηση της δημόσιας διοίκησης και γενικότερα του τόπου μας δεν υπάρχει πραγματικά η έννοια το τι σημαίνει πιστοποίηση. Δινόταν το πιστοποιητικό σε ανθρώπους που πίστευε ότι είχαν κάποια ισότιμη γνώση ή π.χ. συζητιόταν ότι αυτό το πιστοποιητικό μπορεί να το ανταλλάξει κάποιος επειδή έχει μια ισότιμη γνώση μέσω κάποιου άλλου πιστοποιητικού. Πιστεύω ότι θα περάσει χρόνος για να υπάρξει κατανόηση και στο δημόσιο τομές για το τι σημαίνει πιστοποίηση. Το πιστοποιητικό δίνεται γιατί έχω λάβει μέρος σε συγκεκριμένο τύπου εξετάσεις και πιστοποιεί συγκεκριμένου τύπου γραμματισμό, δεξιότητες, κ.λπ. Δεν είναι το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας δίπλωμα ή πτυχίο σπουδών, για να μην υποτιμούμε και τα πτυχία του Πανεπιστημίου, και αντίστοιχα κανένα άλλο δεν αποτελεί σύστημα αξιολόγησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο σχολείο. Απευθύνεται δηλαδή στη κοινωνία γενικότερα για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών και δεν είναι σύστημα αξιολόγησης για το πώς έμαθε κανείς μια ξένη γλώσσα. Οι προϋποθέσεις στις οποίες στηρίχθηκε η δημιουργία του συστήματος για να έχει αξιοπιστία, εκ των προτέρων καθόρισε διαφορετικούς φορείς για την αξιολόγηση της γλωσσικής γνώσης και τη πιστοποίηση της γλωσσομάθειας. Πρέπει να γίνεται από διαφορετικούς φορείς, γιατί δεν μπορεί να αξιολογεί και να πιστοποιεί τον εαυτό του κάποιο σύστημα. Η πολιτεία δεν το είχε συνειδητοποιήσει αυτό αφού θεωρούσε ότι ο ίδιος φορέας μπορεί να κάνει και τα δύο. Προκαθόρισε τις πολιτικές που διέπουν το σύστημα, ορισμένες από τις οποίες σας είπα προηγουμένως, και αναγνώρισε ότι απαιτείται συνεχείς επικαιροποίηση του επιτελικού σχεδιασμού της υλοποίησης του συστήματος στην οποία βρισκόμαστε συνεχώς σε μια τέτοια διαδικασία.

Τι επιδιώκει και τι προβλέπει το σύστημα. Επιδιώκει την αξιολόγηση και πιστοποίηση επιπέδων γνώσης μιας γλώσσας σε τέσσερα (4) διαφορετικά επίπεδα για γενικούς σκοπούς, όχι για συγκεκριμένους επαγγελματικούς ή ακαδημαϊκούς, αλλά αυτό το προβλέπει και στο μέλλον. Δηλαδή, ανάλογα με την ανάλυση αναγκών και με έρευνα την οποία κάνουμε και τη πιστοποίηση για ειδικές επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές ανάγκες. Αυτό βέβαια δεν χρειάζεται σε όλες τις γλώσσες αλλά σε ορισμένες και σε ορισμένα επίπεδα. Ποια επίπεδα γνώσης της γλώσσας εξετάζονται. Στη πρώτη φάση υπήρξε μόνο ένα (1) επίπεδο και στις τέσσερις (4) γλώσσες το οποίο πιστοποιείτο. Στη δεύτερη φάση, μόλις δημοσιεύσαμε το δεύτερο επίπεδο το οποίο εξετάζομαι και όλα αυτά είναι καθορισμένα και προσδιορισμένα από τη κλίμακα επιπέδων γλωσσομάθειας του Συμβουλίου της Ευρώπης και σχεδιάστηκε το επόμενο επίπεδο και έχει σχεδιαστεί η ανάπτυξη του συστήματος ώστε μελλοντικά να εξετάζονται τα τέσσερα (4) επίπεδα τα οποία κάπου χρησιμεύουν για επαγγελματική ή ακαδημαϊκή χρήση από τον ΑΣΕΠ ή από τα Πανεπιστήμια. Δηλαδή ελπίζουμε ότι το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας θα θεωρείται απαραίτητο για την είσοδο των ανθρώπων είτε σε ξενόγλωσσα τμήματα που τώρα γίνονται ειδικές εξετάσεις που δεν έχουν κάποιο είδος αντικειμενικότητας, όπως επίσης και σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τμήματα, σχολές που απαιτείται η γλωσσομάθεια. Άλλες μελλοντικές που έχουν προβλεφθεί, αφού ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός των εξετάσεων των τεσσάρων (4) επιπέδων, προβλέπεται η αξιολόγηση και πιστοποίηση χαμηλότερων πιθανόν επιπέδων που να συνδέονται με τη σχολική εκπαίδευση, μέσω διαβαθμισμένων οργάνων εξέτασης, το οποίο κανένα διεθνές σύστημα δεν το κάνει γιατί δεν έχει οικονομικό όφελος. Όταν γίνονται διαβαθμισμένα τέστ, έχουν κέρδος και οι υποψήφιοι και βεβαίως το κράτος το οποίο χρηματοδοτεί αυτή την ιστορία. Παρεμπιπτόντως να πω το εξής, ότι δυστυχώς όταν δημοσιεύθηκε ο Νόμος για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, επειδή δεν υπήρχαν οι γνώσεις τότε, προβλέφθηκε να γίνουν αυτές οι εξετάσεις με τον ίδιο τρόπο που γίνονται οι Πανελλήνιες, το οποίο ήταν απίθανο και δεν μπορούσε να λειτουργήσει κατά αυτό τον τρόπο. Τώρα προσπαθούμε να μπαλώσουμε καταστάσεις. Ένα πράγμα όμως πολύ άσχημο, ήταν ότι προβλέφθηκε οι υποψήφιοι να πληρώνουν παράβολο δημοσίου. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι τα χρήματα γυρίζουν στον κρατικό προϋπολογισμό και δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα του έργου με ίδιους πόρους. Το Υπουργείο Οικονομικών δεν δέχεται να αλλάξει αυτό το σύστημα γιατί επιφέρει κάποια σημαντικά έσοδα αν λάβουμε υπόψη μας, ότι μέχρι στιγμής υπήρξαν ογδόντα χιλιάδες (80.000) υποψήφιοι και προβλέπεται ότι θα αυξάνονται συνεχώς και λόγω των επιπέδων που έχουμε κάθε χρόνο. Επίσης προβλέπονται πέρα από τα διαβαθμισμένα, μέσω on-line οργάνων μέτρησης, συγκλίνουσας παραγωγής λόγου, αυτών δηλαδή με κλειστές απαντήσεις που μπορούν να διορθώνονται με τον τρόπο που ειπώθηκε προηγουμένως ότι γίνονται σε άλλα συστήματα και οι άλλες ενέργειες που μεσοπρόθεσμα προβλέπονται, είναι μεταξύ άλλων ανάπτυξη on-line και off-line οργάνων αυτοδιάγνωσης του επιπέδου γλωσσομάθειας των υποψηφίων, που αυτό θα προβάλει το σύστημα για να μπορεί ο υποψήφιος να γνωρίζει σε ποιο επίπεδο ανήκει, συστηματική προώθηση και προβολή του έργου σε φορείς του εσωτερικού και του εξωτερικού με διάφορους τρόπους, συστηματική εκπαίδευση αξιολογητών και βαθμολογητών, κυρίως στις αποκλίνουσες παραγωγής λόγου, και γι αυτό υπάρχει ένα σύστημα εκπαίδευσης και αυτοεκπαίδευσης, γιατί σε ένα κρατικό σύστημα υπάρχει απαίτηση ακόμα και στη πιο απόμακρη περιοχή να υπάρχει εξεταστικό κέντρο. Επειδή όμως το κόστος να σταλούν εκεί βαθμολογητές-αξιολογητές έχει προβλεφθεί το σύστημα να έχει πιθανόν on-line εκπαίδευση αυτών των ανθρώπων. Επίσης τώρα δημιουργούνται πολλαπλές μηχανές αναζήτησης και ενσωματωμένα συστήματα εφαρμογών για την εξυπηρέτηση ολόκληρου του συστήματος πιστοποίησης και την ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού για την διάθεση του στην αγορά με κέρδος του συστήματος και με στόχο τη βιωσιμότητα του έργου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί μέχρι τώρα δεν υπήρχε χρηματοδότηση για όσους δούλεψαν για αυτό το σύστημα, μόνο μεράκι από τους ανθρώπους υπήρχε, και χρηματοδοτούνται μόνο από το έργο προετοιμασίας στα πανεπιστήμια. Από εδώ και πέρα ξεκινάνε κάποια πιο ιδιαίτερα πράγματα για τη φιλοσοφία του συστήματος, για το πώς είναι οι εξετάσεις, πως γίνονται αξιόπιστα και έγκυρα τα όργανα μέτρησης, κ.λπ.

Νομίζω όμως ότι δεν υπάρχει χρόνος και θα σταματούσα εδώ αλλά υπάρχει στη διάθεση σας και ένα συνοπτικό φυλλάδιο με τη παρουσίαση του συστήματος. Ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε και εμείς. Ο κ. Ασβεστάς θα ήθελε μια διευκρίνιση.

κ. Κώστας Ασβεστάς (εκπρόσωπος του Συλλόγου Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής): Συγκεκριμένα για τη γλώσσα και για το κλάδο μας θα ήθελα μια διευκρίνιση. Προσωπικά από τη δική μου σχολή γνωρίζω ότι διδάσκεται η Αγγλική γλώσσα σε πέντε (5) εξάμηνα εκ των οποίων στα δύο (2) είναι εξειδικευμένη ορολογία. Και χρήση της γλώσσας αυτής στη πληροφορική. Σε σχέση αυτό με τον ΑΣΕΠ. Όταν κάποιος θέλει να προσληφθεί σε μια θέση πληροφορικής και ζητείται σαν προσόν το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας ή αντίστοιχα όπως το lower, proficiency, κτλ. Πώς ίσως θα μπορούσε να γίνει μια εξαίρεση για το κλάδο μας, τη πληροφορική. Διαφορετικά δεν βρίσκω το λόγο μιας τόσο εκτεταμένης εκπαίδευσης της ξένης γλώσσας στην διάρκεια των σπουδών μας.

Καθ. Β. Δενδρινού (πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας):Διευκρινίζω ότι εμείς δεν έχουμε καταρχάς σχέση με τον ΑΣΕΠ. Το ζήτημα της εξαίρεσης είναι ένα τεράστιο ζήτημα το οποίο θίχτηκε από εσάς. Υπάρχουν συγκεκριμένες πολιτικές που πρέπει να μελετηθούν. Νομίζω ότι αν αρχίσει να εφαρμόζετε σωστά το portfolio και υπήρχε ταυτόχρονα κάποια υπηρεσία κεντρική στο ΥΠΕΠΘ διαπίστευσης κάποιων πραγμάτων πιθανόν θα μπορούσε να λειτουργήσει προς αυτή τη κατεύθυνση. Από εκεί και πέρα, εξαίρεσης ως προς τι; το οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορεί να λειτουργήσει στη λογική που αρχικά ξεκίνησε το ΥΠΕΠΘ, που έδινε το ίδιο το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας σε κάποιον που είχε σπουδάσει στο εξωτερικό. Αν δηλαδή, κάποιος γεωπόνος σπούδαζε στην Δανία και επειδή είχε αυτό το πτυχίο θεωρείτο ότι μπορεί να του δοθεί το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας επιπέδου proficiency. Τα πιστοποιητικά πρέπει να δίνονται μόνο σε αυτούς που λαβαίνουν μέρος στις συγκεκριμένες εξετάσεις για την απόκτηση συγκεκριμένου πιστοποιητικού. Από εκεί και πέρα, είναι άλλο ζήτημα , όχι της πιστοποίησης, ποιο άτομο πιστοποιείται από ποιο φορέα για το τι μπορεί να κάνει.

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ο κ. Νίκος Τάκης ζητάει να παρέμβει για μια διευκρίνιση.

κ. Νίκος Τάκης: Ονομάζομαι Νίκος Τάκης, και είμαι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Vellum Global Educational Services. Είμαστε ένας εκ των τριών παγκόσμιων συνεργατών του Τμήματος των διεθνών εξετάσεων του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Θα ήθελα να σας πληροφορήσω επ’ αυτού ότι τουλάχιστον σε τρεις περιπτώσεις το ίδιο το τμήμα διεθνών εξετάσεων του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ έχει οδηγήσει συναδέλφους οι οποίοι κάνανε κακή χρήση του ονόματος του συγκεκριμένου τμήματος (του Τμήματος Διεθνών Εξετάσεων του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, όχι Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ) και χρησιμοποιούσαν όρους όπως, πτυχίο, κ.λ.π. τους έχει οδηγήσει στη δικαιοσύνη. Το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και τα Τμήματα τα οποία αποτελούν τους φορείς εξετάσεων διεθνώς, μεριμνούν και θέλουν να γίνεται αυτή η διαχώρηση.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε πολύ. Να ζητήσουμε από την Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας και τον Αντιπρόεδρο της να μας πει ποια είναι η πρόταση μετά τις σημερινές εργασίες.

Βασίλης Γερογιάννης (αντιπρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (Ε.Π.Ε.) αποτελεί επαγγελματικό φορέα που εκπροσωπεί τους Έλληνες πτυχιούχους και διπλωματούχους των τμημάτων Πληροφορικής των ΑΕΙ της χώρας μας. Η Ένωσή μας συμφωνεί απόλυτα με τη στρατηγική απόφαση της πολιτείας να καθιερωθεί η γνώση της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών ως βασικό προσόν για κάθε υπάλληλο του δημοσίου τομέα. Η απόφαση αυτή εκφράστηκε στο ΠΔ 50/2001 με το οποίο ορίζεται ως απαραίτητο προσόν διορισμού για τις ειδικότητες των κλάδων ΠΕ και ΤΕ η γνώση χειρισμού Η/Υ σε βασικό επίπεδο.

Οι επιταγές της σύγχρονης Κοινωνίας της Πληροφορίας και οι προτεραιότητες στις Τεχνολογίες της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών, όπως αυτές εκφράστηκαν και για τη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση στη Στρατηγική της Λισσαβόνας, θέτουν ως αδήριτη κοινωνική ανάγκη τον πληροφορικό αλφαβητισμό, δηλαδή τη δια βίου επιμόρφωση και κατάρτιση του κάθε πολίτη σε βασικές γνώσεις χειρισμού προϊόντων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας, αλλά και την αξιόπιστη και έγκυρη πιστοποίηση αυτών των γνώσεων.

Ο πληροφορικός αλφαβητισμός είναι απαραίτητο εφόδιο ιδιαίτερα για το ανθρώπινο δυναμικό μιας σύγχρονης δημόσιας διοίκησης. Αποτελεί μέσο για να εκσυγχρονιστούν οι δημόσιες υπηρεσίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, αξιοποιώντας τις δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα των νέων τεχνολογιών. Ο πληροφορικός αλφαβητισμός θα συνεισφέρει στην αποκέντρωση των δημοσίων υπηρεσιών, στην αποδοτικότερη εξυπηρέτηση του πολίτη και στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Η πολιτεία έθεσε, πολύ σωστά, ως προϋπόθεση για διορισμό τη γνώση χρήσης Η/Υ χωρίς, όμως, να φροντίσει να καθιερώσει και τις προϋποθέσεις για το αντίστοιχο πιστοποιητικό αναφορικά με τις δεξιότητες και τη γνώση χρήσης υπολογιστών.

Η διαδικασία της πιστοποίησης των δεξιοτήτων και των γνώσεων χρήσης υπολογιστών είναι μια ιδιαίτερα κερδοφόρα δραστηριότητα στη χώρας μας. Τα πιστοποιητικά που επικρατούν σήμερα στην αγορά παρέχονται από εταιρείες οι οποίες λειτουργούν ως Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών (ΕΕΣ). Αυτές πιστοποιούν άλλα ΕΕΣ ή ακόμη και εκπαιδευτικά ιδρύματα (π.χ. τμήματα σε ΑΕΙ ή ΤΕΙ), προκειμένου να λειτουργούν ως εξουσιοδοτημένα εξεταστικά κέντρα ή να καταρτίζουν τους ενδιαφερομένους στην εξεταστέα ύλη. Προκειμένου να προωθήσουν στην αγορά τα πιστοποιητικά τους, οι φορείς που τα αντιπροσωπεύουν, τα διαφημίζουν χρησιμοποιώντας λέξεις (π.χ. διπλώματα, πτυχία κ.λ.π.) που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, επιχειρώντας να δημιουργήσουν μια εικόνα αναγνωρισμένων τίτλων σπουδών. Περαιτέρω, επιδιώκουν την υιοθέτηση ρυθμίσεων που θα επιβάλλουν την υποχρεωτική κατοχή αυτών των πιστοποιητικών για την πρόσληψη σε διάφορες θέσεις εργασίας. Τέτοιες ρυθμίσεις έχουν γίνει στην περίπτωση του Μητρώου Εκπαιδευτών του ΕΚΕΠΙΣ (ΥΑ 105128/2001, ΦΕΚ 6Β΄/9.1.2001) καθώς και στην πιο πρόσφατη τροποποίηση του προσοντολογίου του δημοσίου τομέα (ΠΔ 347/2003, ΦΕΚ 315Α΄/31.12.2003).

Καταρχάς, θα πρέπει να τονίσουμε ότι τα ΕΕΣ, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις που διέπουν τη λειτουργία τους (βλ. άρθρο 15 του Ν.1966/1991), δεν μπορούν να χορηγούν τίτλους σπουδών. Είναι μάλιστα υποχρεωμένα να ενημερώνουν σχετικά τους πελάτες τους. Στο σημείο αυτό η ολιγωρία της Πολιτείας για την πιστή εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας, επέτρεψε τη γενικευμένη παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού με αποτέλεσμα την άνθηση των δραστηριοτήτων πιστοποίησης τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να υφίστανται και τα αναμενόμενα ποιοτικά αποτελέσματα. Τα πράγματα επιδεινώθηκαν μετά τη θέσπιση της υποχρεωτικής κατοχής «διεθνώς αναγνωρισμένου» πιστοποιητικού χρήσης υπολογιστών για το διορισμό στο δημόσιο από 1.1.2005, με τις διατάξεις του ΠΔ 347/2003. Αν και η φράση «διεθνώς αναγνωρισμένο» δεν προσδιορίζονταν στο κείμενο του προεδρικού διατάγματος, οι εταιρείες πιστοποίησης αξιοποίησαν τη ρύθμιση για να δώσουν νέα ώθηση στα προϊόντα τους. Περαιτέρω, εκμεταλλεύτηκαν «έτοιμες» αγορές, όπως τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, προβάλλοντας τα προϊόντα τους ως απαραίτητο προσόν διορισμού και προχωρώντας ακόμη και σε συμβάσεις με διδάσκοντες των αντίστοιχων ιδρυμάτων. Φτάσαμε, έτσι, στο καταπληκτικό φαινόμενο, ΕΕΣ να πιστοποιούν ΑΕΙ και ΤΕΙ, τη στιγμή που κορυφώνονται και οι αντιδράσεις εναντίον της πιθανολογούμενης αναγνώρισης των ΕΕΣ που λειτουργούν ως παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων! Κατά χιλιάδες οι Έλληνες πολίτες και ιδίως οι νέοι καταφεύγουν σε διαδικασίες για την απόκτηση αυτών των πιστοποιητικών. Τα αποτελέσματα όμως στην πράξη δεν δείχνουν ότι αποκτούν και τις απαραίτητες δεξιότητες χρήσης ΗΥ, καθώς οι διαδικασίες πιστοποίησης δεν είναι συνοδεύονται πάντοτε από αξιοπιστία, ποιότητα και εγκυρότητα. Η ιστορία έχει πλέον καταντήσει «ανέκδοτο» αφού και φροντιστήρια ξένων γλωσσών «παρέχουν» τους γνωστούς «τίτλους σπουδών στην πληροφορική».

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας, προσπαθώντας να προασπίσει τόσο τα συμφέροντα των Πληροφορικών όσο και της ελληνικής κοινωνίας, έχοντας αίσθημα ευθύνης για την οικοδόμηση μιας πραγματικά δίκαιης Κοινωνίας της Πληροφορίας για όλους τους πολίτες, έχει ασκήσει μια σειρά από αιτήσεις ακυρώσεως, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατά της ΥΑ 105128/2001 και κατά του ΠΔ 347/2003. Έχει επίσης προχωρήσει σε δημόσιες παρεμβάσεις και καταγγελίες για το γεγονός ότι το ΠΔ 347/2003 δεν εξαιρούσε ούτε τους πτυχιούχους Πληροφορικής από την υποχρέωση κατοχής πρόσθετου πιστοποιητικού χρήσης υπολογιστών προκείμενου να διοριστούν στο δημόσιο! Αποτέλεσμα των καταγγελιών μας ήταν να εκδοθεί, από το Υπουργείο Εσωτερικών, η εγκύκλιος ΔΟΑ/Φ13/12635/7-6-2004 με την οποία καταργούνται τα πιστοποιητικά χρήσης Η/Υ στους κλάδους ΔΕ, ΤΕ και ΠΕ Πληροφορικής. Η ρύθμιση αφορά χιλιάδες αποφοίτους Πληροφορικής από ΤΕΕ, ΙΕΚ, τμήματα πληροφορικής ΤΕΙ και ΑΕΙ των οποίων αρχικά αμφισβητούνταν οι γνώσεις βασικής χρήσης υπολογιστών!

Επιπρόσθετα, οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών διδάσκονται, πάνω από μια δεκαετία, με σειρά μαθημάτων στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα τελευταία χρόνια το μάθημα της εξοικείωσης με τον Η/Υ εισέρχεται μεθοδικά ακόμη και στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Συνεπώς, οι βασικές γνώσεις, στις οποίες αναφέρεται το ΠΔ 50/2001, τεκμαίρεται ότι έχουν παρασχεθεί κατά την διάρκεια της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Οι προσπάθειες αυτές θα συνεχιστούν και θα ενισχυθούν προκειμένου να σταματήσει η κερδοσκοπία κυρίως εις βάρος των νέων της χώρας μας, οι οποίοι επιδιώκοντας μια θέση εργασίας πέφτουν θύματα παραπλανητικών μεθοδεύσεων. Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας εκφράζει την ιδιαίτερη ανησυχία των Ελλήνων Πληροφορικών για το γεγονός ότι κερδοσκοπικοί οργανισμοί και ιδιωτικές εταιρείες ουσιαστικά εμπορεύονται τίτλους πιστοποίησης στους Η/Υ και εκμεταλλεύονται την αγωνία χιλιάδων πολιτών για (μόνιμο ή προσωρινό) διορισμό και εξέλιξη στο δημόσιο τομέα. Είναι απαράδεκτο, οι πολλές φορές αμφιβόλου ποιότητας και εγκυρότητας διαδικασίες πιστοποίησης να προσπαθούν καθορίσουν με τα αντίστοιχα πιστοποιητικά, ποιος θα έχει πρόσβαση σε οποιαδήποτε θέση εργασίας. Η κατάσταση αυτή πλήττει το κύρος της δημόσιας παιδείας, μιας παιδείας που έχει ενσωματώσει τα μαθήματα της πληροφορικής και της χρήσης Η/Υ στα προγράμματα σπουδών όλων των βαθμίδων, μιας παιδείας που την υπηρετούν οι έλληνες Πληροφορικοί με ευθύνη και ζήλο ως εκπαιδευτικοί σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης. Η κατάσταση αυτή ουσιαστικά ενισχύει τον πληροφορικό αναλφαβητισμό και τη ψηφιακή ημιμάθεια και ενθαρρύνει τυχοδιωκτικές συμπεριφορές που καμία σχέση δεν έχουν με την ζητούμενη από όλους ποιότητα, έλεγχο και αξιοκρατία. Οδηγεί σε φαινόμενα στρεβλής επιχειρηματικότητας. Τα προβλήματα είναι γνωστά στους συναδέλφους πληροφορικούς που εργάζονται ως εκπαιδευτικοί σε ΚΕΣ ή ακόμη και στους συναδέλφους πληροφορικούς που είναι ιδιοκτήτες ΚΕΣ. Είναι διόλου ευκαταφρόνητα τα ποσά πληρώνουν τα ΚΕΣ στους λεγόμενους φορείς πιστοποίησης σε πάγια βάση, μόνο και μόνο για να πάρουν τον τίτλο ενός «εξουσιοδοτημένου κέντρου», και χωρίς να λαμβάνουν την ανάλογη τεχνική υποστήριξη και τις αναγκαίες εκπαιδευτικές παροχές. Επίσης είναι σημαντικά τα εξέταστρα κατά κεφαλήν για κάθε πιστοποιούμενο, εξέταστρα που όμως δεν διασφαλίζουν και την ποιότητα της διαδικασίας.

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (Ε.Π.Ε.) σταθερά επισημαίνει ότι βασική προϋπόθεση για την επιτυχία της αναβάθμισης της πληροφορικής παιδείας του ανθρώπινου δυναμικού της δημόσιας διοίκησης είναι η θεσμοθέτηση και η οργάνωση ενός αδιάβλητου, αξιόπιστου, έγκυρου, μη κερδοσκοπικού, ευρέως αποδεκτού και ανοικτού σε όλους συστήματος πιστοποίησης των γνώσεων χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών. Άλλωστε το δικαίωμα συμμετοχής του καθενός στην Κοινωνία της Πληροφορίας, σύμφωνα με παρ. 2 στο άρθρο 5α του Συντάγματος, αποτελεί πλέον υποχρέωση του Κράτους.

Το μοντέλο της χορήγησης ενός κρατικού πιστοποιητικού δεξιοτήτων έχει ήδη επιτυχημένα εφαρμοστεί και συναντήσει ευρεία απήχηση σε πολλές χώρες στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη μεγάλη επιτυχία του Βελγικού και του Γαλλικού συστήματος πιστοποίησης. Στη Γαλλία ειδικά λειτουργεί το σύστημα πιστοποίησης IT and Internet Proficiency Certificate (που αποτελείται από το Brevet Infromatique et Internet - το πιστοποιητικό B2i και το Certificat informatique et internet - το πιστοποιητικό C2i). Το σύστημα λειτουργεί υπό την αιγίδα του Γαλλικού Υπουργείου Παιδείας, είναι απόλυτα προσαρμοσμένο με το πρόγραμμα σπουδών στη χρήση των ΤΠΕ που ακολουθεί το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα, συναντά ευρύτατη απήχηση και αποδοχή στη Γαλλική κοινωνία και είναι σύμφωνο με το όραμα της Γαλλικής πολιτείας για τη μείωση του ψηφιακού χάσματος και την ευρεία προώθηση της πρόσβασης των νέων στις νέες τεχνολογίες και το Internet.

Στην Ελλάδα υπάρχει ένα πετυχημένο ανάλογο παράδειγμα: αυτό της πιστοποίησης γνώσεων στις ξένες γλώσσες που υλοποιείται από το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας και έχει συναντήσει την ευρύτατη αποδοχή της ελληνικής κοινωνίας. Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο του Γ΄ ΚΠΣ και του Επιχειρησιακού Προγράµµατος της «Κοινωνίας της Πληροφορίας», το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων έχει προχωρήσει στην υλοποίηση της πράξης της «Επιµόρφωσης των Εκπαιδευτικών στην Αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση». Την επιστηµονική και τεχνική υποστήριξη των διαδικασιών πιστοποίησης των δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών που επιμορφώνονται στη χρήση Η/Υ έχει το Ερευνητικό Ακαδηµαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (ΕΑΙΤΥ). Η διαδικασία της πιστοποίησης διεξάγεται με ηλεκτρονικό και αδιάβλητο τρόπο σε Κέντρα Πιστοποίησης (τα λεγόμενα ΚΕ.ΠΙΣ.). Τα ΚΕ.ΠΙΣ. είναι πλήρως εξοπλισµένα εργαστήρια των Παν/µίων και των ΤΕΙ που, αφού επιλεγούν µε ανοικτή διαδικασία, με τη σειρά τους πιστοποιούνται και συνεχώς ελέγχονται από τον επιστημονικό υπεύθυνο του έργου (ΕΑΙΤΥ). Η πιλοτική υλοποίηση του προγράμματος σε δύο νομούς το καλοκαίρι του 2002 αλλά και η γενικευμένη διαδικασία πιστοποίησης που τρέχει αυτή τη στιγμή (υπολογίζεται ότι θα γίνουν πάνω από 122.000 πιστοποιήσεις εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα) αποδεικνύουν εμπράκτως ότι η πολιτεία έχει τις δυνατότητες να προχωρήσει στο Κρατικό Πιστοποιητικό βασικών δεξιοτήτων χρήσης Η/Υ όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς αλλά για κάθε Έλληνα Πολίτη.

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας προτείνει την περαιτέρω επέκταση και γενίκευση αυτού του πλαισίου πιστοποίησης σε όλους τους πολίτες. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην οικοδόμηση μιας δίκαιης Κοινωνίας της Πληροφορίας για τη χώρα μας και με όραμα την εδραίωση και διάχυση των υπηρεσιών της πληροφορικής προς όφελος όλων των πολιτών, προτείνουμε σταθερά εδώ και καιρό (από το 2001) τη θεσμοθέτηση ενός αδιάβλητου και μη κερδοσκοπικού συστήματος πιστοποίησης γνώσεων χρήσης Η/Υ, που θα είναι υπό την εποπτεία και τον έλεγχο της πολιτείας. Το σύστημα αυτό θα παρέχει, μέσω εξετάσεων που θα διενεργούνται υπό την εποπτεία του ΥΠΕΠΘ, σε κάθε ενδιαφερόμενο δωρεάν ή με ένα συμβολικό αντίτιμο το Ενδεικτικό Χρήσης Υπολογιστών (το Ε.Χ.Υ.), ένα πιστοποιητικό σπουδών που θα πιστοποιεί βασικές δεξιότητες χειρισμού Η/Υ.

Το Ε.Χ.Υ. μπορεί να συνδέεται με διαφορετικά επίπεδα ώστε να μπορεί κάποιος να επιλέξει το επίπεδο που τον ενδιαφέρει, ανάλογα με τις γνώσεις που διαθέτει. Το Ε.Χ.Υ. μπορεί να συνδέεται και με την αντίστοιχη ύλη του προγράμματος σπουδών των μαθημάτων που καλύπτουν, ήδη από το Γυμνάσιο, τις δεξιότητες στη χρήση των Η/Υ. Τα επίπεδα γνώσης του Ε.Χ.Υ. θα πρέπει συνεχώς να αναπροσαρμόζονται (με ευθύνη εμπειρογνωμόνων της πληροφορικής) ανάλογα με τις εξελίξεις στο λογισμικό εφαρμογών. Το Ε.Χ.Υ. μπορεί επίσης μακροπρόθεσμα να επεκταθεί και να καλύψει ως πιστοποιητικό τις απαιτήσεις πιστοποίησης γνώσεων χειρισμού εξειδικευμένων προγραμμάτων εφαρμογών, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε δημόσιας υπηρεσίας (π.χ. εφαρμογές CAD και GIS για το ΥΠΕΧΩΔΕ, προγραμμάτων εφαρμογών λογιστικής για τις υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών κλπ.) καθώς επίσης και να συνδεθεί και με εξελληνισμένο λογισμικό καθώς και με λογισμικό ανοικτού κώδικα (open source software), με στόχο την πλήρη απεξάρτηση από εμπορικά συμφέροντα και κερδοσκοπικές επιδιώξεις. Η διαδικασία της πιστοποίησης των δεξιοτήτων του κάθε ενδιαφερόμενου θα είναι ανοικτή σε όλους και θα υλοποιείται με ηλεκτρονικό και αδιάβλητο τρόπο εξέτασης σε εξεταστικά Κέντρα Πιστοποίησης (σε εργαστήρια Η/Υ Δημοσίων Σχολείων, ΤΕΙ και ΑΕΙ) που το προσωπικό τους και ο εξοπλισμός τους θα πιστοποιούνται και αυτά με τη σειρά τους από την εποπτεύουσα δημόσια αρχή. Στο έργο αυτό οι έλληνες Πληροφορικοί θα μπορούσαν να είναι αρωγοί. Με τις γνώσεις μας, το νεανικό μας ενθουσιασμό αλλά και το αίσθημα ευθύνης που μας διακατέχει απέναντι στην επιστήμη που σπουδάσαμε και υπηρετούμε, εμείς οι πληροφορικοί θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε με κάθε τρόπο στην επιτυχία αυτής της προσπάθειας.

Η Ε.Π.Ε., ως ο επαγγελματικός φορέας των Ελλήνων Πληροφορικών, έχει την υποχρέωση να υποστηρίξει με κάθε μέσο την πρόταση του Ε.Χ.Υ. καθώς πιστεύει ότι αυτή είναι απόλυτα συμβατή με τις απαιτήσεις της διαφάνειας, της αντικειμενικότητας και της αξιοπιστίας που πρέπει να ικανοποιεί κάθε διαδικασία πιστοποίησης. Η Ένωση μας πιστεύει ότι με την πρόταση αυτή συνδέεται ουσιαστικά η δημόσια εκπαίδευση με τις παραγωγικές ανάγκες της κοινωνίας μας. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι δεν στρεφόμαστε αντίθετα στα Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών και στην ελεύθερη επιλογή του κάθε πολίτη να καταρτιστεί στη χρήση Η/Υ ή να συμμετέχει σε οποιαδήποτε διαδικασία εξέτασης επιθυμεί. Πιστεύουμε ότι η πρότασή μας συνεισφέρει στο να δημιουργηθούν συνθήκες υγιούς επιχειρηματικότητας και να ενισχυθεί το επίπεδο του θεμιτού ανταγωνισμού, με όφελος τελικά την ποιότητα και την αξιοπιστία.

Τονίζουμε, με την ευκαιρία τούτης της ημερίδας, ότι είναι αναγκαίο πλέον η Πολιτεία να αξιοποιήσει με συστηματικό τρόπο το υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει η χώρα στους τομείς των ΤΠΕ. Οι προτάσεις μας σηματοδοτούν το ξεκίνημα μιας πορείας θεσμικών αναπροσαρμογών ώστε οι Έλληνες Πληροφορικοί να μπορέσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην έρευνα και ανάπτυξη συστημάτων, στην παραγωγή και στην παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας προς όφελος όλης της κοινωνίας. Γίνεται συνεπώς ξανά επίκαιρη η αναγκαιότητα ίδρυσης, με νόμο του κράτους (σχετική πρόταση νόμου έχει ήδη καταρτίσει και υποβάλει η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας προεκλογικά), του Εθνικού Επιμελητηρίου Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Αυτός είναι και ο μοναδικός δρόμος που θα οδηγήσει τη χώρα μας σε μια πραγματικά αναπτυξιακή πορεία προς την Κοινωνία της Πληροφορίας.

Εμείς οι πληροφορικοί έχοντας κατανοήσει τον επιχειρησιακό χαρακτήρα της πληροφορικής μέσα από τις σπουδές μας και την εργασία μας, το γεγονός, δηλαδή, ότι «είναι ένας διαμεσολαβητής που επιτρέπει στον άνθρωπο να τροποποιήσει την πραγματικότητα μέσω της σύλληψης και παραγωγής αγαθών-υπηρεσιών, της διεξαγωγής έρευνας, της επικοινωνίας, της πληροφόρησης και της βοήθειας στη λήψη αποφάσεων» πιστεύουμε ότι από εμάς εξαρτάται «εάν η κουλτούρα της πληροφορικής θα εξελιχθεί προς την οργουελιανή κατεύθυνση της κοινωνικής απομόνωσης, ή αντιθέτως θα αποτελέσει εργαλείο πολιτισμικής αλληλεγγύης και κοινωνικής ένταξης» (S. Papert).

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ευχαριστούμε τον κ. Βασίλη Γερογιάννη, Αντιπρόεδρο της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας.

Ακολουθεί συζήτηση. Η συντονίστρια αναφέρει τον αύξοντα αριθμό της θέσης κάθε παρεμβαίνοντα προκειμένου να ενεργοποιηθεί το μικρόφωνό του.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Το #62 παρακαλώ.

κ. Χ. Κατριβέσης: Καταρχήν να ευχαριστήσω το Προεδρείο και όλους τους συμμετέχοντες για την ευκαιρία που μας έδωσαν σήμερα με το να μας εκθέσουν τα προβλήματα του κλάδου τους και άλλα γενικότερα ζητήματα. Λέγομαι Κατριβέσης Χρήστος, είμαι Γραμματέας του Α’ Περιφερειακού Επιμορφωτικού Κέντρου Αθήνας, αν και δεν ανήκω στο χώρο της πληροφορικής, χαρακτηρίζουμε κάποιους συναδέλφους οι οποίοι έρχονται προκειμένου να διοριστούν στην δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Βλέπω πολλά πράγματα που αντιμετωπίζουμε και εμείς και πολλές αναλογίες όσον αφορά το έργο της επιμόρφωσης, έτσι όπως έχει διαγραφεί μέσω του παιδαγωγικού ινστιτούτου μέσα σε τρεις (3) φάσεις. Βλέπω μια σύγκλιση στους προβληματισμούς.

Οι βασικές σπουδές μου είναι στην εκπαίδευση και έχω master στο αντικείμενο της δια βίου εκπαίδευσης και είμαι πτυχιούχος της ιατρικής παράλληλα. Όλα αυτά τα πράγματα φαίνονται κάπως ασύμβατα αλλά νομίζω ότι μου δίνεται το δικαίωμα να διατυπώσω δύο (2) ερωτήσεις σε διαφορετικούς αποδέκτες. Αφ’ ενός στην κα Δενδρινού σχετικά με το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, επειδή έλαβα και εγώ μέρος σε αυτές τις εξετάσεις, συμφωνώ δε μαζί της στη πλημμελή υποστήριξη από πλευράς χώρων, από πλευράς ηχητικής κάλυψης, κλπ.

Η ερώτηση είναι, τελικά η απάντηση στο ερώτημα αν ισχύει το Κ.Π.Γ. στο εξωτερικό και ιδιαίτερα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι με ένα ναι ή ένα όχι ή είναι σε φάση εξέλιξης και θα ισχύσει στο μέλλον.

Η δεύτερη ερώτηση απευθύνεται στην κα Κρασαδάκη, σχετικά με την έρευνα που μας ανέπτυξε, μιλάει σε ένα σημείο για μια προτεινομένη θεωρητική προσέγγιση των δεξιοτήτων και εκεί βλέπει κανείς ότι κατανέμει τις βασικές δεξιότητες σε τρία (3) επίπεδα, βασικές, δεξιότητες χρήσης σε όλα τα επίπεδα και υψηλής εξειδίκευσης επαγγελματικές δεξιότητες. Στο δεύτερο επίπεδο μιλάει για το e-learning, e-health e-government, κ.λπ. Ποια είναι η διαφοροποίηση μεταξύ αυτού του επιπέδου και του επόμενου; Οι υψηλής εξειδίκευσης επαγγελματικές δεξιότητες ποιες είναι τελικώς και ποιους αφορούν;

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Να ζητήσουμε από την κα Δενδρινού να απαντήσει και να προτείνω, για να αποφύγουμε την ταλαιπωρία των εισηγητών, αν έχετε ερωτήσεις για την κα Δενδρινού, να απαντηθούν όλες μαζί.

Καθ. Β. Δενδρινού (πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας): Παρόλο που δεν θα ήθελα να καταναλώσω το χρόνο της ημερίδας μιλώντας για το Κ.Π.Γ. θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συμφωνήσω με τον προηγούμενο ομιλητή σχετικά με τις εγκαταστάσεις. Νομίζω δε ότι είναι θέμα που θα απασχολήσει την πολιτεία σε οποιοδήποτε έργο αναλαμβάνει. Σαν εξεταστικά κέντρα, το κράτος χρησιμοποιεί τα σχολεία τα οποία όλα δεν έχουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλή διεξαγωγή των εξετάσεων σε σύγκριση με άλλους ιδιωτικούς φορείς που έχουν υψηλά δίδακτρα και φυσικά έχουν πολύ ανώτερες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Όσον αφορά το θέμα των ηχητικών εγκαταστάσεων δεν είναι της ώρας να συζητήσουμε, όμως γενικά η υλικοτεχνική υποδομή της πολιτεία είναι ένα ζήτημα, που αν αναπτυχθούν παράλληλα διάφορα συστήματα για διάφορους χώρους, θα μπορούν να εξυπηρετήσουν και αυτή τη κατάσταση.

Όσον αφορά την ερώτησή σας, η αναγνώριση ενός πιστοποιητικού στο εξωτερικό, στην Ε.Ε. δεν είναι κάτι που γίνεται αυτόματα. Πρώτα πρέπει ο οποιοσδήποτε φορέας να μπεί σε μια διαδικασία μιας διμερούς ή πολυμερούς συμφωνίας. Αυτή τη στιγμή, το Κ.Π.Γ. έχει κάνει κάποιες τέτοιες ενεέργειες διμερών συμφωνιών και αναγνωρίζεται παραέξω. Από εκεί και πέρα από ποιους φορείς αναγνωρίζεται στο εξωτερικό δεν είναι ζήτημα μόνο του συστήματος, είναι και ζήτημα του αποδέκτη. Για παράδειγμα, το Γαλλικό Ινστιτούτο το οποίο υποστήριζε για χρόνια τις εξετάσεις για τα πιστοποιητικά γλωσσομάθειας της Γαλλικής γλώσσας, έδωσε κάποιες οδηγίες και ανακοίνωσε στις χώρες μέλη της Ε.Ε, που διενεργούνται οι εξετάσεις με τη δική του υποστήριξη, ότι τα Γαλλικά Πανεπιστήμια δέχονται μόνο τις γαλλικές εξετάσεις. Με αυτό θέλω να πω ότι δεν είναι αυτόματη για οποιοδήποτε σύστημα η αναγνώρισή του. Θα σας πω αντίστοιχα ότι τα αγγλικά (Cambridge) και γαλλικά πιστοποιητικά, την αναγνώριση που έχουν στην Ελλάδα δεν την έχουν σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Είναι η δική μας η πιστοποιητικοθηρία που έχει δημιουργήσει αυτά τα δεδομένα και σημειωτέον ότι το Βρετανικό Ινστιτούτο, ειδικά για το Cambridge, είχε κάνει ειδικό web-site για τους Έλληνες. Θέλω να πω ότι, το ζήτημα της αναγνώρισης είναι και για τα συστήματα πιστοποίησης που θα δημιουργηθούν στην Ελλάδα, πρέπει να δημιουργήσουν μια πολιτική και σε τι στοχεύει, σαφώς δεν είναι μόνο η Ελληνική αγορά αλλά θα σκεφτόμαστε την αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό θα εξαρτηθεί από την πολιτική που θα ακολουθήσει γιατί δεν γίνεται αυτόματα.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): το # 40.

Ομιλητής: Το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας είναι εναρμονισμένο όπως είδαμε στην διαφάνεια με το European framework που υπάρχει για τη γλώσσα και είναι εναρμονισμένο και το ελληνικό πιστοποιητικό μέσα σε αυτό, αν αυτόματα δίνει στο ελληνικό πιστοποιητικό μια αναγνώριση στο εξωτερικό.

Καθ. Β. Δενδρινού (πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας): Επιλέξαμε και εμείς να ακολουθήσουμε κάτι το οποίο ήταν ήδη διαμορφωμένο, γι αυτό είπα ότι και για οποιοδήποτε άλλο σύστημα πιστοποίησης στην Ελλάδα, αν ακολουθήσει κάποια δεδομένα τα οποία μπορούν να το βάλουν κάτω από μια ευρωπαϊκή ομπρέλα και παράλληλα ο,τιδήποτε διερευνάται και διαμορφώνεται, και τελικά ο τελικό στόχος είναι αυτός η ευρωπαϊκή πιστοποίηση και όχι μόνο με δεδομένα που έχουμε ανάγκες φυσικό είναι να είναι πιο αναγνωρισμένο. Αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή εμείς υιοθετήσαμε αυτά τα επίπεδα, τελειώσαμε. Από κει και πέρα, πρέπει να κάνουμε όλες τις διαδικασίες προκειμένου εμείς αφενός να δούμε αν υπάρχουν κι αφετέρου να προσφέρουμε επίσης στοιχεία που να συνεχίσετε να γίνεται έτσι και να συνεχίσει να το κάνει το συμβούλιο της Ευρώπης. Οι απαιτήσεις και τα κριτήρια πρέπει να αναπροσδιορίζονται με βάση την έρευνα που γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Ομιλητής: Θα ήθελα να μου επιτραπεί μια πολύ σύντομη τοποθέτηση. Ξεκινάω από τον κ. Γερογιάννη. Η γενίκευση περί των πιστοποιήσεων που υπάρχουν ως σήμερα δεν νομίζω ότι είναι ορθή. Όλα τα πιστοποιητικά σαφώς δεν πρέπει να τα βάζουμε σε ένα γενικό αφορισμό. Ούτε θα χρησιμοποιήσω τον όρο ανταγωνιστικότητα, θα το πω ευγενή άμιλλα μεταξύ των πιστοποιήσεων που πρέπει να υπάρχουν στη χώρα μας και που πρέπει να διέπονται από ορισμένους κανόνες. Άρα ένα πολύ γενικό συμπέρασμα ότι ζητείται στην Ελλάδα θεσμικό πλαίσιο και επειδή είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψουμε τον τροχό από την αρχή, τόσο σε επίπεδο ξένης γλώσσας, όσο και στην πληροφορική και σε άλλα επαγγέλματα, και θα αναφερθώ στην πολύ καλή έρευνα του Πολυτεχνείου Κρήτης που μας ανέπτυξε η κα Κρασαδάκη. Για κάθε επάγγελμα το οποίο κάποιος θέλει να κατοχυρώσει υπάρχει ένα δίκτυο των χωρών της Ευρώπης, μεταξύ των NRP όπως ονομάζονται το National Reference Point, όπου την θέση του NRP στην Ελλάδα έχει ο ΟΕΕΚ και πολύ ορθά η πολιτεία τον έχει ορίσει ως αρμόδιο φορέα για την αναγνώριση των φορέων που θα πιστοποιήσουν, έτσι λοιπόν πιστεύω ότι, αν ακολουθηθούν όλες οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, και στο σημείο αυτό να χαιρετήσω την πρωτοβουλία της κυβέρνησης, όπως ακούσαμε από τους εκπροσώπους της, για την προώθηση του κρατικού πιστοποιητικού πληροφορικής και συγχαίρω την ΕΠΕ για την δυναμική πρωτοβουλία της σε αυτό το θέμα, αν λοιπόν ακολουθηθούν όλες οι ευρωπαϊκές οδηγίες, ακολουθήσουμε αυτά τα οποία προβλέπει το ευρωπαϊκό δίκτυο για τα σημεία αναφοράς της αναγνώρισης των πιστοποιήσεων, θα έχει λυθεί αυτό το πρόβλημα το οποίο δεν ταλανίζει μόνο τους πληροφορικάριους, είναι και σιδηρουργοί, οι ηλεκτροσυγκολλητές, κ.λπ. Κλείνοντας αναφέρω ότι, το Τμήμα Διεθνών εξετάσεων του Cambridge, είναι πλήρως εναρμονισμένο μέσα σε αυτό που λέμε ευρωπαϊκό πλαίσιο πιστοποίησης, τα διπλώματα τα οποία υπάρχουν στην ελληνική γλώσσα, διέπονται από όλους τους κανόνες που το Cambridge εφαρμόζει, και μάλιστα έχουν και την ανάλογη διαβάθμιση που ο ΟΕΕΚ ενδέχεται να αναγνωρίσει ή να δημιουργήσει στο κρατικό πιστοποιητικό στην πληροφορική αλλά και καλύτερα να γνωρίζει όλα τα ευρωπαϊκά πιστοποιητικά τα οποία καλύπτουν αυτές τις ανάγκες. Ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Αν συμφωνείτε και εσείς προτείνω να απαντούν οι ομιλητές από τη θέση τους. Το #18.

κα Λ. Κρασαδάκη (εργαστήριο ΕΡΓΑΣΥΑ Πολυτεχνείου Κρήτης): Καταρχήν να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να αναφερθώ σε κάποιες λεπτομέρειες που δεν ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου. Η έρευνα έχει αποδείξει ότι οι γνώσεις, οι ικανότητες και οι δεξιότητες είναι τρία (3) διαφορετικά πράγματα τα οποία δημιουργούν το “know-how” το οποίο έχει τη δυνατότητα να αξιοποιεί κάθε εργαζόμενος στη δουλειά του.

Ειδικότερα, όσον αφορά τις δεξιότητες, σύμφωνα με την άποψη του NorthWest Center for Emerging Technologies αυτές διαχωρίζονται σε κάποια επίπεδα. Παρουσιάσαμε την προσέγγιση που αναλύει τις δεξιότητες πυραμιδικά σε τρία (3) επίπεδα. Στο βασικό επίπεδο, που αφορά τις δεξιότητες εισόδου ενός ψηφιακά εγγράμματου στο χώρο των σύγχρονων τεχνολογιών, εντάσσονται και οι βασικές δεξιότητες πληροφορικής. Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκονται οι δεξιότητες που είναι κοινές για όλα τα επαγγέλματα ανεξαρτήτως του χώρου εργασίας. Για παράδειγμα, ένας προγραμματιστής πρέπει να ξέρει να προγραμματίζει γενικότερα, δεν έχει σημασία ποιο εργαλείο θα πρέπει να χρησιμοποιεί. Αν ενδιαφερόμαστε για τη γνώση του εξειδικευμένου εργαλείου, τότε αναφερόμαστε στο τρίτο επίπεδο σύμφωνα με την πυραμιδική προσέγγιση. Εμείς μιλήσαμε στην παρουσίαση μας για το πρώτο και δεύτερο επίπεδο. Δηλαδή, το επίπεδο των βασικών δεξιοτήτων και το επίπεδο των εξειδικευμένων δεξιοτήτων το οποίο δεν εξειδικεύεται απαραίτητα σε κάθε επιχειρησιακό περιβάλλον, το οποίο ενδεχομένως απαιτεί κάποια ταύτιση με τις δικές του ανάγκες και με τις δικές του τεχνολογικές λύσεις τις οποίες εφαρμόζει.

Όσον αφορά τη δεύτερη προσέγγιση που παρουσιάσαμε και η οποία ανακοινώθηκε πρόσφατα και αποτελεί πλαίσιο διαλόγου και προβληματισμού από το e-Skills Forum, οι δεξιότητες διαχωρίζονται και πάλι σε τρεις (3) διαφορετικές ενότητες. Οι δεξιότητες που ονομάζονται ως υψηλής εξειδίκευσης επαγγελματικές δεξιότητες αφορούν πραγματικά τους επιστήμονες πληροφορικής που διαθέτουν εκείνες τις δεξιότητες για να παράγουν προϊόντα που εμπεριέχουν καινοτομία και ευφυΐα τέτοια ώστε αυτά να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης της κοινωνίας της πληροφορίας. Δεν μιλάμε για απλές δεξιότητες και έχουμε ξεφύγει εντελώς από τη λογική των βασικών δεξιοτήτων.

Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να αναφέρω ότι μια πρακτική που εφαρμόζεται στις ΗΠΑ είναι η απογραφή δεξιοτήτων. Όσο περίεργο και αν ακούγεται σε μια διαδικασία απογραφής δεξιοτήτων, ενημερώνεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα το Υπουργείο Εργασίας με το ποιες είναι οι ειδικότητες πληροφορικής, καταργώντας ή προσθέτοντας νέες και αν θέλετε για κάθε μια ειδικότητα ποιες είναι οι δεξιότητες στις οποίες αναλύεται η κάθε μια ειδικότητα. Με το σκεπτικό ότι η τεχνολογία τρέχει, μια δεξιότητα που εμπεριέχετε μέσα σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, σε μια συγκεκριμένη ειδικότητα, μπορεί μετά από παρέλευση λίγων ετών να μην υφίσταται και να έχουν προστεθεί νέες δεξιότητες οι οποίες περιγράφουν το συγκεκριμένο επάγγελμα. Αυτή είναι η απάντηση μου και ελπίζω να σας κάλυψε.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): To # 94

κ. Δημήτρης Τσίγκος: Λέγομαι Δημήτρης Τσίγκος, είμαι μέλος της Ένωσης Πληροφορικών, συμμετέχω δε σε μια εταιρία e-learning. Οπότε ο χώρος μού είναι πολύ οικείος και έχουμε δουλέψει με πολλά κέντρα ελευθέρων σπουδών. Μου κάνει εντύπωση ότι αρκετοί πελάτες μας δεν δίνουν μεγάλη σημασία στην ουσία, που είναι η κατάρτιση, όσο στην πιστοποίηση. Στην διαφήμιση τους, προσπαθούν να βγάλουν το outcome και όχι στην εκπαίδευση. Η ερώτηση είναι η εξής: Η αγορά της πληροφορικής στην Ελλάδα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση. Αυτό το λένε όλες οι αναλύσεις, δεν υπάρχει ανάπτυξη, και ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητας μας έχει να κάνει με την ανατροπή αυτών των παραγόντων που οδηγούν σε αυτή τη χαμηλή ανάπτυξη. Κεντρικός πυρήνας της πρότασής μας το ΕΘΕΕΠ. Η πρόταση ως προς το ενδεικτικό χρήσης υπολογιστών, θεωρούμε ότι θα δημιουργήσει ζημιά στο τμήμα της βιομηχανίας της πληροφορικής που ασχολείται με την κατάρτιση; Ή θα την ενισχύσει; νομίζουμε δηλαδή πως ερχόμαστε σε κόντρα με τους συναδέλφους, αυτούς που έχουν κέντρα ελευθέρων σπουδών και κάνουν κατάρτιση ή μήπως δίνουμε ένα κοινά αποδεκτό εργαλείο, ώστε ο ανταγωνισμός να δουλέψει σε πιο υγιή βάση; και τέλος αποδεχόμαστε την ανάγκη της κατάρτισης σε εξειδικευμένα τεχνικά αντικείμενα που είναι πέραν των προγραμμάτων των πανεπιστημίων ή όχι;

κ. Γερογιάννης (αντιπρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Θα πρέπει να τονίσουμε ότι δεν είμαστε ενάντιοι στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, στις ιδιωτικές δράσεις, κατάρτισης, επιμόρφωσης, πιστοποίησης. Αντίθετα πιστεύουμε ότι η πρότασή μας θα ενισχύσει εκείνες τις δράσεις οι οποίες ξεχωρίζουν ή ακόμα και αν δεν μπορούν να δείξουν προς την ελληνική κοινωνία ότι ξεχωρίζουν, τους δίνει μια ευκαιρία με τη κτήση του κρατικού πιστοποιητικού χρήσης υπολογιστών να συναγωνιστούν σε μια ισότιμη βάση και να αναδείξουν τα θετικά τους στοιχεία. Εμείς πιστεύουμε ότι η δημόσια παιδεία στη χώρα μας πλήττεται σήμερα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα προσωπικό , από το δικό μου χώρο, στο ΤΕΙ Λάρισας που είμαι Καθηγητής. Ήρθε κάποιος εκπρόσωπος σπουδαστών, δείχνοντας μου μια λίστα σπουδαστών που έχουν πιστοποιητικό χρήσης υπολογιστών (από τα γνωστά) με δύο (2) αιτήματα. Το πρώτο αίτημα ήταν να εξαιρεθεί από το μάθημα και το δεύτερο αίτημα ότι, αν κοπούμε θα υπάρχει πρόβλημα αφού γνωρίζουμε υπολογιστές. Η πληροφορική εκπαίδευση στην Ελλάδα, λοιπόν, πηγαίνει προς φθίνουσα πορεία. Τα παιδιά του Λυκείου που κάνουν πληροφορική, όταν έρχονται στο ΤΕΙ είναι ψηφιακά αναλφάβητα. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Η απάντηση στο ερώτημα είναι ότι θα ενισχύσει προφανώς εκείνους τους επαγγελματίες που κάνουν σωστά τη δουλειά τους και θα τους βοηθήσει να πάνε ακόμα καλύτερα.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): To # 52

Ομιλητής: Αγαπητοί σύνεδροι, με συγχωρείτε που θα δευτερολογήσω για λίγο, γιατί νομίζω ότι υπάρχει μια σύγχυση σε αυτό που προσφέρουν τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών. Εμείς δεν προσφέρουμε πιστοποίηση, και όταν αναφέρεστε σε εμάς, να μην αναφέρεστε στους φορείς πιστοποίησης. Εμείς, προσφέρουμε εκπαίδευση και πολύ πριν βγουν τα πιστοποιητικά, είμαστε κάτι σαν τα φροντιστήρια Αγγλικών, για εκμάθηση ξένης γλώσσας. Αν υπάρχουν πιστοποιητικά, είτε στην Αγγλική γλώσσα, είτε στην πληροφορική, τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών δεν είναι αυτά που τα δίνουν. Δεν θέλω λοιπόν, όταν αναφέρεστε σε αυτά να λέτε ότι προσφέρουν τα πιστοποιητικά. Να μας ξεχωρίσετε επιτέλους από τους φορείς πιστοποίησης. Εμείς και πιστοποίηση να μην υπάρχει, εκπαιδεύουμε τον κόσμο που δεν έτυχε να περάσει σε ΑΕΙ ή ΤΕΙ, στη χρήση των γνώσεων υπολογιστών. Μπορείτε τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών να τα λέτε φροντιστήρια. Άλλα τα φροντιστήρια που παρέχουν εκπαίδευση στη πληροφορική και άλλο οι φορείς πιστοποίησης. Εμείς, είπαμε ότι θέλουμε το κρατικό πιστοποιητικό και οι μαθητές μας όπως και οι μαθητές άλλων φορέων θα δίνουν εξετάσεις για το κρατικό πιστοποιητικό αρκεί να είναι αδιάβλητες. Είναι άλλη η εκπαιδευτική διαδικασία και άλλη η εξεταστική διαδικασία. Στα Αγγλικά, αν κάποιος μαθητής ζούσε για ένα διάστημα στην Αγγλία , ερχόμενος στην Ελλάδα, χωρίς να πάει σε κάποιο φροντιστήριο, μπορεί να κάνει τα χαρτιά του και να δώσει για την απόκτηση κάποιου πιστοποιητικού. Στην πληροφορική, μπορεί να μάθει κάποιος μόνος του, να πάει να δώσει να πάρει κάποιο πιστοποιητικό, όποιο και να είναι αυτό. Εμείς λοιπόν, δεν προσφέρουμε την πιστοποίηση, προσφέρουμε την εκπαίδευση. Θα ήθελα να το ξεκαθαρίσω αυτό, τι προσφέρουν και τι κενό καλύπτουν τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών στη κοινωνία. Ευχαριστώ πολύ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): To # 149

Ομιλητής: Ακούστηκε ένα νούμερο, ότι ήδη έχουν πιστοποιηθεί διακόσιες χιλιάδες (200.000) άνθρωποι και τι θα γίνει με αυτούς. Να συνδέσω και τις τοποθετήσεις των δύο συναδέλφων μου που έχουν εργαστήρια ελευθέρων σπουδών. Είναι γεγονός και γνωστό ότι τα εργαστήρια κάνουν εκπαίδευση και όχι πιστοποίηση. Το πρόβλημα το μεγάλο είναι ότι τα τελευταία τρία - τέσσερα χρόνια, η όλη εκπαιδευτική διαδικασία των εργαστηρίων, οδήγησε και ήταν προσανατολισμένη να πάει ο κόσμος να πάρει τα συγκεκριμένα πιστοποιητικά. Οι οποίες κατά την άποψη μου, και είναι γενικευμένη αυτή η άποψη, η εξεταστική τους διαδικασία δεν έλεγχε ουσιαστικά τις δεξιότητες. Οπότε τα εργαστήρια προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτών των εξετάσεων μάθαιναν τον κόσμο μηχανικά, ποια κουμπιά πρέπει να πατάς, ποιες κινήσεις πρέπει να κάνεις για να περάσεις τις συγκεκριμένες εξετάσεις.

Το δεύτερο ζήτημα, το οποίο μπαίνει, είναι αν οι συγκεκριμένες διαδικασίες πιστοποίησης τηρούν τις απαιτήσεις της διαδικασίας. Το προηγούμενο Π.Δ., γιατί επίκειται αλλαγή του όπως ειπώθηκε, το 347/2003, μιλούσε για φορείς διεθνώς αναγνωρισμένους, οι οποίοι τηρούν αξιόπιστες διαδικασίες πιστοποίησης. Βγήκε κάποια υπουργική απόφαση να μας πει, ποιοι φορείς τηρούν αυτές τις προϋποθέσεις; Συνεπώς, με δικιά τους ευθύνη είπαν ότι εμείς τους τηρούμε, και με δικιά τους ευθύνη προσανατόλισαν τον κόσμο στην άποψη, δημιούργησαν το κλίμα, ότι όποιος πάρει αυτά τα πιστοποιητικά, θα μπορεί να τα καταθέσει αύριο στο ΑΣΕΠ. Πρέπει να βλέπουμε τη πραγματικότητα, όπως έχει διαμορφωθεί. Ποια είναι από ό,τι φαίνεται, η ειλημένη απόφαση της πολιτείας, να προχωρήσει στο κρατικό πιστοποιητικό γνώσης και χρήσης Η/Υ.

Τι θα γίνει, γιατί ζούμε σε μια ελεύθερη οικονομία, με τις πιστοποιήσεις που υπάρχουν ή πρόκειται να δημιουργηθούν ή να έρθουν. Δεν πρέπει και εκεί να μπουν κάποια κριτήρια, όσο αφορά την αξιοπιστία της εξεταστικής διαδικασίας; και ρωτώ: Μπορεί να γίνονται εξετάσεις σε χίλια (1.000) εξεταστικά κέντρα αυτή τη στιγμή, μπορεί ο φορέας αυτός ο συγκεκριμένος να ελέγχει την αξιοπιστία των εξετάσεων που γίνονται σε αυτά τα κέντρα; Μέχρι τώρα, γιατί τα πιστοποιητικά που χορηγούνται από το Cambridge, κ.λπ., ήταν αδιαμφισβήτητου αξίας; Από την ελληνική κοινωνία η αξιοπιστία των εξετάσεων τους, από κανένα δεν μπήκε σε ερωτηματικό. Δεν αμφισβητήθηκε. Γιατί οι εξετάσεις γινόταν με συγκεκριμένο τρόπο. Άλλο εκπαιδευτικά κέντρα, και άλλο εξετάσεις. Οι εξετάσεις γίνονταν στα σχολεία, οι μαθητές πολλών φροντιστηρίων καθόταν δίπλα ο ένας στον άλλο, οπότε δεν αμφισβητούνταν η αξιοπιστία. Πότε για το ίδιο το πιστοποιητικό γράψαν οι εφημερίδες ότι διαρρεύσαν τα θέματα κ.λ.π.; Όταν μπήκαν οι εξετάσεις μέσα στα εκπαιδευτικά κέντρα. Και αυτό γιατί πάει να το κάνει; γιατί από κει θα βγάλει περισσότερα χρήματα ο φορέας πιστοποίησης.

Άρα πρέπει να δούμε τη πραγματικότητα, όπως έχει διαμορφωθεί και πρέπει να πάρει η πολιτεία, η ΕΠΕ και όλοι οι φορείς, γενναίες αποφάσεις και τοποθετήσεις. Δεν μπορεί να παραβλέπουμε μια κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί. Αυτές οι πιστοποιήσεις, π.χ. το ECDL, στις άλλες χώρες δεν έχουν την ίδια αξία που έχουν στη χώρα μας. Βγαίνει κάποιος και θέλει να αυτοαξιολογηθεί, αν γνωρίζει κάποιες συγκεκριμένες εφαρμογές. Πάει σε ένα εξεταστικό κέντρο και ζητά να πιστοποιηθεί για το word. Δίνει την πιστοποίηση του και τελειώνει. Δεν χρησιμοποιούνται πουθενά αλλού. Στην Ελλάδα, επειδή κυνηγάμε τα χαρτιά και το γεγονός ότι το πενήντα τοις εκατό (50%) της οικονομίας, είναι ο δημόσιος τομέας και όλοι θέλουν να προσληφθούν εκεί, πραγματικά έχει δημιουργηθεί μια βιομηχανία και πουλάμε ελπίδες.

Συνεπώς, επειδή έχουν πάρει αυτό το χαρακτήρα, επειδή αν αναγνωριστούν και όποιες πιστοποιήσεις αναγνωριστούν, πρόκειται οι κάτοχοί τους, και γι αυτό θα τις πάρουν, θα τις χρησιμοποιήσουν στο ΑΣΕΠ, θα πρέπει να διασφαλιστεί πάση θυσία, η αξιοπιστία τους. Και πως διασφαλίζεται αυτό; Με κάποια κριτήρια που θα θέσει προφανώς ο ΟΕΕΚ. Λέει εδώ ότι, οι εξετάσεις θα γίνονται σε συγκεκριμένα εργαστήρια ΑΕΙ ή ΤΕΙ και ίσως αργότερα σε σχολεία ή ΙΕΚ. Δηλαδή, σε πιστοποιημένες εκπαιδευτικές μονάδες. Τέλος. Όταν υπάρχει μια τέτοια διαδικασία, όταν υπάρχει επιτήρηση, θα αμφισβητήσει κανείς την αξιοπιστία των εξετάσεων;

Και εδώ λοιπόν ρωτώ και ρωτώ την ΕΠΕ. Αν τεθούν τέτοια κριτήρια και στους ιδιωτικούς φορείς πιστοποίησης, όπως τους λέτε, δηλαδή σε αναγνωρίζω αλλά εφόσον η εξεταστική σου διαδικασία τηρεί τα κριτήρια αξιοπιστίας που είναι, διαχωρισμός εκπαιδευτικού κέντρου και εξεταστικού, για να μην υπάρχουν και τα προβλήματα της ταύτισης που αναφέρατε, να πιστοποιηθούν. Ποια πιστοποίηση θέλουν να πάρουν; Όποιος πείσει, ότι πραγματικά είναι πιο αξιόλογη η πιστοποίηση του. Το κρατικό ή οποιαδήποτε άλλη. Δεν πρέπει να έχουμε θέσεις ακραίες, ζούμε σε μια ελεύθερη οικονομία. Αν δηλαδή η ΕΠΕ αποφασίσει ότι θέλει μόνο το κρατικό πιστοποιητικό και δεν πρέπει να αναγνωριστούν οι άλλες πιστοποιήσεις, φοβάμαι ότι δεν το επιτρέπει και το σύνταγμα. Θα υπάρχουν ενστάσεις σε Σ.τ.Ε, κ.λπ. Αλλά νομίζω ότι πρέπει και έχει δικαίωμα η πολιτεία να θέσει αυστηρά κριτήρια όσο αφορά την αξιοπιστία. Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα. Το ερώτημα τώρα που μπαίνει, αυτοί οι διακόσιες χιλιάδες (200.000) που πήραν αυτά τα πιστοποιητικά, χωρίς να ακολουθούν οι φορείς πιστοποίησης τα κριτήρια που πιθανώς θα θέσει ο ΟΕΕΚ, τι γίνεται;

Αρχή σελίδας

κ. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Αν μου επιτρέπετε να απαντήσω. Το ερώτημα είναι αυτοί που δεν το πήραν, τι θα γίνουν; δεν θα διοριστούν επειδή δεν έχουν πιστοποιητικά; δεύτερον, το ερώτημα είναι αυτοί που πήραν τα πιστοποιητικά, τα πήραν από φορείς που πληρούν τα κριτήρια που θα βάλει η πολιτεία; Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας, αλλά νομίζω ότι δεχτήκαμε μια επίθεση που δεν ανταποκρίνεται σε αυτά που ακούσαμε από τον κ. Γερογιάννη.

Ομιλητής: Ήταν στήριξη και όχι επίθεση.

κ. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Οπότε συμφωνούμε και ζητώ συγγνώμη.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Για να διευκολύνω τη συζήτηση, θα ήθελα να επισημάνω ότι όποιος θέλει να κάνει τοποθέτηση, να φροντίζει το χρόνο για να προλάβουμε να τοποθετηθούν οι περισσότεροι συμμετέχοντες. Το # 125.

κ. Παΐλας Γιάννης (μέλος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Βρισκόμουν σε σύγχυση, για τι ορίζουμε πιστοποίηση σε χρήση Η/Υ; και από όσο βλέπω από το πρόγραμμα, όλοι μας ήμασταν σε σύγχυση. Η κατάσταση νομίζω ξεκαθαρίζει από τις τοποθετήσεις των ομιλητών. Ξεκαθάρισαν μέσα μου κάποια πράγματα. Δεν μιλάμε για ένα πράγμα τόση ώρα. Μιλάμε για τρία (3) διαφορετικά πράγματα. Και εκεί, προκαλείται η σύγχυση. Είναι τρεις (3) άξονες στην όλη διαδικασία.

Ο άξονας της εκμάθησης, ο άξονας της αξιολόγησης και ο άξονας της πιστοποίησης. Ο άξονας της εκμάθησης, περιλαμβάνει κυρίως ιδιωτικούς φορείς. Δηλαδή, τα μέρη όπου κάποιος θα προσφύγει για να αποκτήσει τις δεξιότητες. Εκεί, σαν ΕΠΕ και σαν πληροφορική θέλουμε τους ιδιώτες. Εκεί δουλεύουμε και εμείς, εκεί πρέπει να μπει ο ιδιώτης και να προσφέρει αυτό που του αναλογεί. Την εκπαίδευση στον κόσμο, στην κοινωνία. Οι τομείς τώρα στους οποίους θα εκπαιδεύεται ο καθένας, πρέπει να οριστούν από κάποιο φορέα. Δημιουργείται δηλαδή, κάποια ανάγκη διατύπωσης κάποιων τομέων εκμάθησης, με συγκεκριμένο syllabus. Όπως είπε και η κα Κρασαδάκη, μπορεί να είναι είτε γενικών δεξιοτήτων, ανεξαρτήτου προϊόντος, είτε εξειδικευμένων δεξιοτήτων, συγκεκριμένου προϊόντος. Αυτά θα τεθούν από κάποιο φορέα του οποίου η ανάγκη αρχίζει να μας δημιουργείται.

Μετά, έχουμε τον άξονα της αξιολόγησης. Εκεί πλέον δεν έχουμε μόνο τον ιδιώτη αλλά έχουμε και κρατικό φορέα. Το σύστημα της αξιολόγησης, είναι αυτό που θα έρθει να αξιολογήσει το αποτέλεσμα της διαδικασίας που παρείχε η εκμάθηση. Το όλο σύστημα σαφώς θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από την εκμάθηση. Ωστόσο η λειτουργία του, πρέπει να υπόκειται σε κάποιους κανόνες, οι οποίοι δεν τίθενται αποκλειστικά και μόνο από το φορέα ο οποίος εφαρμόζει την εκμάθηση.

Και ο τρίτος άξονας, είναι ο άξονας της πιστοποίησης. Τόση ώρα, μιλάμε για πιστοποιητικά. Δεν μιλάμε για πιστοποιητικά. Μιλάμε για ενδεικτικά αξιολόγησης της εκμάθησης, του τρίτου άξονα. Δεν είναι τίποτα άλλο αυτά παρά ενδεικτικά, αν δεν πιστοποιηθούν.

Και εδώ, έρχομαι να απαντήσω. Στον προηγούμενο ομιλητή. Η πιστοποίηση πρέπει να δίνεται από κρατικό φορέα όχι μόνο από κρατικό και από ιδιωτικό. Αυτός ο φορέας πρέπει να θέσει τους κανόνες για την εκμάθηση, κυρίως τους κανόνες της αξιολόγησης. Ποιοι φορείς θα αξιολογήσουν. Ποιους κανόνες θα αξιολογήσουν. Επίσης θα αναλάβει την πιστοποίηση. Δηλαδή, να πιστοποιηθεί διεθνώς και να διαπιστευθεί διεθνώς αυτό το πιστοποιητικό. Το πιστοποιητικό όμως που θα είναι αποτέλεσμα της αξιολόγησης και το οποίο θα έχει την πιστοποίηση του. Αυτός ο φορέας θα αναλάβει την εποπτεία όλου του συστήματος. Από κάτω μέχρι πάνω.

Ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτό; όπως είπαμε κυρίως κρατικοί φορείς. Σίγουρα θα συμμετέχουν κάποια υπουργεία, το εθνικό κέντρο δημόσιας διοίκησης, επιστημονικοί φορείς και επαγγελματικά σωματεία, ο ρόλος της ΕΠΕ είναι κύριος.

Το πρόβλημα που υπάρχει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι, ότι ένας φορέας έχει καταλάβει κάθετα την αγορά. Από την εκμάθηση μέχρι την αξιολόγηση ακόμη και τη πιστοποίηση. Το γεγονός ότι αυτός είναι κυρίαρχος στη αγορά, του δίνει το δικαίωμα να διατυπώνει και επαγγελματικά (αν μπορούσα να το θέσω έτσι) δικαιώματα για αυτά τα πιστοποιητικά που ο ίδιος δίνει. Αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε αν αυτά προσφέρουν προσόντα για το δημόσιο, για τον ιδιωτικό φορέα, αν πρόκειται να αντικαταστήσουν και πτυχία. Δεν το λέμε τυχαία αυτό. Διαφημίζεται, και εμείς το φοβόμαστε ότι θα λογιστούν σαν πτυχία.

Πρέπει ο φορέας πιστοποίησης στον οποίο θα μπουν σοβαροί φορείς, ανεξάρτητα του προϊόντος, με επιστημονικό κύρος, να θέσουν τους κανόνες. Το παράδειγμα από το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας ήταν πολύ διαφωτιστικό. Είναι κεφάλαιο όλη αυτή η κίνηση που έχει γίνει. Μπορούμε να την αξιοποιήσουμε. Πιστεύω ότι φεύγοντας όλοι από εδώ, βάζοντας αυτό το θέμα στους τρεις (3) άξονες, εκμάθηση, αξιολόγηση και πιστοποίηση, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε πιο μπροστά. Ευχαριστώ.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Ο κ. Κ. Ασβεστάς, από το Σύλλογο Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής, για το ερώτημα που είχατε θέσει.

κ. Ασβεστάς: Συγκεκριμένα για το θέμα της πιστοποίησης και της αξιολόγησης. Έχουμε κάποιες προτάσεις. Καταρχήν θα χρειαστεί ένα ενιαίο πλαίσιο διεξαγωγής εξετάσεων με αδιάβλητο τρόπο. Να μην μπορεί κανείς να πει ότι κάποιος πληρώνει και παίρνει πιστοποιήσεις. Το πώς θα ξεκαθαριστεί αυτό είναι θέμα του ΥΠΕΠΘ, του Υπουργείου Εσωτερικών, των φορέων, κλπ. Το δεύτερο, τη δημιουργία μιας τράπεζας αποδεκτών θεμάτων, καθορισμένη από επιτροπή του ΥΠΕΠΘ και των άλλων φορέων που προείπαμε. Δυνατότητα παροχής αντίστοιχων υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς , οι οποίοι θα έχουν πιστοποιηθεί όχι από κάποιο διεθνή ή μη οργανισμό, αλλά από το ελληνικό κράτος, για την ποιότητα των εργασιών τους και θα ακολουθούν φυσικά ένα (1) και δύο (2). Δηλαδή, για το ενιαίο πλαίσιο διεξαγωγής των εξετάσεων και για τα αποδεκτά θέματα. Επίσης προτείνουμε το μονοπώλιο ορισμένων εταιριών, πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή τη στιγμή η αξιολόγηση και η πιστοποίηση, σε συγκεκριμένα γραφικά περιβάλλοντα και η διεξαγωγή της εκπαίδευσης και της εκμάθησης στο μέλλον ίσως και των εξετάσεων, πάνω σε πρότυπα ανοικτού λογισμικού. Μπορεί να φαίνεται ουτοπικό, αλλά στην ελεύθερη οικονομία συμβαίνουν όλα και αν κάποια στιγμή πάψει να υπάρχει η κυρίαρχη εταιρία κατασκευής λειτουργικών συστημάτων και εφαρμογών γραφείου, όλοι να μείνουν με το πιστοποιητικό στο χέρι. Και η υιοθέτηση φυσικά των υπαρχουσών κρατικών δομών.

Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε από το μηδέν τη στιγμή που ήδη υπάρχουν πετυχημένες προσπάθειες και χάρηκα πολύ βλέποντας το παράδειγμα της εφαρμογής του ΙΤΥ για την πιστοποίηση των εκπαιδευτικών. Νομίζω με λίγες προσθήκες θα μπορούσε να γίνει το ίδιο πράγμα και σε άλλους τομείς πιθανά. Και να υπάρχει τράπεζα θεμάτων, να υπάρχει αδιάβλητος τρόπος εξετάσεων και γενικά να καλυπτόμεθα. Αν τώρα υπάρχουν διαφωνίες από τους ιδιωτικούς φορείς να ακολουθήσουν αυτό το πρότυπο που θα συσταθεί από το κράτος, θα μπορούσαν πιθανά να συνεχίσουν να εμμένουν στα δικά τους διεθνή ή μη πρότυπα και να συνεχίσουν να δίνουν τα ίδια πτυχία που δίνουν μέχρι τώρα. Το θέμα είναι όμως τι θα κάνει το κράτος. Τι πτυχία θα αναγνωρίζει πλέον το κράτος για το δικό του δημόσιο φορέα; Αυτά είχα να πω.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Το # 94.

Ομιλητής: Θα μου επιτρέψετε να κάνω μια πολύ σύντομη δεύτερη τοποθέτηση. Βρίσκω τρομερά ενδιαφέρον ότι η κουβέντα για τη πιστοποίηση δεξιοτήτων στους Η/Υ αγγίζει κάτι που κατά τη γνώμη μου φανερώνει μια παθογένεια στην κοινωνία μας. Υπάρχει αυτό που λέγεται «προσανατολισμός του μάρκετινγκ» το οποίο λέει ότι μια επιχείρηση δεν πρέπει να έχει κάποια προϊόντα, και με βάση αυτά να δει που θα τα πουλήσει αλλά να δει τι ανάγκη υπάρχει στην αγορά και να πάει να τη καλύψει μετά. Η ανάγκη λοιπόν που μπήκε στην Ελλάδα, δεν ήταν η ανάγκη να μάθει ο κόσμος υπολογιστές, αλλά η ανάγκη που διέγνωσαν οι επιχειρήσεις αυτές, που εμπορικά πάνε τέλεια, ήταν ο κόσμος ήθελε ένα πιστοποιητικό για να μπει στο δημόσιο. Η προσωπική μου θέση ως μέλος της ΕΠΕ λοιπόν, είναι ότι πρέπει να χτυπήσει τη ρίζα του κακού. Η ρίζα του κακού λοιπόν, είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ανάγκη για ανάπτυξη δεξιοτήτων των υπολογιστών, όχι ανάγκη για να πάρουμε ένα χαρτί το οποίο θα μας βοηθήσει να εκπληρώσουμε το όνειρο της ζωής μας, δηλαδή το διορισμό μας στο δημόσιο. Οπότε, σε αυτή την έννοια, η θέση για το ενδεικτικό χρήσης υπολογιστών είναι εξαιρετική. Δηλαδή, αν μπορέσουμε και δημιουργήσουμε ένα φορέα εξέτασης και πιστοποίησης, ο οποίος είναι ενιαίος και μη αμφισβητήσιμος, μετά ας δουλέψει η αγορά, η οποία θα πρέπει να είναι ελεύθερη, τώρα είναι μονοπωλιακή, προς την κατάρτιση.

Ας μπούμε στη θέση λοιπόν ενός επιχειρηματία, ο οποίος ξαφνικά ανακαλύπτει ότι η αγορά δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ποιότητα των υπηρεσιών του, αλλά το μόνο που ενδιαφέρεται είναι αν μπορεί να πάρει ένα χαρτί για αυτό. Αναγκάσαμε λοιπόν όλα τα κέντρα ελευθέρων σπουδών να κολλάνε ένα μεγάλο ECDL απέξω και να προσανατολιστούν στο πως θα μείνουν ανταγωνιστικοί. Αυτό είναι μια παθογένεια, ένα άσχημο φαινόμενο και η θέση της ΕΠΕ, όπως τη βλέπω σαν μέλος της, είναι η ακόλουθη, επειδή υπήρξε αυτή η ερώτηση. Διαχωρίζουμε την εκπαιδευτική διαδικασία της κατάρτισης η οποία είναι απολύτως απαραίτητη από τη διαδικασία της πιστοποίησης. Είναι μια στρατηγική που εφαρμόσαμε όσο μπορούσαμε και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε βάθος χρόνου, το φαινόμενο που είπε ο κ. Γερογιάννης, ότι έρχονται άτομα που έχουν πάρει έξι (6) χρόνια μαθήματα πληροφορικής και δεν ξέρουν τα βασικά. Μήπως τους δίδασκαν θεολόγοι και γυμναστές; Γιατί λοιπόν, αυτή τη στρατηγική που ουδείς πλέον την αμφισβητεί, να την δούμε και στη κατάρτιση. Υπάρχει μια ψεύτικη ανάγκη που είναι το χαρτί; Μήπως εμείς πρέπει να το σταματήσουμε αυτό, δίνοντας μια αξιόπιστη και αναμφισβήτητη αρχή πιστοποίησης και μετά να αφήσουμε την αγορά στην ποιότητα εκπαίδευσης να δουλέψει μόνη της; Ευχαριστώ.

Αρχή σελίδας

κ. Γ. Κατοπόδης: Μια ερώτηση για τον κ. Ζαγούρα θέλω να κάνω. Όσο αφορά το σύστημα που έχει αναπτύξει το ΙΤΥ. Νομίζει ότι αυτό το σύστημα, μπορεί στο μέλλον να γενικευτεί και να χρησιμοποιηθεί σαν βάση για ένα κρατικό πιστοποιητικό για βασικές δεξιότητας πληροφορικής; Επίσης αν το ΙΤΥ έχει προβλέψει διαδικασίες προσαρμοστικής στα τεστ που είναι για τους καθηγητές. Δηλαδή, αν το κάθε τεστ που δίνεται στον υποψήφιο, λαμβάνει υπόψη του το επίπεδο του εξεταζόμενου. Η επόμενη ερώτηση μου απευθύνεται στον Πρόεδρο της ΕΠΕ. Έχω μπερδευτεί λίγο με τη θέση της ΕΠΕ σε ότι αφορά το θέμα του νομοσχεδίου για τον ΟΕΕΚ. Είχα δει στο site της ένα καταγγελτικό κείμενο ότι δεν συμφωνεί. Σήμερα διαπίστωσα κάτι διαφορετικό και ήθελα να το ξεκαθαρίσατε.

Αρχή σελίδας

κ. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Τα είπαμε με τον Πρόεδρο του ΟΕΕΚ, τον κ. Μπότσαρη, νομίζω ότι λύθηκε κάθε παρεξήγηση και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πούμε περισσότερα.

Καθ. Χαράλαμπος Ζαγούρας (Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών): Θέλω να απαντήσω στις ερωτήσεις που μου τέθηκαν και να αναφερθώ σε ορισμένες άλλες πλευρές του θέματος που σχετίζονται και με τοποθετήσεις. Η απάντηση είναι σαφής, ναι. Η εφαρμογή για τους εκπαιδευτικούς που στηρίζεται στην ευρύτερη πλατφόρμα, βεβαίως μπορεί να αποτελέσει τη βάση για το ενδεικτικό χρήσης υπολογιστών. Το κρατικό ενδεικτικό πιστοποίησης. Χωρίς καμία αμφιβολία. Εξάλλου, είναι σχεδιασμένο έτσι, παραμετρικά ανοιχτό, όχι μόνο μπορεί να επεκταθεί σε ένα δεύτερο επίπεδο και σε ένα τρίτο επίπεδο σε σχέση με το επίπεδο χρήσης των βασικών δεξιοτήτων, αλλά μπορεί να επεκταθεί για να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα και για άλλα αντικείμενα. Με δε την προσθήκη, πως σε ορισμένες γνωστικές περιοχές ή δεξιότητες, που δεν είναι δυνατόν να κάνει κανείς την αυτόματη διόρθωση, απλά να χρησιμοποιήσει μια ηλεκτρονική μετακίνηση δεδομένων εκεί που είναι ο ανθρώπινος παράγοντας που θα το διορθώσει. Τότε καλύπτει πάρα πολλά αντικείμενα. Για τη δεύτερη ερώτηση, ανέλυσα ότι όλο το υλικό πιστοποίησης είναι άμεσα και ένα προς ένα συνδεδεμένο με τους στόχους κάθε προγράμματος εκπαίδευσης, επιμόρφωσης, κατάρτισης και από εκεί προκύπτει. Αν πούμε ότι θα εκπαιδεύσουμε τις βασικές δεξιότητες σε ένα πρόγραμμα σπουδών που αντιστοιχεί όχι στις σαράντα οκτώ (48) ώρες, αλλά σε εκατό (100) ώρες, φυσικά η πιστοποίηση θα είναι σε ένα διαφορετικό επίπεδο.

Έκλεισα με τις απαντήσεις και επιτρέψτε μου να πάρω λίγο από τον χρόνο σας με δύο (2) ρητορικές ερωτήσεις. Φανταστείτε, τους δασκάλους της οδήγησης να κάνουν και πιστοποίηση. Επομένως έχουν δίκιο όσοι υποστήριξαν εδώ, τον διαχωρισμό επιμόρφωσης και πιστοποίησης. Όπως τα κέντρα ελευθέρων σπουδών που έχουν επιτελέσει, και συμφωνώ με τις ενστάσεις του κ. Παπαματθαιάκη, ότι εμείς κάνουμε εκπαίδευση. Η συμβολή των κέντρων αυτών προς τον ψηφιακό αλφαβητισμό είναι σημαντική. Καλύψαμε ένα κενό. Δεν υπήρχε άλλος να το κάνει. Εξαναγκάστηκαν για να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό να βάλουν την ταμπέλα ότι χορηγούν το κάθε πιστοποιητικό, αυτό θα πρέπει η πολιτεία να το φροντίσει να εκλείψει. Επομένως, όσοι χορηγούν ενδεικτικά πιστοποιητικά, κυρίως που τα χρησιμοποιεί το κράτος για διορισμό στο δημόσιο, γιατί ποιος είπε ποτέ, γιατί τα πιστοποιητικά της Microsoft για τη χρήση τεχνολογίας dotnet, π.χ., ή ποιος πιστοποιεί για την oracle; δεν υπάρχουν ιδιώτες που πιστοποιούν; έθεσε κανείς θέμα γι αυτό; αν είναι δε καλά τα πιστοποιητικά ή όχι, το κρίνει η ελεύθερη οικονομία. Επομένως εδώ, έχει μια ιδιαιτερότητα το θέμα γιατί πολύ σωστά ανέφεραν διάφοροι ομιλητές, σχετίζεται με διορισμό στο δημόσιο. Εδώ, πρέπει να είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Πρέπει να υπάρχει αξιοπιστία, κύρος και να μην γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Κλείνοντας, ήθελα να ευχαριστήσω τους «νέους» της ΕΠΕ, γιατί μας γέμισαν με αισιοδοξία με τον τρόπο που προσεγγίζετε τα πράγματα, κάτι που μας χρειάζεται ως αντίβαρο η απαισιοδοξία που μας δημιουργεί η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών και τα αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης που μας διακατέχουν εμάς τους μεγαλύτερους για τον κόσμο που αφήνουμε στους νεότερους. Τελικά δεν είναι έτσι. Υπάρχει και αυτή η εικόνα. Ευχαριστώ.

Αρχή σελίδας

κ. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Ευχαριστούμε για τα λόγια σας. Να είστε σίγουρος ότι ο κόσμος που μας δώσατε είναι ωραίος, δεν είναι αυτός που αφήνουν τα κουτσομπολίστικα άρθρα να φανεί, εμείς θα τον κάνουμε ακόμα καλύτερο.

κ. Κοννετάς Δ. (ειδικός γραμματέας της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Θα ήθελα να συνοψίσω κάποια πράγματα που ειπώθηκαν εδώ. Πρέπει να κάνουμε σαφές πρώτον ότι, υπάρχουν τρεις (3) άξονες. Είναι η προετοιμασία, η εκπαίδευση. Η γνώμη μου είναι ότι αυτή τη στιγμή προηγείται σε αυτό το ρόλο ο ιδιωτικός φορέας, χωρίς να εμποδίζει το δημόσιο να εμπλακεί σε αυτό αργότερα. Αμφισβητώ την δυνατότητα του γιατί δεν έχει την ευελιξία του ιδιωτικού φορέα, συν ότι και οι ίδιοι απασχολούμαστε στον ιδιωτικό φορέα. Η ΕΠΕ δεν είναι δημόσιος φορέας ή ιδιωτικός φορέας, είναι η έκφραση των αποφοίτων πληροφορικής στην Ελλάδα. Από αυτή την άποψη, δεν μπορεί να πηγαίνει και ενάντια στα συμφέροντα τους.

Ο δεύτερος άξονας είναι της αξιολόγησης, που επίσης θα διαφωνήσω ότι δεν πρέπει να είναι μόνο δημόσιου χαρακτήρα, πιστεύω ότι πρέπει να είναι είτε ιδιωτικού είτε δημόσιου, που θα πληροί όρους όμως που θα έχει θέσει το δημόσιο. Αν υπάρχει και ιδιωτικός φορέας και δημόσιος που θα πληροί αυτούς τους αυστηρούς όρους μπορεί να γίνουν κέντρα αξιολόγησης ή όπως αλλιώς ονομαστούν. Προφανώς, κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να συνεχίζεται η σύγχυση, ο ίδιος φορέας που προετοιμάζει να είναι έστω και σαν χώρος ο φορέας που γίνεται η αξιολόγηση. Το επόμενο στάδιο έχει να κάνει όχι μόνο με την πιστοποίηση αλλά και πώς χρησιμοποιείται αυτό το ενδεικτικό χρήσης. Θα πρέπει να τεθούν κάποιοι κανόνες πιστοποίησης, βάσει αυτών των κανόνων, η ΕΠΕ, που έρχεται να υποκαταστήσει το δημόσιο που δεν παίρνει πρωτοβουλία να καθιερώσει κάτι σαν τον ΕΧΥ και προτείνει το ΕΧΥ, μπορεί οι κανόνες πιστοποίησης που θα θεσπιστούν να αποκλείουν το ΕΧΥ. Είναι κάτι διαφορετικό το ποιους κανόνες πιστοποίησης θα τεθούν. Αν βάλουμε και περάσουμε ένα καλό ΕΧΥ, ασφαλώς και θα πιστοποιείται. Όπως επίσης, αν βάσει των κανόνων πιστοποίησης στην αγορά είναι ένα καλό ECDL, ή όπως το πούμε, βεβαίως θα πιστοποιείται. Ο ρόλος της ΕΠΕ, είναι πρώτον, πως χρησιμοποιείται αυτό το ενδεικτικό, σαφώς πρέπει να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο πτυχίων και διπλωμάτων. Έχει γίνει προσπάθεια και υπάρχουν προκηρύξεις που το αναφέρουν αυτό, ο ρόλος της ΕΠΕ αντίστοιχα πρέπει να είναι τουλάχιστον συμβουλευτικός στο πάνω επίπεδο, στο ποιοι κανόνες θα μπούνε πιστοποίησης, τουλάχιστον συμβουλευτικός, ο ρόλος της ΕΠΕ είναι πέρα από την πρόταση ως προς το ΕΧΥ, να θέσει όρους προς οποιοδήποτε δημόσιο φορέα, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν τα κέντρα αξιολόγησης την αξιοπιστία τους. Ο ρόλος της νομίζω, μακροπρόθεσμα γιατί το θεωρώ δυσκολότερο, να θέσει κάποιες προτάσεις, όρους, ώστε να υπάρξει κάτι στην εκπαίδευση, κάτι σαν certification, όπως είναι η IATA certified, ISO certified, οτιδήποτε, των φορέων που κάνουν την εκπαίδευση για αυτά τα πτυχία, το οποίο θα βοηθήσει τους καλούς ιδιωτικούς φορείς, αλλά αυτό το βλέπω μακροπρόθεσμα. Κλείνω με την σύγχυση που υπάρχει κυρίως από την προσπάθεια αυτά τα τρία (3) να εμφανιστούν σαν ένα (1), το ίδιο το ΑΣΕΠ, για αυτό και λέω να μην μας προκαλεί μεγάλη έκπληξη η απαίτηση των σπουδαστών του ΤΕΙ Λάρισας, που αμφισβητούν τη δυνατότητα εκπαιδευτικών της τριτοβάθμιας έναντι πιστοποιητικού. Το ίδιο το ΑΣΕΠ, σε πρόσφατη προκήρυξη ανώτατου ιδρύματος που ζητούσε θέσεις εργασίες, έθεσε όρο ότι καθηγητές του Τμήματος θα εξετάσουν τους υποψηφίους, απέρριψε σαν απαράδεκτη την προκήρυξη για αυτό το λόγο. Ο ΑΣΕΠ, που θα μπορούσε να είναι ο φορέας πιστοποίησης για το πάνω επίπεδο, δεν έχει άποψη για το συγκεκριμένο θέμα. Άρα ο ρόλος μας γίνεται ακόμα σημαντικότερος, γιατί όταν οι ίδιοι οι φορείς δεν ξέρουν τι να κάνουν, αυτές οι προτάσεις που ακουστήκανε εδώ, πρέπει να βρούμε τον τρόπο να τις προωθήσουμε, για μένα θα έχει ουσία ο ρόλος μας, αν καταφέρουμε να διαχωρίσουμε αυτούς τους τρεις άξονες. Νομίζω ότι είναι εκ του πονηρού από εδώ και πέρα να συγχέουμε αυτούς τους άξονες. Και μια τελευταία ερώτηση στον κ. Ζαγούρα, δεν πρόσεξα στην παρουσίαση, αν στο πιλοτικό που έγινε, συμμετείχαν οι ίδιοι καθηγητές από αυτούς που εκπαιδεύτηκαν και τι ποσοστό επιτυχίας είχαν. Καθαρά και για λόγους περιέργειας. Ευχαριστώ.

Αρχή σελίδας

Ομιλητής: Μια που τα θέματα είναι εκπαιδευτικά από ό,τι βλέπω, και τόση ώρα μιλάμε για την πιστοποίηση και την αξιολόγηση, περιμένουμε και παίρνουμε υποσχέσεις από την πολιτεία για ορισμένα πράγματα, θα ήθελα να θέσω σε γνώση όλων σας, ότι αυτή τη στιγμή έχει ανακοινωθεί ένας ΑΣΕΠ, ο οποίος θεωρεί ικανούς να διδάξουν το αντικείμενο της πληροφορικής στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση και κατά συνέπεια να τους βγάλει και από τον πληροφορικό αναλφαβητισμό, γιατί ουσιαστικά ο πρώτος τομέας του κράτους, είναι στην πληροφορική η δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχει βάλει η πολιτεία με ένα συγκεκριμένο προεδρικό διάταγμα. Το 268/04, γύρω στα έντεκα (11) τμήματα ΤΕΙ, τα οποία κατά τη γνώμη μας δεν έχουν καν αντικείμενο της πληροφορικής στα προγράμματα σπουδών τους. Ήθελα να το αναφέρω αυτό, θίγει άμεσα εκτός από τα δικά μας συντεχνιακά συμφέροντα, και την ποιότητα σπουδών που έχουν τα παιδιά στα γυμνάσια και τα λύκεια. Επιγραμματικά, μπορώ να σας αναφέρω το Τμήμα Αυτοματισμού που μπήκε στη δική μας επετηρίδα, το Τμήμα Γεωπληροφορικής και Τοπογραφίας, το Τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής στη Διοίκηση και Οικονομία, τονίζω το εφαρμογών γιατί σημαίνει κάποιος ότι μαθαίνει να χειρίζεται συγκεκριμένες εφαρμογές και όχι να είναι ικανός να διδάξει άλλους με το γνωστικό αντικείμενο της πληροφορικής, κ. ά . Εμείς αυτή τη στιγμή επεξεργαζόμαστε μελέτη για να την καταθέσουμε στο Σ.τ.Ε. για αίτηση ακυρώσεως. Δεν μας έχει μείνει άλλη οδός. Συγγνώμη για το άσχετο της ημερίδας, αλλά είναι το μόνο βήμα που έχουμε αυτή τη στιγμή και θέλαμε να το αξιοποιήσουμε.

Ομιλητής: Δεν θα κάνω πλήρη τοποθέτηση, θεωρώ το θέμα εκτός διαδικασίας, προσωπικά είμαι αντίθετος και νομίζω ότι στη Γ.Σ. της ΕΠΕ, υπάρχει θέμα ακριβώς γι αυτό, και καλό είναι να το συζητήσουμε εκεί.

Αρχή σελίδας

Νατάσσα Μποζίνη (Συντονίστρια): Δεν ξέρω αν είναι ερώτηση, τοποθέτηση, πρόταση. Όταν ήρθαμε το πρωί το πρώτο πράγμα που είπα, ήταν ότι μεταφέρω την άγνοια των καταναλωτών, γιατί οι περισσότεροι είμαστε αναλφάβητοι σε αυτό το κομμάτι και επιμένω ότι η δική μου γενιά ξέρει πολύ λίγα πράγματα. Φεύγοντας λοιπόν από εδώ, η απορία μου είναι: αν κάποιος ήθελε να ενημερώσει την αγορά, και δεν εννοώ τις εταιρείες που έχουν συμβούλους και τη δυνατότητα να ξέρουν που θα απευθυνθούν για τα αντίστοιχα πιστοποιητικά και να τα ψάξουν, μιλώ για τις μικρές εταιρίες, που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την πληροφορική, που δεν ξέρουν που και πώς να ψάξουν, και θα ήθελαν πιθανά ένα οδηγό συμβουλών, τόσο απλά το λέω και παιδικά, που να ξέρουν που να απευθυνθούν, τι και πως να προσέξουν. Θεωρώ ότι αυτό δεν είναι δουλειά ενός μονάχα φορέα, της ΕΠΕ ή του Υπουργείου, αλλά ο κάθε φορέας που συμμετέχει σε αυτό το κομμάτι θα έπρεπε να συνεργαστούν για να δώσουν κάποιες πρώτες κατευθύνσεις μέχρι να ολοκληρωθούν όλα αυτά τα οποία επιθυμείτε, σχεδιάζετε και προτείνετε σήμερα. Θεωρώ απαράδεκτο ότι σήμερα πάρα πολλές εταιρίες να πιστεύουν, να αγοράζουν, να διαχειρίζονται και να είναι διαρκώς σε μια αναζήτηση νέου λογισμικού, κάποιου ανθρώπου που ξέρει από πληροφορική, κάποιου συντηρητή. Κάποιος πρέπει να προστατεύσει λίγο και εμάς τους αναλφάβητους. Ευχαριστώ.

κ. Μουμουτζής (πρόεδρος της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας): Μέχρι η πολιτεία να πάρει τις αποφάσεις, θα έλεγα δε μέχρι την ίδρυση ενός επιμελητηρίου πληροφορικής το οποίο θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να δώσει λύση σε αυτά και σε πολλά άλλα θέματα, πρέπει να απαντήσουμε στην αγωνία του ανθρώπου που δεν ξέρει τι να κάνει, αλλά και στην αγωνία της χώρας που δεν ξέρει τι να κάνει για το μέλλον της. Μέχρι τότε λοιπόν, νομίζω ότι αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να βρούμε μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας οι αρμόδιοι, να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας και να διαμορφώσουμε κάποιες προτάσεις οι οποίες θα κατατείνουν στη θέσπιση κανόνων. Αν μη τι άλλο, τέτοιες εκδηλώσεις όπως η σημερινή, η επιτυχία της οποίας οφείλεται στην δική σου συνδρομή, μπορούν να συμβάλουν σε αυτή τη κατεύθυνση. Νομίζω ότι απόψε αυτή η ημερίδα βοήθησε τους φορείς και τους ανθρώπους να βρεθούν μεταξύ τους, να ανταλλάξουν απόψεις και να διαμορφώσουν κάποιες πολιτικές. Και κλείνοντας την ημερίδα, θα ήθελα ιδιαίτερα να ευχαριστήσω την οργανωτική επιτροπή της ημερίδας, τον κ. Καμπίτση Χρήστο, τον κ. Ανέστη Θεοφιλίδη, τον πρόεδρο της οργανωτικής επιτροπής, τον κ. Βασίλη Παπαδημητρίου, και πάλι να ευχαριστήσω την κα Μποζίνη που ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρόσκληση μας να συντονίσει την σημερινή ημερίδα και Νατάσσα νομίζω ότι στο μέλλον θα χρειαστούμε τις καλές σου υπηρεσίες. Σας ευχόμαστε να εξέλθετε από αυτή τη κρίση ανανεωμένοι. Ευχαριστούμε και όλους εσάς που καθίσατε μέχρι αυτή την ώρα.

Αρχή σελίδας